စိတ္ေတြ ညစ္ရင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ ...
စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ေတြ မ်ားရင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ ...
စိတ္ကုန္ရင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ ...
စိတ္ပိန္ရင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ ...
ဒီလိုအေျခအေနေတြမွာ ...
ကိုယ့္ကိုကုိယ္ အလိုမက် ... ဒါမွမဟုတ္ အရာရာကို အလုိမက် ... ျဖစ္တတ္ပါတယ္။
ဒီလုိျဖစ္ေနတုန္း .. ဖတ္မိလိုက္တာေလးက ...
“ပိေတာက္ပြင့္သစ္” မဂၢဇင္းထဲမွာ ေဖာ္ျပထားတဲ့ ...
“မင္းထင္ကိုကုိၾကီး” ရဲ႕ ...
... ျခင္ေထာင္ျဖဳတ္ခဏ္း ...
ညစ္ေန .. ကုန္ေန .. ပိန္ေနတဲ့ .. စိတ္ေတြ ..
အခုေတာ့ .. ျပားေနပါလား ဆိုတာ သိသြားျပီ ..။
ခံစားၾကည့္ပါ .. တုိေပမယ့္ ရင္ထဲေရာက္ပါတယ္။
... ... ... ...
ျခင္ေထာင္ျဖဳတ္ခဏ္း။
ငါ့စိတ္ေအာက္မွာ ငါပိေနတာလား ..
ငါ့ေအာက္မွာ ငါ့စိတ္ပိေနတာလား ..
ငါေရာ ငါ့စိတ္ေရာ တခုခုေအာက္မွာ ပိေနတာလား ..
ပိေတာ့ ပိေနျပီ ..
ငါ့ကို ဆဲြထုတ္လုိက္ေတာ့ .. အသက္ပါမလာဘူး ..
ငါဟာလည္း မမွတ္မိေလာက္ေအာင္ ..
ျပားေနလုိ႕ ..
ငါ့မ်က္လံုး အျပား ..
ငါ့ပါးစပ္ အျပား ..
ငါ့နား အျပား ..
အဲသည္မွာ ... ငါ့အိပ္မက္ဆံုးျပီး ငါလန္႕ႏုိးေတာ့တာပဲ ..။
ငါျငိမ္ျငိမ္ေလး ဆက္အိပ္ေနေပမယ့္ ..
ငါ့စိတ္ေတြ မျငိမ္ဘူး ..
ငါ့အိပ္ေနတုန္း ျခင္ေထာင္ျပဳတ္က်လာမွာပဲ .. ေၾကာက္ေနတယ္။
ျခင္ေထာင္ေအာက္မွာ ငါပိေနရင္ .. ဘယ္လိုလုပ္မလဲ ..
ျခင္ေထာင္ျဖဳတ္အိပ္မွ ျဖစ္မယ္ ..
ျခင္ေထာင္ျဖဳတ္ဖို႕ ကုတင္ေပၚကအဆင္း ..
ျငိမ္ျငိမ္ေလး၀ပ္ေနတဲ့ ေၾကာင္ကို တက္နင္းတယ္ ..
ျငိမ္ျငိမ္ေလး ၀ပ္ေနတဲ့ေၾကာင္လညး္ .. ႂကြက္ေခ်ာင္းေနတာထင္ပါရဲ႕ ..။
ျငိမ္ျငိမ္ေလး ၀ပ္ေနတဲ့ေၾကာင္ ...
ျပားမ်ားျပားသြားျပီလား ..
ဖေယာင္းတုိင္ထြန္းျပီး ၾကည့္ေတာ့ ..
ျငိမ္ျငိမ္ေလး ၀ပ္ေနတဲ့ေၾကာင္ကို မေတြ႕ဘူး ..
စာအုပ္တအုပ္ကိုပဲ ေတြ႕တယ္ ..
ကမၻာၾကီးျပားျပီ ဆိုလား .. .. ..
ဘယ္သူ ဖိလိုက္တာလဲ .. .. .. ။
မင္းထင္ကုိကုိၾကီး
Friday, November 23, 2007
Thursday, October 25, 2007
အလင္းကဲြခ်ိန္။
ဒီမနက္ .. အိပ္ယာက ႏုိးႏိုးခ်င္းပဲ ..
အခန္းအျပင္ကို ကမန္းကတန္း ထြက္ၾကည့္လိုက္မိတယ္ ..။
ဘာမွ အၾကီးအက်ယ္ ထူးဆန္းေနလို႕ မဟုတ္ပါဘူး ..။
ဒါေပမယ့္ .. အရင့္ အရင္ေန႕ေတြနဲ႕ မတူပဲ ..
နဲနဲေလးပဲ ကြာျခားေနတယ္ ..။
အဲဒါက .. ရာသီဥတု ..။
တေလွ်ာက္လံုး ပူလာခဲ့တဲ့ .. ရာသီဥတုက ..
ဒီမနက္ေတာ့ .. နဲနဲ မ်က္ႏွာသာေပးပံု ရတယ္ ..။
မပူမေအးနဲ႕ .. ေနရတာ အေတာ္ေလး
သက္ေတာင့္သက္သာ ျဖစ္ေနတယ္ ..။
ဒါနဲ႕ပဲ .. အျပင္ထြက္လုိက္ေတာ့ ..
ျမဴလႊာပါးပါးေလးေတြ ပတ္၀န္းက်င္တခုလုံးကို ရစ္သိုင္းလို႕ ..
မႈန္မႈန္မိႈင္းမိႈင္းနဲ႕ .. ျမင္ျမင္သမွ် .. မီးခိုးေရာင္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ ေရေဆးပန္းခ်ီကားတခုလိုပဲ ..။
အျမဲတမ္းလုိလို .. ပူပူေလာင္ေလာင္ .. ႏႈတ္ခြန္းဆက္တတ္တဲ့ ေနမင္းၾကီးေတာင္ ..
ခဲေရာင္အလႊာပါးပါးေတြ ေအာက္မွာ ထူးထူးဆန္းဆန္းကို .. ေအးခ်မ္းးးး..လုိ႕ ..။
သဘာ၀ ပန္းခီ်ကားမွာ ေငးေမာေနတုန္း .. ခံစားလိုက္ရတာက ..
ခပ္ေအးေအး .. ခပ္ျမျမ တိုက္ခတ္လာတဲ့ .. ေလႏုေအး ..
ဒီေလမိ်ဳးက .. အေရွ႕ေျမာက္အရပ္က လာတာမိ်ဳး ..
ဒီလုိေအးပံုမိ်ဳးက ..
ေရခဲေတာင္ေတြကို ျဖတ္သန္းလာတဲ့ ေလေၾကာင္းမိ်ဳး ..
အခုျဖစ္ေနတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္မိ်ဳးနဲ႕ ..
ဒီလို ေလမိ်ဳး .. တုိက္ခတ္ ျဖစ္ေပၚေစတာ .. ေဆာင္းရာသီမွာမွေလ ..။
ဒါဆို ..
ရုတ္ခနဲ သတိ၀င္လုိက္တာက ..
အခု .. ေဆာင္း၀င္ျပီေပါ့ ..။
ဖြင့္ထားတဲ့ ေရဒီယုိကလည္း .. ဒီေန႕ ..
သီတင္းကြ်တ္လျပည့္ေန႕လုိ႕ ေၾကညာေနတယ္ ..။
ေပ်ာ္စရာၾကီး ..
မိုးကုန္ျပီ .. ေဆာင္းေရာက္ျပီ ..။
သီတင္းလည္း ကြ်တ္ျပီ ..။
... ... ...
ေပ်ာ္ေနတာေလးက ခဏပါပဲ ..။
သီတင္းကြ်တ္ေတာ့ေရာ ဘာလုပ္ႏုိင္မွာမုိ႕လုိ႕လဲ ..။
ရန္ကုန္နဲ႕အေ၀းမွာ .. ျမန္မာျပည္နဲ႕အေ၀းမွာ ..
သီတင္းကြ်တ္ဆိုတာလည္း ..
ကိုယ့္အတြက္ေတာ့ အဓိပၸါယ္ ရွာမေတြ႕ႏိုင္ ..။
အရင္ကဆို .. ျမန္မာျပည္ထဲမွာ ..
ကိုယ္ေနထုိင္တဲ့ .. ရန္ကုန္ျမိဳ႕ထဲမွာ ..
ကိုယ္တို႕ မိသားစုေတြ တစုတစည္းတည္း ရွိတဲ့ ..
ပ်ဥ္ေထာင္အိမ္ က်ဥ္းက်ဥ္းစုပ္စုပ္ကေလးထဲမွာ ..
စုရံုး စုရံုးနဲ႕ .. ကြ်က္ကြ်က္ကို ညံလို႕ ..
သီတင္းကြ်တ္ကို ဘယ္လို ဆင္ႏႊဲၾကမလဲဆိုျပီး ၾကိဳတင္ ျပင္ဆင္ေနၾကရလုိ႕ေလ ..။
ကေလးေတြက .. လက္တြန္းမီးပံုးလွည္းေလးေတြ လုပ္ဖို႕ ..
ေရာင္စံုစကၠဴေတြ .. လုိအပ္တဲ့ ပစၥည္းေတြ ၀ယ္ၾက ..
လူၾကီးေတြကို သူတို႕အတြက္ ကူလုပ္ခုိင္းၾက .. ။
ေနာက္ဆံုး .. မေအာင္ျမင္ေတာ့လည္း .. ေရာင္းတန္းေလးေတြပဲ ၀ယ္လုိက္ၾကရ ..။
လူလတ္ပိုင္းေတြကလည္း ..
အိမ္မွာ ဆီမီးထြန္းဖို႕ ..
ရပ္ကြက္က ဆီမီးထြန္းပဲြေတြမွာ ကူညီဖို႕ ..
လူၾကီးမိဘေတြကို ကန္ေတာ့ဖို႕ ..
ဆရာသမားေတြကို ကန္ေတာ့ဖို႕ ..
ကိုးကြယ္ ဆည္းကပ္ရာ ဘုန္းၾကီးေတြကို ကန္ေတာ့ဖို႕ ..
ရပ္ကြက္ေတြ .. ျမိဳ႕နယ္ေတြက က်င္းပၾကတဲ့ ပဲြလမ္းေတြမွာ ဆင္ႏႊဲၾကဖို႕ ..
ေယာက္ယက္ခတ္ .. ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ၾကီး အလုပ္ေတြရႈပ္ၾကလို႕ ..။
(အေရးၾကီးတာ က်န္ေသးတယ္ ..)
လူပိ်ဳ .. အပိ်ဳေတြကလည္း မအားမလပ္ႏုိင္ၾကရွာဘူး..
ဒီအခ်ိန္က .. မဂၤလာအမႈျပဳသူေတြမ်ားတဲ့ အခ်ိန္မဟုတ္လား ..။
ေနရာတုိင္းမွာ .. လင္းလက္ ထိန္ေတာက္လို႕ ..
လူတိုင္း မ်က္ႏွာမွာလည္း .. အျပံဳးေတြ ေ၀ဆာလုိ႕ ..
ရက္ရက္ေရာေရာ ေပးကမ္းစြန္႕ၾကဲျခင္းေတြနဲ႕ .. ၾကည္ႏူးေအးခ်မ္းလို႕ ..။
အံု႕အံု႕မိႈင္းမိႈင္း .. စုိစုိစြတ္စြတ္ .. မိုးတြင္းကေန
လြတ္ေျမာက္လာလို႕လည္း ..
ရာသီဥတုေရာ .. လူေတြရဲ႕ စိတ္ဥတုေရာ ..
ေငြေရာင္အနားသတ္ေတြလို ၾကည္လင္ ရႊင္ပ်လုိ႕ ..။
... ... ...
တကယ္ေတာ့ .. သီတင္းကြ်တ္ရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြထဲက ..
အဓိက .. အႏွစ္သာရကေတာ့ ..
တာ၀တိ ံသာနတ္ျပည္မွာ .. ေမြးေက်းဇူးဆပ္တဲ့အေနနဲ႕ ..
မယ္ေတာ္မိနတ္သားကို တရားေရေအးတိုက္ေကြ်းျပီး ..
လူ႕ျပည္ ျပန္ႁကြလာတဲ့ .. ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားကို ၾကိဳဆိုကန္ေတာ့တာပါပဲ ..။
လူသားေတြျဖစ္တဲ့ က်ေနာ္တို႕ေတြလည္း ..
မိမိတို႕ ရွင္သန္ၾကီးျပင္းခြင့္ေတြကို .. ေက်းဇူးဆပ္တဲ့ အေနနဲ႕တမိ်ဳး ..
စိတ္အလုိမက်တုိင္း .. ျဖစ္ခ်င္တာေတြ မျဖစ္ခဲ့တိုင္း ..
ျပႆနာရွာခဲ့မိတာေတြ .. ျပစ္မွားခဲ့မိတာေတြ ၀န္ခ်ေတာင္းပန္တဲ့ အေနနဲ႕တဖံု ..
ေဟာဒီ .. သီတင္းကြ်တ္ကာလမွာ ...
မိမိတို႕ရဲ႕ ေမြးမိခင္ .. ေကြ်းဖခင္ေတြကို ..
အတည့္အလင္း ၀န္ခ် ေတာင္းပန္ ကန္ေတာ့ၾကပါတယ္ ..။
ခဏပဲ မေက်မနပ္ ျဖစ္ျဖစ္ ..
အခ်ိန္အၾကာၾကီးပဲ ခြင့္မလႊတ္ႏုိင္ၾကျဖစ္ျဖစ္ ..
ဒီအခါသမယေလးမွာ .. အရာအားလံုး ျပန္လည္ သင့္ျမတ္ေပ်ာ္၀င္သြားႏုိင္ၾကပါတယ္ ..။
ဒါေလးကိုက ..
ခ်စ္စရာ .. တန္ဖိုးထားစရာ .. အားက် အတုယူစရာ .. ျဖစ္ေနေလေတာ့
လူမိ်ဳးျခားေတြအေနနဲ႕ ..
က်ေနာ္တို႕လုိ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြရဲ႕ သီတင္းကြ်တ္မီးထြန္းပဲြနဲ႕ ..
၀ပ္တြား မာန္ေလ်ာ့ ကန္ေတာ့ၾကတဲ့ပဲြကို .. အံ့အားသင့္စရာလုိ႕ ထင္ျမင္ယူဆၾကတာ ၾကံဳခဲ့ရဘူးပါတယ္ ..။
ဘာပဲေျပာေျပာ ..
အႏွစ္သာရျပည့္၀တဲ့ ပဲြေတာ္ေတြရွိတာ ..
ေငြေၾကးဓနေတြ ျပည့္စံုေပါမ်ားတဲ့ .. ကမၻာေပၚက ဘယ္ႏုိင္ငံမွာမွ မေတြ႕ႏုိင္တဲ့ ရိုးရာဓေလ့ေတြ ပိုင္ဆုိင္ထားတာ ..
ခဲြျခမ္းစိတ္ျဖာျပီး .. ျဖန္႕က်က္ေတြးေခၚႏုိင္တဲ့ .. အလယ္အလတ္လမ္းစဥ္ကို ေလ့လာခြင့္ .. ကိုးကြယ္ယံုၾကည္ခြင့္ရတာ ..
က်ေနာ္တို႕ရဲ႕ ျမန္မာႏုိင္ငံေပါ့ ..။
ဒီႏုိင္ငံမွာ လူျဖစ္ရတာ ဘယ္ေလာက္ဂုဏ္ယူစရာေကာင္းလိုက္လဲ ..။
သို႕ေသာ္လည္းတဲ့ .. ေပါ့ေလ ...။
... ... ...
“ဒီသီတင္းကြ်တ္မွာ ဘာပဲြေတာ္မွ ျပဳလုပ္ခြင့္မရွိဘူး” .. လုိ႕
စစ္အစိုးရ သတင္းထုတ္ထားေၾကာင္း ..
“ပုိက္ဆံမရွိေတာ့ .. ကန္ေတာ့တာေတြ ဘာေတြလည္း ..
အရင္လုိ လုပ္ႏုိင္ေတာ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး” .. လို႕
ရန္ကုန္ျမိဳ႕မွာ ေနထုိင္သူတေယာက္က ေျပာဆိုသြားေၾကာင္း ..
သတင္းေၾကညာသြားသူရဲ႕ အသံကို ..
ဖြင့္ထားတဲ့ ေရဒီယုိအုိေလးက ဆက္လက္လႊင့္ထုတ္ေနဆဲ ..။
သီတင္းကြ်တ္ဆိုတာ ..
ျမန္မာျပည္ျပင္ပမွာ ေရာက္ေနတဲ့ .. က်ေနာ္တေယာက္တည္းအတြက္ အဓိပၸါယ္မရွိတာမဟုတ္ေတာ့ ..
အက်ဥ္းက်ေနရွာတဲ့ .. ျမန္မာတျပည္လံုးနဲ႕လည္း အတိအလင္း မသက္ဆိုင္ေတာ့ပါလား ..။
... ...
မ်က္ေစ့ေရွ႕က .. မႈန္ပ်ပ် ျမင္ကြင္းေရ ..
ခဏတာ ျမင္ကြင္းအျဖစ္သာ .. ေကာင္းမယ္ထင္ပါရဲ႕ ..။
က်ေနာ္တုိ႕တုိင္းျပည္ကိုေတာ့ ..
ဒီလုိ မသဲမကဲြ .. မႈန္မႈန္မႈုိင္းမႈိင္းဘ၀ထဲမွာ .. ဆက္ျပီး မျမဳပ္ႏွံ ထားပါရေစနဲ႕ေတာ့ ..။
ဓေလ့ ရိုးရာေတြ ဆက္လက္ရွင္သန္ခြင့္ရဖုိ႕အတြက္ ..
အလင္းကဲြခ်ိန္ကို အျမန္ေရာက္ရွိႏုိင္ပါေစ ..။
ဒီဆုေတာင္းက ..
“ဒီလျပည့္ညမွာမ်ား .. ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရား ဆင္းသက္လာခဲ့လွ်င္ဟု” ရည္စူးပါသည္ ..။
အခန္းအျပင္ကို ကမန္းကတန္း ထြက္ၾကည့္လိုက္မိတယ္ ..။
ဘာမွ အၾကီးအက်ယ္ ထူးဆန္းေနလို႕ မဟုတ္ပါဘူး ..။
ဒါေပမယ့္ .. အရင့္ အရင္ေန႕ေတြနဲ႕ မတူပဲ ..
နဲနဲေလးပဲ ကြာျခားေနတယ္ ..။
အဲဒါက .. ရာသီဥတု ..။
တေလွ်ာက္လံုး ပူလာခဲ့တဲ့ .. ရာသီဥတုက ..
ဒီမနက္ေတာ့ .. နဲနဲ မ်က္ႏွာသာေပးပံု ရတယ္ ..။
မပူမေအးနဲ႕ .. ေနရတာ အေတာ္ေလး
သက္ေတာင့္သက္သာ ျဖစ္ေနတယ္ ..။
ဒါနဲ႕ပဲ .. အျပင္ထြက္လုိက္ေတာ့ ..
ျမဴလႊာပါးပါးေလးေတြ ပတ္၀န္းက်င္တခုလုံးကို ရစ္သိုင္းလို႕ ..
မႈန္မႈန္မိႈင္းမိႈင္းနဲ႕ .. ျမင္ျမင္သမွ် .. မီးခိုးေရာင္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ ေရေဆးပန္းခ်ီကားတခုလိုပဲ ..။
အျမဲတမ္းလုိလို .. ပူပူေလာင္ေလာင္ .. ႏႈတ္ခြန္းဆက္တတ္တဲ့ ေနမင္းၾကီးေတာင္ ..
ခဲေရာင္အလႊာပါးပါးေတြ ေအာက္မွာ ထူးထူးဆန္းဆန္းကို .. ေအးခ်မ္းးးး..လုိ႕ ..။
သဘာ၀ ပန္းခီ်ကားမွာ ေငးေမာေနတုန္း .. ခံစားလိုက္ရတာက ..
ခပ္ေအးေအး .. ခပ္ျမျမ တိုက္ခတ္လာတဲ့ .. ေလႏုေအး ..
ဒီေလမိ်ဳးက .. အေရွ႕ေျမာက္အရပ္က လာတာမိ်ဳး ..
ဒီလုိေအးပံုမိ်ဳးက ..
ေရခဲေတာင္ေတြကို ျဖတ္သန္းလာတဲ့ ေလေၾကာင္းမိ်ဳး ..
အခုျဖစ္ေနတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္မိ်ဳးနဲ႕ ..
ဒီလို ေလမိ်ဳး .. တုိက္ခတ္ ျဖစ္ေပၚေစတာ .. ေဆာင္းရာသီမွာမွေလ ..။
ဒါဆို ..
ရုတ္ခနဲ သတိ၀င္လုိက္တာက ..
အခု .. ေဆာင္း၀င္ျပီေပါ့ ..။
ဖြင့္ထားတဲ့ ေရဒီယုိကလည္း .. ဒီေန႕ ..
သီတင္းကြ်တ္လျပည့္ေန႕လုိ႕ ေၾကညာေနတယ္ ..။
ေပ်ာ္စရာၾကီး ..
မိုးကုန္ျပီ .. ေဆာင္းေရာက္ျပီ ..။
သီတင္းလည္း ကြ်တ္ျပီ ..။
... ... ...
ေပ်ာ္ေနတာေလးက ခဏပါပဲ ..။
သီတင္းကြ်တ္ေတာ့ေရာ ဘာလုပ္ႏုိင္မွာမုိ႕လုိ႕လဲ ..။
ရန္ကုန္နဲ႕အေ၀းမွာ .. ျမန္မာျပည္နဲ႕အေ၀းမွာ ..
သီတင္းကြ်တ္ဆိုတာလည္း ..
ကိုယ့္အတြက္ေတာ့ အဓိပၸါယ္ ရွာမေတြ႕ႏိုင္ ..။
အရင္ကဆို .. ျမန္မာျပည္ထဲမွာ ..
ကိုယ္ေနထုိင္တဲ့ .. ရန္ကုန္ျမိဳ႕ထဲမွာ ..
ကိုယ္တို႕ မိသားစုေတြ တစုတစည္းတည္း ရွိတဲ့ ..
ပ်ဥ္ေထာင္အိမ္ က်ဥ္းက်ဥ္းစုပ္စုပ္ကေလးထဲမွာ ..
စုရံုး စုရံုးနဲ႕ .. ကြ်က္ကြ်က္ကို ညံလို႕ ..
သီတင္းကြ်တ္ကို ဘယ္လို ဆင္ႏႊဲၾကမလဲဆိုျပီး ၾကိဳတင္ ျပင္ဆင္ေနၾကရလုိ႕ေလ ..။
ကေလးေတြက .. လက္တြန္းမီးပံုးလွည္းေလးေတြ လုပ္ဖို႕ ..
ေရာင္စံုစကၠဴေတြ .. လုိအပ္တဲ့ ပစၥည္းေတြ ၀ယ္ၾက ..
လူၾကီးေတြကို သူတို႕အတြက္ ကူလုပ္ခုိင္းၾက .. ။
ေနာက္ဆံုး .. မေအာင္ျမင္ေတာ့လည္း .. ေရာင္းတန္းေလးေတြပဲ ၀ယ္လုိက္ၾကရ ..။
လူလတ္ပိုင္းေတြကလည္း ..
အိမ္မွာ ဆီမီးထြန္းဖို႕ ..
ရပ္ကြက္က ဆီမီးထြန္းပဲြေတြမွာ ကူညီဖို႕ ..
လူၾကီးမိဘေတြကို ကန္ေတာ့ဖို႕ ..
ဆရာသမားေတြကို ကန္ေတာ့ဖို႕ ..
ကိုးကြယ္ ဆည္းကပ္ရာ ဘုန္းၾကီးေတြကို ကန္ေတာ့ဖို႕ ..
ရပ္ကြက္ေတြ .. ျမိဳ႕နယ္ေတြက က်င္းပၾကတဲ့ ပဲြလမ္းေတြမွာ ဆင္ႏႊဲၾကဖို႕ ..
ေယာက္ယက္ခတ္ .. ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ၾကီး အလုပ္ေတြရႈပ္ၾကလို႕ ..။
(အေရးၾကီးတာ က်န္ေသးတယ္ ..)
လူပိ်ဳ .. အပိ်ဳေတြကလည္း မအားမလပ္ႏုိင္ၾကရွာဘူး..
ဒီအခ်ိန္က .. မဂၤလာအမႈျပဳသူေတြမ်ားတဲ့ အခ်ိန္မဟုတ္လား ..။
ေနရာတုိင္းမွာ .. လင္းလက္ ထိန္ေတာက္လို႕ ..
လူတိုင္း မ်က္ႏွာမွာလည္း .. အျပံဳးေတြ ေ၀ဆာလုိ႕ ..
ရက္ရက္ေရာေရာ ေပးကမ္းစြန္႕ၾကဲျခင္းေတြနဲ႕ .. ၾကည္ႏူးေအးခ်မ္းလို႕ ..။
အံု႕အံု႕မိႈင္းမိႈင္း .. စုိစုိစြတ္စြတ္ .. မိုးတြင္းကေန
လြတ္ေျမာက္လာလို႕လည္း ..
ရာသီဥတုေရာ .. လူေတြရဲ႕ စိတ္ဥတုေရာ ..
ေငြေရာင္အနားသတ္ေတြလို ၾကည္လင္ ရႊင္ပ်လုိ႕ ..။
... ... ...
တကယ္ေတာ့ .. သီတင္းကြ်တ္ရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြထဲက ..
အဓိက .. အႏွစ္သာရကေတာ့ ..
တာ၀တိ ံသာနတ္ျပည္မွာ .. ေမြးေက်းဇူးဆပ္တဲ့အေနနဲ႕ ..
မယ္ေတာ္မိနတ္သားကို တရားေရေအးတိုက္ေကြ်းျပီး ..
လူ႕ျပည္ ျပန္ႁကြလာတဲ့ .. ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားကို ၾကိဳဆိုကန္ေတာ့တာပါပဲ ..။
လူသားေတြျဖစ္တဲ့ က်ေနာ္တို႕ေတြလည္း ..
မိမိတို႕ ရွင္သန္ၾကီးျပင္းခြင့္ေတြကို .. ေက်းဇူးဆပ္တဲ့ အေနနဲ႕တမိ်ဳး ..
စိတ္အလုိမက်တုိင္း .. ျဖစ္ခ်င္တာေတြ မျဖစ္ခဲ့တိုင္း ..
ျပႆနာရွာခဲ့မိတာေတြ .. ျပစ္မွားခဲ့မိတာေတြ ၀န္ခ်ေတာင္းပန္တဲ့ အေနနဲ႕တဖံု ..
ေဟာဒီ .. သီတင္းကြ်တ္ကာလမွာ ...
မိမိတို႕ရဲ႕ ေမြးမိခင္ .. ေကြ်းဖခင္ေတြကို ..
အတည့္အလင္း ၀န္ခ် ေတာင္းပန္ ကန္ေတာ့ၾကပါတယ္ ..။
ခဏပဲ မေက်မနပ္ ျဖစ္ျဖစ္ ..
အခ်ိန္အၾကာၾကီးပဲ ခြင့္မလႊတ္ႏုိင္ၾကျဖစ္ျဖစ္ ..
ဒီအခါသမယေလးမွာ .. အရာအားလံုး ျပန္လည္ သင့္ျမတ္ေပ်ာ္၀င္သြားႏုိင္ၾကပါတယ္ ..။
ဒါေလးကိုက ..
ခ်စ္စရာ .. တန္ဖိုးထားစရာ .. အားက် အတုယူစရာ .. ျဖစ္ေနေလေတာ့
လူမိ်ဳးျခားေတြအေနနဲ႕ ..
က်ေနာ္တို႕လုိ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြရဲ႕ သီတင္းကြ်တ္မီးထြန္းပဲြနဲ႕ ..
၀ပ္တြား မာန္ေလ်ာ့ ကန္ေတာ့ၾကတဲ့ပဲြကို .. အံ့အားသင့္စရာလုိ႕ ထင္ျမင္ယူဆၾကတာ ၾကံဳခဲ့ရဘူးပါတယ္ ..။
ဘာပဲေျပာေျပာ ..
အႏွစ္သာရျပည့္၀တဲ့ ပဲြေတာ္ေတြရွိတာ ..
ေငြေၾကးဓနေတြ ျပည့္စံုေပါမ်ားတဲ့ .. ကမၻာေပၚက ဘယ္ႏုိင္ငံမွာမွ မေတြ႕ႏုိင္တဲ့ ရိုးရာဓေလ့ေတြ ပိုင္ဆုိင္ထားတာ ..
ခဲြျခမ္းစိတ္ျဖာျပီး .. ျဖန္႕က်က္ေတြးေခၚႏုိင္တဲ့ .. အလယ္အလတ္လမ္းစဥ္ကို ေလ့လာခြင့္ .. ကိုးကြယ္ယံုၾကည္ခြင့္ရတာ ..
က်ေနာ္တို႕ရဲ႕ ျမန္မာႏုိင္ငံေပါ့ ..။
ဒီႏုိင္ငံမွာ လူျဖစ္ရတာ ဘယ္ေလာက္ဂုဏ္ယူစရာေကာင္းလိုက္လဲ ..။
သို႕ေသာ္လည္းတဲ့ .. ေပါ့ေလ ...။
... ... ...
“ဒီသီတင္းကြ်တ္မွာ ဘာပဲြေတာ္မွ ျပဳလုပ္ခြင့္မရွိဘူး” .. လုိ႕
စစ္အစိုးရ သတင္းထုတ္ထားေၾကာင္း ..
“ပုိက္ဆံမရွိေတာ့ .. ကန္ေတာ့တာေတြ ဘာေတြလည္း ..
အရင္လုိ လုပ္ႏုိင္ေတာ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး” .. လို႕
ရန္ကုန္ျမိဳ႕မွာ ေနထုိင္သူတေယာက္က ေျပာဆိုသြားေၾကာင္း ..
သတင္းေၾကညာသြားသူရဲ႕ အသံကို ..
ဖြင့္ထားတဲ့ ေရဒီယုိအုိေလးက ဆက္လက္လႊင့္ထုတ္ေနဆဲ ..။
သီတင္းကြ်တ္ဆိုတာ ..
ျမန္မာျပည္ျပင္ပမွာ ေရာက္ေနတဲ့ .. က်ေနာ္တေယာက္တည္းအတြက္ အဓိပၸါယ္မရွိတာမဟုတ္ေတာ့ ..
အက်ဥ္းက်ေနရွာတဲ့ .. ျမန္မာတျပည္လံုးနဲ႕လည္း အတိအလင္း မသက္ဆိုင္ေတာ့ပါလား ..။
... ...
မ်က္ေစ့ေရွ႕က .. မႈန္ပ်ပ် ျမင္ကြင္းေရ ..
ခဏတာ ျမင္ကြင္းအျဖစ္သာ .. ေကာင္းမယ္ထင္ပါရဲ႕ ..။
က်ေနာ္တုိ႕တုိင္းျပည္ကိုေတာ့ ..
ဒီလုိ မသဲမကဲြ .. မႈန္မႈန္မႈုိင္းမႈိင္းဘ၀ထဲမွာ .. ဆက္ျပီး မျမဳပ္ႏွံ ထားပါရေစနဲ႕ေတာ့ ..။
ဓေလ့ ရိုးရာေတြ ဆက္လက္ရွင္သန္ခြင့္ရဖုိ႕အတြက္ ..
အလင္းကဲြခ်ိန္ကို အျမန္ေရာက္ရွိႏုိင္ပါေစ ..။
ဒီဆုေတာင္းက ..
“ဒီလျပည့္ညမွာမ်ား .. ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရား ဆင္းသက္လာခဲ့လွ်င္ဟု” ရည္စူးပါသည္ ..။
Thursday, October 11, 2007
ၾကယ္ေတြ ေျခြတဲ့ အရာ ...။
“တစံုတရာဟာ …
ၾကယ္ေတြေႂကြေအာင္ …
ျပဳလုပ္ေပးေနတယ္ …”
ကိုငွက္ၾကီးရဲ႕ သီခ်င္းစာသား တပုိင္းတစေလးပါ ..။
ဒီစာသားကို အခုမွ တုိက္တုိက္ဆုိင္ဆိုင္ဘာလို႕ လာရြတ္မိေနပါလိမ့္ ..။
ရင္ထဲမွာ ပိုျပီးလြမ္းလြမ္းေဆြးေဆြး ခံစားမိလုိက္တယ္ ..။
ေႂကြသြားတဲ့ ၾကယ္ေတြအတြက္ပါ ..။
က်ေနာ့္ၾကယ္ေတြနဲ႕.. ကိုငွက္ၾကယ္ေတြ..
တူခ်င္လည္း တူမယ္ ..
မတူခ်င္လညး္ မတူဘူး ..
ေသခ်ာတာကေတာ့ ၾကယ္ေတြတိုင္းမွာ ..
ေတာက္ပလင္းလက္တဲ့ အလင္းတန္းေတြ ပိုင္ဆုိင္ၾကတယ္ ..။
ျပီးေတာ့ ဒီအလင္းေတြကိုလည္း ..
နည္းမိ်ဳးစံုနဲ႕ အစြမ္းကုန္ ျဖာလင္းတတ္ၾကတယ္ ..။
တည္ရွိေနတုန္းမွာလည္း လင္းလက္ေပးၾကသလို ..
ေႂကြလြင့္ ပ်က္စီးသြားတဲ့အခါလည္း ..
က်န္ရွိသမွ် အလင္းအားနဲ႕ ..
က်န္ရစ္သူေတြကို ႏႈတ္ဆက္သြားတတ္စျမဲပဲ မဟုတ္လား..။
ဒါေၾကာင့္ .. ၾကယ္ေတြေႂကြသြားတာကို ျမင္သိႏုိင္တာေပါ့..။
အခုလည္း ..
အေရာင္စံုတဲ့ ၾကယ္ေတြကို က်ေနာ္ ျမင္ေနရတယ္ ..။
အ၀ါေရာင္ ..
အျဖဴေရာင္ ..
အစိမ္းေရာင္ ..
အျပာေရာင္ ..
.
.
.
အဆံုးသတ္မွာ .. အနီေရာင္ ..
နီနီရဲရဲ .. အရြယ္စံုတဲ့ .. ၾကယ္ေတြ ..
လက္တကမ္းေလးမွာတင္ပဲ ..
လင္းကနဲ .. လက္ခနဲ ..
အေရွ႕ဘက္ မိုးကုပ္စက္၀ိုင္းဆီကို ..
အေနာက္ဘက္ ခပ္အုပ္အုပ္ေတာတန္းေတြအဆံုးကို ..
အရပ္မ်က္ႏွာအႏွံက တိမ္တိုက္မဲမဲေတြေအာက္ကို ..
အဆံုးအစမဲ့တဲ့ .. ဟင္းလင္းျပင္ အေမွာင္တြင္းေတြထဲကို ..
ေႂကြလြင့္ သက္ဆင္းသြားၾကတယ္..။
က်ေနာ္အပါအ၀င္ ရပ္ၾကည့္ေနသူေတြဆီကို ..
အနီရင့္ရင့္ အလင္းတန္းေတြ ..
ပက္ျဖန္းေပးသြားခဲ့တယ္ ..။
“ခဏေလာက္ ေစာင့္ေပးၾကပါအံုး ..”
“မသြားၾကပါနဲ႕ ..”
… … …
… … …
ႏွလံုးသားမွာ ေျဗာင္းဆန္လို႕ ..
ဦးေႏွာက္မွာလည္း ေဆာက္တည္ရာ မရႏုိင္ေတာ့ ..။
က်ေနာ္ဆိုတာ ..
မေႂကြခင္ကလည္း ေစာင့္ၾကည့္ ၾကည္ႏူးေနရံု ..
ေႂကြလြင့္သြားၾကေတာ့လည္း ..
ေမွ်ာ္ၾကည့္ ေၾကကြဲေနရံု ..
ကာကြယ္ထိန္းသိမ္းခြင့္ေတြ မတတ္သာခဲ့ .. မတတ္ႏုိင္ခဲ့ ..။
စာနာ နားလည္ျခင္းေတြနဲ႕သာ ..
အံတင္းတင္းၾကိတ္လို႕ ..။
… … …
… … …
အနက္ရင့္ရင့္ပဲေတြ ၾကီးစုိးတဲ့ …
အရုိင္းအစုိင္း အရပ္ေဒသတခုမွာ …
အလင္းေတြ .. အလင္းေတြ ..
ျပန္လည္ လင္းရွင္း အသက္၀င္လာဖို႕တဲ့ …
က်ေနာ့္ ၾကယ္ေတြ … အဲဒီမွာ
ေတာင္ပံုယာပံု ပံုလုိ႕ …။
ဒီလုိပဲေတာ့ ေပ်ာက္ကြယ္ မသြားႏုိင္ေကာင္းပါဘူး ..။
က်ေနာ့္ ၾကယ္ေလးေတြ ဦးခုိက္သြားတဲ့ ..
က်ေနာ့္ ၾကယ္ေလးေတြ ယံုၾကည္သြားတဲ့ ..
က်ေနာ့္ ၾကယ္ေလးေတြ တံတားခင္းေပးသြားတဲ့ ..
က်ေနာ့္ ၾကယ္ေလးေတြကို မေႂကြ ေႂကြေအာင္ .. ေျခြေနတဲ့ ..
အဲဒီ … တစံုတရာ ဆိုတာ … … …
“အမွန္တရား” .. တခု။
ဒီအမွန္တရားကို ..
“လြတ္လပ္ျခင္း ..
တရားမွ်တျခင္းေတြနဲ႕ ..
ထံုမႊန္းထားသတဲ့ဗ်ာ .. ။
… … …
ၾကယ္ေတြ ...
အရွိန္ျပင္းျပင္းနဲ႕ ..
ေႂကြေနၾကတုန္း …
ဟုိးးးးးးးးးး … … …
အနက္ရင့္ရင့္ေတြပဲ ၾကီးစုိးတဲ့ …
အရုိင္းအစုိင္း အရပ္ေဒသတခုမွာေလ …။
Monday, October 8, 2007
တရားမွ်တ လြတ္လပ္ပါေစ .. အမိျပည္။
ဓာတ္ေလွကားထဲကအထြက္ တုိက္နံရံေပၚက နာရီၾကီးကို လွမ္းၾကည့္လုိက္ေတာ့ .. မနက္ ရ နာရီေတာင္ထိုးေနျပီ .. ။
“ေနာက္က်ေတာ့မွာပဲ .. ျမန္ျမန္သြားမွ” ဆိုတဲ့အေတြးက လူကိုတြန္းပို႕ေနတယ္ ..။
ဒီေန႕ စေနေန႕ ..။
ရံုးပိတ္ရက္ဆုိေတာ့ .. ပတ္၀န္းက်င္တခုလံုးက ျငိမ္သက္လုိ႕ ..။
အရင္ေန႕ေတြဆို ဒီအခ်ိန္မွာ ရံုးသြားေက်ာင္းသြားသူေတြနဲ႕ သက္၀င္လႈပ္ရွားေနျပီ ..။
က်ေနာ္ေနတာက ကားမွတ္တိုင္နဲ႕ အေတာ္ေ၀းတဲ့ လမ္းက်ိဳလမ္းၾကားထဲမွာ ..။
ဟုိနားတစု ဒီနားတစုျဖစ္ေနတတ္တဲ့ ..
ဆိုင္ကယ္စီးဖုိ႕ ေစာင့္ေနသူေတြလည္းမရွိ ..
ဆိုင္ကယ္ေမာင္းပို႕သူေတြကိုလည္း မေတြ႕ရ ..။
က်ေနာ့္မ်က္ေစ့တဆံုးမွာ လူသူအသြားအလာ ကင္းရွင္းေနတဲ့ လမ္းသြယ္ေလးက .. ျငိမ္သက္ ေအးခ်မ္းလို႕ ..။
လမ္းဆက္ေလွ်ာက္ဖို႕ ကြန္ကရစ္ခင္းထားတဲ့ လမ္းေလးေပၚကို ေျခခ်မိတယ္ဆိုရင္ပဲ ..
ခပ္ေသာ့ေသာ့ ေျပး၀င္လာတဲ့ေလရူးတခ်က္ ..
က်ေနာ့္ ဆံပင္တုိတုိေတြ ရႈပ္ပြကုန္တဲ့အထိ ႏႈတ္ခြန္းဆက္သြားခဲ့တယ္။
က်ေနာ့္ ေျခလွမ္းေတြရဲ႕ ဦးတည္ရာက ..
ဒီေန႕ျပဳလုပ္မယ့္ .. ေအာက္ေမ့ သတိရျခင္း ဂုဏ္ျပဳပဲြ အထိမ္းအမွတ္တခု ရွိရာကို ..။
အခု က်ေနာ္ေနထိုင္ေနတဲ့ .. ထုိင္းႏုိင္ငံမွာလည္း
လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၃၀ ရဲ႕ ဒီေန႕မိ်ဳးမွာပဲ ..
ဒီမုိကေရစီတုိက္ပဲြတခု ျဖစ္ပြားခဲ့ဖူးတယ္တဲ့ ..။
လက္နက္မဲ့ ျပည္သူေတြနဲ႕ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေပါင္း ေျမာက္မ်ားစြာက ..
အာဏာရွင္စစ္အစိုးရဆီကေန အမွန္တရားကို ..
အသက္ေပးေတာင္းဆို သြားခဲ့တာတဲ့ ..။
credit - ထံုခ်ိဳင္း ၀ိနိခ်ကူလ္
ေအာက္တိုဘာ ၆၊ ၁၉၇၆။
ထမာဆတ္ တကၠသိုလ္၀င္းအတြင္း၊ ဘန္ေကာက္ျမိဳ႕၊ ထုိင္းႏုိင္ငံ။
အဆက္မျပတ္ ပစ္ခတ္လိုက္တဲ့ ေသနတ္သံေတြ နားထဲျပန္ၾကားမိတယ္ ..။
CNN ကျပသြားတဲ့ ရန္ကုန္ျမိဳ႕လယ္ေကာင္မွာ အခုတေလာေလးကမွ ျဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ ပစ္ခတ္မႈေတြ ..။
အခ်ိန္တုိတိုအတြင္းမွာ .. စစ္ေျမျပင္လုိ ေျပာင္းလဲသြားခဲ့ရတဲ့ .. ျမိဳ႕ေတာ္ရန္ကုန္ ..။
အကာအကြယ္အတြက္ ဦးတည္ရာမဲ့ အသက္လု ေျပးေနတဲ့ လူအုပ္ၾကီး ..။
အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာေတြမွာ ျမင္ခဲ့ရတဲ့ ဘုန္းၾကီးအေလာင္းေတြ ..။
က်ည္ဆန္ထိမွန္ ေသဆံုးသြားတဲ့ ..
ပထမဆံုးေသာ ႏုိင္ငံျခားသား ဂ်ပန္သတင္းေထာက္ရဲ႕ ဆို႕နင့္ဖြယ္ရာ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္..။
ဖ်က္စီး လုယက္ခံလိုက္ရတဲ့ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းေတြ ..။
ေပၚေပၚထင္ထင္တမိ်ဳး .. တိတ္တဆိတ္တမိ်ဳးနဲ႕ ..
အဖမ္းဆီးခံရျပီး .. ေသမွန္း ရွင္မွန္း သတင္းမရႏုိင္တဲ့ ျပည္လူေတြ .. ဘုန္းၾကီးေတြ ..။
ျမင္သမွ် .. ၾကားသမွ် ..
ေၾကကြဲစရာ .. စက္ဆုပ္စရာ ..
ေဒါသျဖစ္စရာ .. ယူၾကံဳးမရႏုိင္စရာ ..
မခံမရပ္ႏုိင္စရာ .. မယံုႏုိင္စရာ .. ။
ရက္စက္ၾကပါတယ္ဆိုတဲ့ ကမၻာေပၚက စစ္အာဏာရွင္ အစိုးရအဆက္ဆက္ေတြေတာင္ လုိက္မမွီႏုိင္တဲ့ .. ရက္စက္မႈနည္းလမ္းမိ်ဳးစံု .. ေကာက္က်စ္မႈပံုစံ အဖံုဖံုကို ဖြင့္ခ်ျပသခဲ့တဲ့ ..
ျမန္မာျပည္က ကမ္းကုန္ေအာင္ မိုက္တြင္းနက္ေနတဲ့ ..
အာဏာရွင္တစုနဲ႕ အာဏာရွင္ေနာက္လုိက္တသိုက္ ..
အခုထိလည္း .. အစိုးရအမည္ခံနဲ႕
ျပည္သူေတြကို ေပၚေပၚထင္ထင္ပဲ ဓားျပတုိက္ေနေလရဲ႕ ..။
ကုလသမဂၢၾကီးမွဴးတဲ့ ႏုိင္ငံတကာအသိုင္းအ၀ိုင္းကေရာ ..
ျမန္မာျပည္နဲ႕ ျမန္မာျပည္သူျပည္သားေတြအတြက္ ..
ဘာေတြမ်ား အေရးတၾကီး ထိထိေရာက္ေရာက္ လုပ္ေပးႏုိင္ခဲ့သလဲ ..။
အခုထက္ထိေတာ့ “အေသအခ်ာ .. အနီးကပ္ ေစာင့္ၾကည့္ေနတယ္” ဆိုတဲ့ စကားကိုပဲ ..တြင္တြင္ေျပာေနၾကတုန္း ..။
ျမန္မာျပည္သူျပည္သားေတြမွာေတာ့ စကၠန္႕တုိင္း မိနစ္တိုင္းမွာ သူတို႕အသက္ေတြနဲ႕ရင္းျပီး ..
အမွန္တရားနဲ႕ လူပီသစြာ လြတ္လပ္ေနထိုင္ခြင့္အတြက္ တုိက္ပဲြ၀င္ေနၾကတုန္း ..။
၈၈ တုန္းက သတင္းအေထာက္အထားေတြ မလံုေလာက္လို႕ ..
ႏုိင္ငံတကာက သတင္းေတြမရလုိ႕ ..
အေရးမယူႏုိင္ခဲ့ဘူးလုိ႕ ေျပာၾကတယ္ ..။
ဒါဆို အခုက်ေတာ့ေရာ ..
နည္းပညာနဲ႕ တာ၀န္သိ ႏုိင္ငံသား သတင္းေထာက္ေတြရဲ႕ ၾကိဳးပမ္းအားထုတ္မႈေတြေၾကာင့္
သတင္းဓာတ္ပံု အေထာက္အထားေတြ အမ်ားၾကီး ..
ျမင္ေတြ႕ .. သက္ေသျပႏုိင္ခဲ့ျပီပဲ ..။
လူေျပာသူေျပာေတြကုိ ျပန္ေရးထားတဲ့သတင္းေတြ ဆိုရင္ေတာင္ ..
သတင္းစစ္မွန္မႈရာႏႈန္းမျပည့္လို႕ ဆိုျပီး ယံုဖို႕ ခက္ေနၾကအံုးမယ္ ..။
အခုေတာ့ ျဖစ္ပ်က္ေနတုန္း အမိအရ ယူထားလုိက္ႏိုင္တဲ့ သတင္းဓာတ္ပံုေတြ ..
လႈပ္ရွားမႈ ပံုရိပ္ေတြေၾကာင့္ .. အျဖစ္အပ်က္ရဲ႕ စစ္မွန္မႈရာႏႈန္းဟာ ..
ျပည့္၀တယ္ဆုိတာထက္ေတာင္ ေက်ာ္လြန္ေနခဲ့ပါျပီ ..။
ဒါေတာင္မွ .. ဘာေတြ ေစာင့္ေနၾကေသးတာလဲ ..။
ေနာက္ထပ္ အေထာက္အထားေတြ .. ေပးဆပ္မႈေတြ ..
ဘယ္ေလာက္မ်ားေအာင္ ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကဦးမွာလဲ ..။
ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္း ပစ္ခတ္လို႕ က်ဆံုးသြားသူေတြ ..
ရိုက္သတ္လို႕ အသက္ေပးသြားရသူေတြ ..
လူသူမသိ ဖမ္းဆီး ႏွိပ္စက္ခံရျပီး ေသဆံုးသြားခဲ့သူေတြ ..
အက်ဥ္းေထာင္ေတြထဲမွာ ဆက္လက္ ႏွိပ္စက္ခံေနရသူေတြ ..
ေသဆံုးသြားသူေတြနဲ႕ အက်ဥ္းက်ခံသူေတြရဲ႕ မိဘအသိုင္းအ၀ိုင္းေတြ ေတာင္ေလာင္ေနရတဲ့ အပူမီးေတြ ..။
လူလူခ်င္းေတြရဲ႕ အသက္ေတြ .. ဘ၀ေတြ .. ေသာကဗ်ာပါဒေတြ ..
လူလူခ်င္းေတြေၾကာင့္.. ဒီထက္ပိုျပီး မေပးဆပ္တန္ရာပါဘူးေလ ..။
... ... ...
အိမ္နီးခ်င္းေတြေတာ့ ရွိပါရဲ႕ .. အိမ္နီးခ်င္းေကာင္းေတြ မဟုတ္ ..။
ေပၚေပၚထင္ထင္ လူသတ္ေနတာကို ျမင္ၾကားေနရက္နဲ႕ ..
“ငါနဲ႕မဆိုင္” ဆိုျပီး ေန ေနသူေတြလည္း ရွိေနေလရဲ႕ ..။
ျငိမ္းခ်မ္းေရးကို မထိခိုက္လို႕ ၀င္ျပီး ဟန္႕တားစရာမလိုဘူးလို႕ ..
ဇြတ္တင္းခံေနသူေတြကုိလည္း အခုမွ ထင္ထင္ရွားရွား ျမင္လိုက္ရရဲ႕ ..။
မျဖစ္လြန္းလို႕သာ ေျပာလုိက္ရတယ္ ..
အကိ်ဳးစီးပြားေတြကို အထိခိုက္မခံႏိုင္တဲ့ အတၱသမားေတြရဲ႕ ရုပ္လံုးေတြလည္း အပီအျပင္ ေပၚလြင္လာေလရဲ႕ ..။
“ျငိမ္းခ်မ္းေရး” လိုလားပါတယ္ ..
“လူ႕အခြင့္အေရး” ကုိ အေလးထားပါတယ္လို႕ ..
အေမာဆို႕ေအာင္ ေျပာေနသူေတြ ..
ခ်က္ခ်င္းလက္ငင္း သက္ေသျပရမယ့္ အခ်ိန္မွာမွ ေတြေ၀ေနၾကတာ ..
အံ့အားသင့္စရာ ..။
ဓမၼ နဲ႕ အဓမၼ တိုက္ပဲြမွာ ..
အမွန္တရားဘက္က ျပတ္ျပတ္သားသား ရပ္တည္ေပးဖို႕ ၀န္ေလးေနၾကသူေတြက ..
ဘယ္လို ျငိမ္းခ်မ္းေရးမိ်ဳးကို အဓြန္႕ရွည္ေစမွာလဲ ..
ဘယ္လို လူ႕အခြင့္အေရးမိ်ဳးကို ကာကြယ္တည္တံ့ေစမွာလဲ ..
သူတုိ႕ေျပာေျပာေနတဲ့ ..
ျငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုတာ ..
လူ႕အခြင့္အေရးဆိုတာ ..
စာရြက္ေတြေပၚမွာပဲ ေျခခ်ဳပ္မိေနၾကရွာတာကိုး ..။
... ... ...
ကုလသမဂၢ .. လူ႕အခြင့္အေရးေကာ္မရွင္ရံုး ..
လံုျခံဳေရးေကာင္စီ .. ဥေရာပႏုိင္ငံမ်ား အစည္းအရံုး ..
အာစီယမ္ .. အေမရိကန္ ..
တရုတ္ .. ရုရွ .. အိႏၵိယ .. ဆိုတဲ့ အေကာင္ၾကီးၾကီး အျမီးရွည္ရွည္ေတြ ..
“ကူညီမယ္” .. “မကူညီဘူး” ..
“၀င္ေရာက္ စြက္ဖက္ေရး” .. “မစြက္ဖက္ေရး” ..
“စီးပြားေရး ပိတ္ဆို႕မယ္” .. “ပိတ္ဆို႕ဖို႕ သေဘာမတူဘူး” ..
“ႏုိင္ငံတကာ ျငိမ္းခ်မ္းေရးကို မထိပါးဘူး” .. “လူ႕အခြင့္အေရးေလးပဲ ခိ်ဳးေဖာက္တာ” ..
ေကာ္ဖီေသာက္ရင္း .. ျငင္းခံုေနၾကတုန္း ..
သေဘာထားေတြ ကဲြလြဲလို႕ေကာင္းေနတုန္း ..။
ျမန္မာျပည္ထဲမွာေတာ့ ..
ငတ္ျပတ္ေနသူေတြ တုိးပြားလာတယ္ ..။
အဖမ္းဆီးခံေနရတဲ့ ကိန္းဂဏန္းေတြ .. ပိုမ်ားလာတယ္ ..။
ဘယ္သူမွ မသိလုိက္ပဲ .. ျပီးဆံုးသြားတဲ့ ဘ၀ေတြ .. မေရတြက္ႏုိင္ေအာင္ ျဖစ္လာတယ္ ..။
အလင္းေရာင္ထဲမွာေတာင္ လံုျခံဳမႈ လံုးလံုးကင္းမဲ့လာတယ္ ..။
ဟူးးးးးးးးးးးးးးးးးး ... ... ...
ဘယ္သူ႕ကိုမ်ား တုိင္တည္ရပါ့ ..။
... ... ...
အားမလုိ အားမရစိတ္ေတြပဲ ၾကီးစိုးေနတယ္ ..။
ဘာမွမလုပ္ေပးႏုိင္တဲ့ ကိုယ့္ကိုလည္း ေဒါသေတြထြက္ ..။
ျမင္သမွ် ၾကားသမွ်ေတြမွာလည္း .. ေကာင္းကြက္ေတြ ရွာမေတြ႕ႏုိင္ ..။
အားအင္ေတြပဲခ်ည့္နဲ႕လာသလုိလုိ ..
ယံုၾကည္မႈေတြပဲ အားနည္းလာသလုိလုိ ..။
ကဲ .. ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ...
အမွန္တရားဆိုတာ တေန႕ေအာင္ျမင္မွာ က်ိန္းေသပဲ ..။
ဒါကိုပဲ ခုိင္ခုိင္မာမာ ယံုၾကည္ထားလုိက္ ..
အမွန္တရားကို အသက္စြန္႕ေတာင္းဆိုေပးသြားခဲ့တဲ့ ..
ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသား.. ရဟန္းရွင္လူ ျပည္သူေတြရဲ႕ ၀ိညာဥ္ေတြ ..
က်ေနာ္တို႕နဲ႕အတူ ရွိေနေသးတယ္ ..။
ဆက္လက္ တုိက္ပဲြ၀င္ေနသူေတြလည္း .. ၀င္ေနၾကတုန္း ..။ ဒီေတာ့ ..
မနီးေသးေသာ ... (ဒါမွမဟုတ္)
မေ၀းေတာ့ေသာ ... တေန႕ ..။
ဒီအမွန္တရားရဲ႕ လင္းလက္မႈေတြ ..
အေသအခ်ာ ျဖန္႕က်ဲခ်လိုက္မွာပါ ..။
တာ၀န္ေက်တဲ့ .. တာ၀န္သိတဲ့ ..
ျမင့္ျမတ္တဲ့ .. ေနာင္လာေနာက္သားေတြအေပၚ အေျမာ္အျမင္ၾကီးတဲ့ ..
က်ေနာ္တို႕ႏုိင္ငံနဲ႕ .. က်ေနာ္တို႕ ႏုိင္ငံသားတုိင္းေပၚကိုေလ ..။
... ... ...
အင္း .. ေအာက္ေမ့ဂုဏ္ျပဳပဲြက်ရင္ေတာ့ ..
“မတရားျခင္းေတြ ဆံုးခန္းတိုင္ျပီး ..
တရားမွ်တျခင္းေတြ လႊမ္းမိုးလို႕ ..
အျမန္ဆံုး လြတ္လပ္ပါေစ .. အမိျပည္” လုိ႕ ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ ဆုေတာင္းလုိက္အံုးမယ္ ..။
[ဓာတ္ပံုမ်ားကို ကိုထိုက္ဘေလာ့မွ ကူးယူေဖာ္ျပထားပါသည္။]
“ေနာက္က်ေတာ့မွာပဲ .. ျမန္ျမန္သြားမွ” ဆိုတဲ့အေတြးက လူကိုတြန္းပို႕ေနတယ္ ..။
ဒီေန႕ စေနေန႕ ..။
ရံုးပိတ္ရက္ဆုိေတာ့ .. ပတ္၀န္းက်င္တခုလံုးက ျငိမ္သက္လုိ႕ ..။
အရင္ေန႕ေတြဆို ဒီအခ်ိန္မွာ ရံုးသြားေက်ာင္းသြားသူေတြနဲ႕ သက္၀င္လႈပ္ရွားေနျပီ ..။
က်ေနာ္ေနတာက ကားမွတ္တိုင္နဲ႕ အေတာ္ေ၀းတဲ့ လမ္းက်ိဳလမ္းၾကားထဲမွာ ..။
ဟုိနားတစု ဒီနားတစုျဖစ္ေနတတ္တဲ့ ..
ဆိုင္ကယ္စီးဖုိ႕ ေစာင့္ေနသူေတြလည္းမရွိ ..
ဆိုင္ကယ္ေမာင္းပို႕သူေတြကိုလည္း မေတြ႕ရ ..။
က်ေနာ့္မ်က္ေစ့တဆံုးမွာ လူသူအသြားအလာ ကင္းရွင္းေနတဲ့ လမ္းသြယ္ေလးက .. ျငိမ္သက္ ေအးခ်မ္းလို႕ ..။
လမ္းဆက္ေလွ်ာက္ဖို႕ ကြန္ကရစ္ခင္းထားတဲ့ လမ္းေလးေပၚကို ေျခခ်မိတယ္ဆိုရင္ပဲ ..
ခပ္ေသာ့ေသာ့ ေျပး၀င္လာတဲ့ေလရူးတခ်က္ ..
က်ေနာ့္ ဆံပင္တုိတုိေတြ ရႈပ္ပြကုန္တဲ့အထိ ႏႈတ္ခြန္းဆက္သြားခဲ့တယ္။
က်ေနာ့္ ေျခလွမ္းေတြရဲ႕ ဦးတည္ရာက ..
ဒီေန႕ျပဳလုပ္မယ့္ .. ေအာက္ေမ့ သတိရျခင္း ဂုဏ္ျပဳပဲြ အထိမ္းအမွတ္တခု ရွိရာကို ..။
အခု က်ေနာ္ေနထိုင္ေနတဲ့ .. ထုိင္းႏုိင္ငံမွာလည္း
လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၃၀ ရဲ႕ ဒီေန႕မိ်ဳးမွာပဲ ..
ဒီမုိကေရစီတုိက္ပဲြတခု ျဖစ္ပြားခဲ့ဖူးတယ္တဲ့ ..။
လက္နက္မဲ့ ျပည္သူေတြနဲ႕ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေပါင္း ေျမာက္မ်ားစြာက ..
အာဏာရွင္စစ္အစိုးရဆီကေန အမွန္တရားကို ..
အသက္ေပးေတာင္းဆို သြားခဲ့တာတဲ့ ..။
credit - ထံုခ်ိဳင္း ၀ိနိခ်ကူလ္ေအာက္တိုဘာ ၆၊ ၁၉၇၆။
ထမာဆတ္ တကၠသိုလ္၀င္းအတြင္း၊ ဘန္ေကာက္ျမိဳ႕၊ ထုိင္းႏုိင္ငံ။
CNN ကျပသြားတဲ့ ရန္ကုန္ျမိဳ႕လယ္ေကာင္မွာ အခုတေလာေလးကမွ ျဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ ပစ္ခတ္မႈေတြ ..။
အခ်ိန္တုိတိုအတြင္းမွာ .. စစ္ေျမျပင္လုိ ေျပာင္းလဲသြားခဲ့ရတဲ့ .. ျမိဳ႕ေတာ္ရန္ကုန္ ..။
အကာအကြယ္အတြက္ ဦးတည္ရာမဲ့ အသက္လု ေျပးေနတဲ့ လူအုပ္ၾကီး ..။
အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာေတြမွာ ျမင္ခဲ့ရတဲ့ ဘုန္းၾကီးအေလာင္းေတြ ..။
က်ည္ဆန္ထိမွန္ ေသဆံုးသြားတဲ့ ..
ပထမဆံုးေသာ ႏုိင္ငံျခားသား ဂ်ပန္သတင္းေထာက္ရဲ႕ ဆို႕နင့္ဖြယ္ရာ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္..။
ဖ်က္စီး လုယက္ခံလိုက္ရတဲ့ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းေတြ ..။
ေပၚေပၚထင္ထင္တမိ်ဳး .. တိတ္တဆိတ္တမိ်ဳးနဲ႕ ..
အဖမ္းဆီးခံရျပီး .. ေသမွန္း ရွင္မွန္း သတင္းမရႏုိင္တဲ့ ျပည္လူေတြ .. ဘုန္းၾကီးေတြ ..။
ျမင္သမွ် .. ၾကားသမွ် ..ေၾကကြဲစရာ .. စက္ဆုပ္စရာ ..
ေဒါသျဖစ္စရာ .. ယူၾကံဳးမရႏုိင္စရာ ..
မခံမရပ္ႏုိင္စရာ .. မယံုႏုိင္စရာ .. ။
ရက္စက္ၾကပါတယ္ဆိုတဲ့ ကမၻာေပၚက စစ္အာဏာရွင္ အစိုးရအဆက္ဆက္ေတြေတာင္ လုိက္မမွီႏုိင္တဲ့ .. ရက္စက္မႈနည္းလမ္းမိ်ဳးစံု .. ေကာက္က်စ္မႈပံုစံ အဖံုဖံုကို ဖြင့္ခ်ျပသခဲ့တဲ့ ..
ျမန္မာျပည္က ကမ္းကုန္ေအာင္ မိုက္တြင္းနက္ေနတဲ့ ..
အာဏာရွင္တစုနဲ႕ အာဏာရွင္ေနာက္လုိက္တသိုက္ ..
အခုထိလည္း .. အစိုးရအမည္ခံနဲ႕
ျပည္သူေတြကို ေပၚေပၚထင္ထင္ပဲ ဓားျပတုိက္ေနေလရဲ႕ ..။
ကုလသမဂၢၾကီးမွဴးတဲ့ ႏုိင္ငံတကာအသိုင္းအ၀ိုင္းကေရာ ..ျမန္မာျပည္နဲ႕ ျမန္မာျပည္သူျပည္သားေတြအတြက္ ..
ဘာေတြမ်ား အေရးတၾကီး ထိထိေရာက္ေရာက္ လုပ္ေပးႏုိင္ခဲ့သလဲ ..။
အခုထက္ထိေတာ့ “အေသအခ်ာ .. အနီးကပ္ ေစာင့္ၾကည့္ေနတယ္” ဆိုတဲ့ စကားကိုပဲ ..တြင္တြင္ေျပာေနၾကတုန္း ..။
ျမန္မာျပည္သူျပည္သားေတြမွာေတာ့ စကၠန္႕တုိင္း မိနစ္တိုင္းမွာ သူတို႕အသက္ေတြနဲ႕ရင္းျပီး ..
အမွန္တရားနဲ႕ လူပီသစြာ လြတ္လပ္ေနထိုင္ခြင့္အတြက္ တုိက္ပဲြ၀င္ေနၾကတုန္း ..။
၈၈ တုန္းက သတင္းအေထာက္အထားေတြ မလံုေလာက္လို႕ ..
ႏုိင္ငံတကာက သတင္းေတြမရလုိ႕ ..
အေရးမယူႏုိင္ခဲ့ဘူးလုိ႕ ေျပာၾကတယ္ ..။
ဒါဆို အခုက်ေတာ့ေရာ ..
နည္းပညာနဲ႕ တာ၀န္သိ ႏုိင္ငံသား သတင္းေထာက္ေတြရဲ႕ ၾကိဳးပမ္းအားထုတ္မႈေတြေၾကာင့္
သတင္းဓာတ္ပံု အေထာက္အထားေတြ အမ်ားၾကီး ..
ျမင္ေတြ႕ .. သက္ေသျပႏုိင္ခဲ့ျပီပဲ ..။
လူေျပာသူေျပာေတြကုိ ျပန္ေရးထားတဲ့သတင္းေတြ ဆိုရင္ေတာင္ ..
သတင္းစစ္မွန္မႈရာႏႈန္းမျပည့္လို႕ ဆိုျပီး ယံုဖို႕ ခက္ေနၾကအံုးမယ္ ..။
အခုေတာ့ ျဖစ္ပ်က္ေနတုန္း အမိအရ ယူထားလုိက္ႏိုင္တဲ့ သတင္းဓာတ္ပံုေတြ ..
လႈပ္ရွားမႈ ပံုရိပ္ေတြေၾကာင့္ .. အျဖစ္အပ်က္ရဲ႕ စစ္မွန္မႈရာႏႈန္းဟာ ..
ျပည့္၀တယ္ဆုိတာထက္ေတာင္ ေက်ာ္လြန္ေနခဲ့ပါျပီ ..။
ဒါေတာင္မွ .. ဘာေတြ ေစာင့္ေနၾကေသးတာလဲ ..။
ေနာက္ထပ္ အေထာက္အထားေတြ .. ေပးဆပ္မႈေတြ ..
ဘယ္ေလာက္မ်ားေအာင္ ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကဦးမွာလဲ ..။
ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္း ပစ္ခတ္လို႕ က်ဆံုးသြားသူေတြ ..ရိုက္သတ္လို႕ အသက္ေပးသြားရသူေတြ ..
လူသူမသိ ဖမ္းဆီး ႏွိပ္စက္ခံရျပီး ေသဆံုးသြားခဲ့သူေတြ ..
အက်ဥ္းေထာင္ေတြထဲမွာ ဆက္လက္ ႏွိပ္စက္ခံေနရသူေတြ ..
ေသဆံုးသြားသူေတြနဲ႕ အက်ဥ္းက်ခံသူေတြရဲ႕ မိဘအသိုင္းအ၀ိုင္းေတြ ေတာင္ေလာင္ေနရတဲ့ အပူမီးေတြ ..။
လူလူခ်င္းေတြရဲ႕ အသက္ေတြ .. ဘ၀ေတြ .. ေသာကဗ်ာပါဒေတြ ..
လူလူခ်င္းေတြေၾကာင့္.. ဒီထက္ပိုျပီး မေပးဆပ္တန္ရာပါဘူးေလ ..။
... ... ...
အိမ္နီးခ်င္းေတြေတာ့ ရွိပါရဲ႕ .. အိမ္နီးခ်င္းေကာင္းေတြ မဟုတ္ ..။
ေပၚေပၚထင္ထင္ လူသတ္ေနတာကို ျမင္ၾကားေနရက္နဲ႕ ..
“ငါနဲ႕မဆိုင္” ဆိုျပီး ေန ေနသူေတြလည္း ရွိေနေလရဲ႕ ..။
ျငိမ္းခ်မ္းေရးကို မထိခိုက္လို႕ ၀င္ျပီး ဟန္႕တားစရာမလိုဘူးလို႕ ..
ဇြတ္တင္းခံေနသူေတြကုိလည္း အခုမွ ထင္ထင္ရွားရွား ျမင္လိုက္ရရဲ႕ ..။
မျဖစ္လြန္းလို႕သာ ေျပာလုိက္ရတယ္ ..
အကိ်ဳးစီးပြားေတြကို အထိခိုက္မခံႏိုင္တဲ့ အတၱသမားေတြရဲ႕ ရုပ္လံုးေတြလည္း အပီအျပင္ ေပၚလြင္လာေလရဲ႕ ..။
“ျငိမ္းခ်မ္းေရး” လိုလားပါတယ္ ..
“လူ႕အခြင့္အေရး” ကုိ အေလးထားပါတယ္လို႕ ..
အေမာဆို႕ေအာင္ ေျပာေနသူေတြ ..
ခ်က္ခ်င္းလက္ငင္း သက္ေသျပရမယ့္ အခ်ိန္မွာမွ ေတြေ၀ေနၾကတာ ..
အံ့အားသင့္စရာ ..။
ဓမၼ နဲ႕ အဓမၼ တိုက္ပဲြမွာ ..
အမွန္တရားဘက္က ျပတ္ျပတ္သားသား ရပ္တည္ေပးဖို႕ ၀န္ေလးေနၾကသူေတြက ..
ဘယ္လို ျငိမ္းခ်မ္းေရးမိ်ဳးကို အဓြန္႕ရွည္ေစမွာလဲ ..
ဘယ္လို လူ႕အခြင့္အေရးမိ်ဳးကို ကာကြယ္တည္တံ့ေစမွာလဲ ..
သူတုိ႕ေျပာေျပာေနတဲ့ ..
ျငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုတာ ..
လူ႕အခြင့္အေရးဆိုတာ ..
စာရြက္ေတြေပၚမွာပဲ ေျခခ်ဳပ္မိေနၾကရွာတာကိုး ..။
... ... ...
ကုလသမဂၢ .. လူ႕အခြင့္အေရးေကာ္မရွင္ရံုး ..
လံုျခံဳေရးေကာင္စီ .. ဥေရာပႏုိင္ငံမ်ား အစည္းအရံုး ..
အာစီယမ္ .. အေမရိကန္ ..
တရုတ္ .. ရုရွ .. အိႏၵိယ .. ဆိုတဲ့ အေကာင္ၾကီးၾကီး အျမီးရွည္ရွည္ေတြ ..
“ကူညီမယ္” .. “မကူညီဘူး” ..
“၀င္ေရာက္ စြက္ဖက္ေရး” .. “မစြက္ဖက္ေရး” ..
“စီးပြားေရး ပိတ္ဆို႕မယ္” .. “ပိတ္ဆို႕ဖို႕ သေဘာမတူဘူး” ..
“ႏုိင္ငံတကာ ျငိမ္းခ်မ္းေရးကို မထိပါးဘူး” .. “လူ႕အခြင့္အေရးေလးပဲ ခိ်ဳးေဖာက္တာ” ..
ေကာ္ဖီေသာက္ရင္း .. ျငင္းခံုေနၾကတုန္း ..
သေဘာထားေတြ ကဲြလြဲလို႕ေကာင္းေနတုန္း ..။
ျမန္မာျပည္ထဲမွာေတာ့ ..
ငတ္ျပတ္ေနသူေတြ တုိးပြားလာတယ္ ..။အဖမ္းဆီးခံေနရတဲ့ ကိန္းဂဏန္းေတြ .. ပိုမ်ားလာတယ္ ..။
ဘယ္သူမွ မသိလုိက္ပဲ .. ျပီးဆံုးသြားတဲ့ ဘ၀ေတြ .. မေရတြက္ႏုိင္ေအာင္ ျဖစ္လာတယ္ ..။
အလင္းေရာင္ထဲမွာေတာင္ လံုျခံဳမႈ လံုးလံုးကင္းမဲ့လာတယ္ ..။
ဟူးးးးးးးးးးးးးးးးးး ... ... ...
ဘယ္သူ႕ကိုမ်ား တုိင္တည္ရပါ့ ..။
... ... ...
အားမလုိ အားမရစိတ္ေတြပဲ ၾကီးစိုးေနတယ္ ..။
ဘာမွမလုပ္ေပးႏုိင္တဲ့ ကိုယ့္ကိုလည္း ေဒါသေတြထြက္ ..။
ျမင္သမွ် ၾကားသမွ်ေတြမွာလည္း .. ေကာင္းကြက္ေတြ ရွာမေတြ႕ႏုိင္ ..။
အားအင္ေတြပဲခ်ည့္နဲ႕လာသလုိလုိ ..
ယံုၾကည္မႈေတြပဲ အားနည္းလာသလုိလုိ ..။
ကဲ .. ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ...
အမွန္တရားဆိုတာ တေန႕ေအာင္ျမင္မွာ က်ိန္းေသပဲ ..။
ဒါကိုပဲ ခုိင္ခုိင္မာမာ ယံုၾကည္ထားလုိက္ ..
အမွန္တရားကို အသက္စြန္႕ေတာင္းဆိုေပးသြားခဲ့တဲ့ ..
ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသား.. ရဟန္းရွင္လူ ျပည္သူေတြရဲ႕ ၀ိညာဥ္ေတြ ..
က်ေနာ္တို႕နဲ႕အတူ ရွိေနေသးတယ္ ..။
ဆက္လက္ တုိက္ပဲြ၀င္ေနသူေတြလည္း .. ၀င္ေနၾကတုန္း ..။ ဒီေတာ့ ..မနီးေသးေသာ ... (ဒါမွမဟုတ္)
မေ၀းေတာ့ေသာ ... တေန႕ ..။
ဒီအမွန္တရားရဲ႕ လင္းလက္မႈေတြ ..
အေသအခ်ာ ျဖန္႕က်ဲခ်လိုက္မွာပါ ..။
တာ၀န္ေက်တဲ့ .. တာ၀န္သိတဲ့ ..
ျမင့္ျမတ္တဲ့ .. ေနာင္လာေနာက္သားေတြအေပၚ အေျမာ္အျမင္ၾကီးတဲ့ ..
က်ေနာ္တို႕ႏုိင္ငံနဲ႕ .. က်ေနာ္တို႕ ႏုိင္ငံသားတုိင္းေပၚကိုေလ ..။
... ... ...
အင္း .. ေအာက္ေမ့ဂုဏ္ျပဳပဲြက်ရင္ေတာ့ ..
“မတရားျခင္းေတြ ဆံုးခန္းတိုင္ျပီး ..
တရားမွ်တျခင္းေတြ လႊမ္းမိုးလို႕ ..
အျမန္ဆံုး လြတ္လပ္ပါေစ .. အမိျပည္” လုိ႕ ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ ဆုေတာင္းလုိက္အံုးမယ္ ..။
[ဓာတ္ပံုမ်ားကို ကိုထိုက္ဘေလာ့မွ ကူးယူေဖာ္ျပထားပါသည္။]
Sunday, September 16, 2007
ပတၱနိကၠဳဇၨနကံ အေၾကာင္းသိေကာင္းစရာ။
အီးေမးလ္တခုကေနရထားတဲ့ အေၾကာင္းအရာေလးပါ။
က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္ေတာင္ ဒီစာဖတ္ျပီးမွ ဘုန္းၾကီးေတြ သပိတ္ေမွာက္ရတဲ့ အဓိပၸါယ္ကို နားလည္သြားပါတယ္။
အလည္လာၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြအတြက္လည္း ဗဟုသုတတုိးေစခ်င္တဲ့ ေစတနာနဲ႕ပါ ..။
ေဖာ္ျပမယ့္အေၾကာင္းအရာကေတာ့ ...
“ပတၱနိကၠဳဇၨနကံ အေၾကာင္းသိေကာင္းစရာ” ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
... ... ... ... ... ...
အက်ယ္သို႕ ...
က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္ေတာင္ ဒီစာဖတ္ျပီးမွ ဘုန္းၾကီးေတြ သပိတ္ေမွာက္ရတဲ့ အဓိပၸါယ္ကို နားလည္သြားပါတယ္။
အလည္လာၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြအတြက္လည္း ဗဟုသုတတုိးေစခ်င္တဲ့ ေစတနာနဲ႕ပါ ..။
ေဖာ္ျပမယ့္အေၾကာင္းအရာကေတာ့ ...
“ပတၱနိကၠဳဇၨနကံ အေၾကာင္းသိေကာင္းစရာ” ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
... ... ... ... ... ...
အက်ယ္သို႕ ...
“ပတၱနိကၠဳဇၨနကံ” အေၾကာင္းသိေကာင္းစရာ။
“စက္တင္ဘာလ (၁၇) ရက္ေန႕ ေနာက္ဆံုးထားျပီး ပခုကၠဴျမိဳ႕က မတရားဖမ္းဆီး၊ ညွင္းပမ္းႏိွပ္စက္ခံၾကရတဲ့ ကိုယ္ေတာ္ေလးေတြ ေက်နပ္သည္ထိ ေတာင္းပန္ရမယ္။
ဒီလုိမွမဟုတ္ရင္ သံဃာေတာ္ေတြက စစ္အစိုးရနဲ႕အေပါင္းပါေတြကို သပိတ္ေမွာက္ၾကမွာတဲ့” ဆိုတဲ့ သတင္းဟာ ျပည္တြင္းေရာ၊ ျပည္ပမွာပါ ဟုိးေလးတေက်ာ္ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ သပိတ္ေမွာက္တာနဲ႕ စပ္လ်ဥ္းလုိ႕ သိခ်င္သူေတြလဲ ကမၻာအႏွံ႕-ဟုဆုိလွ်င္ မွားမယ္ မထင္ပါ။ ဒါ့ေၾကာင့္ သံဃာေတာ္ေတြ သပိတ္ေမွာက္တဲ့ ပါဠိလို “ပတၱနိကၠဳဇၨန” အေၾကာင္းကို အၾကမ္းဖ်ဥ္း တင္ျပလိုပါတယ္။
သပိတ္ေမွာက္ႏုိင္ျခင္း အေၾကာင္းရင္းမ်ား။
တကယ္ေတာ့ သံဃာေတာ္ေတြ သပိတ္ေမွာက္ပံုဟာ အလြန္ရိုးရွင္းပါတယ္။ သပိတ္ေမွာက္ႏုိင္ျခင္း အေၾကာင္းရင္း (၈) ခ်က္ရွိပါတယ္။
(၁) ဗုဒၶႆ အ၀ဏၰံ ဘာသတိ။ ဘုရားရွင္ကို ေစာ္ကားျခင္း။
(၂) ဓမၼႆ အ၀ဏၰံ ဘာသတိ။ တရားကို ေစာ္ကားျခင္း။
(၃) သံဃႆ အ၀ဏၰံ ဘာသတိ။ သံဃာေတာ္ကို ေစာ္ကားျခင္း။
(၄) ဘိကၡဴနံ အလာဘာယ ပရိသကၠတိ။ ရဟန္းေတာ္ေတြ လာဘ္လာဘ မရေအာင္ ျပဳလုပ္ျခင္း။
(၅) ဘိကၡဴနံ အ၀ါသာယ ပရိသကၠတိ။ ရဟန္းေတာ္ေတြ ေနရာထုိင္ခင္း မရေအာင္ ျပဳလုပ္ျခင္း။
(၆) ဘိကၡဴနံ အနတၳာယ ပရိသကၠတိ။ ရဟန္းေတာ္ေတြ အကိ်ဳးယုတ္ေအာင္ ျပဳလုပ္ျခင္း။
(၇) ဘိကၡဴနံ အေကၠာသတိ ပရိဘာသတိ။ ရဟန္းေတာ္ေတြကို ဆဲေရးျခင္း ၾကိမ္းေမာင္းျခင္း။
(၈) ဘိကၡဴနံ ဘိကၡဴဟိ ေဘေဒတိ။ ရဟန္းေတာ္အခ်င္းခ်င္း စိတ္၀မ္းကဲြျပားေအာင္ ျပဳလုပ္ျခင္း - တုိ႕ပါပဲ။
ဒီ (၈) ခ်က္အနက္ တခ်က္ခ်က္နဲ႕ ညိစြန္းရင္ မည္သည့္ပုဂၢိဳလ္ကိုမဆို သံဃာေတာ္ေတြအေနနဲ႕ သပိတ္ေမွာက္ပိုင္ခြင့္ (“ပတၱနိကၠဳဇၨန” ကံေဆာင္ခြင့္) ရွိပါတယ္။ ဒါေတြကေတာ့ သပိတ္ေမွာက္ႏုိင္ျခင္းအေၾကာင္းရင္းေတြပါပဲ။
သပိတ္ေမွာက္တာ ဘယ္ေခတ္က စခ့ဲပါသလဲ။
အမွန္မွာ အခုေခတ္မွ အဆန္းထြင္ျပီး လုပ္တ့ဲကိစၥမဟုတ္ပါ။ ဗုဒၶလက္ထက္ကတည္းက ရွိခဲ့တာပါ။ လိစၦ၀ီမင္းတပါးဟာ အရွင္ဒဗၺကို သူ႕ဇနီးနဲ႕ ေဖာက္ျပန္တယ္ - လုိ႕ မဟုတ္တမ္းတရား စြတ္စြဲပါတယ္။ ထုိအေၾကာင္း ဗုဒၶသိေတာ္မူတဲ့အခါ အရွင္ဒဗၺကို သံဃာအလယ္မွာ စစ္ေဆးပါတယ္။ မဟုတ္ေၾကာင္းထင္ရွားတဲ့အခါ အဲဒီစြတ္စဲြသူကို သပိတ္ေမွာက္ခြင့္ ဗုဒၶက ခြင့္ျပဳေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ ျပန္လည္ေတာင္းပန္တဲ့အခါ သပိတ္ျပန္လွန္ေပးခဲ့ပါတယ္။
၄င္းအျပင္ ဗမာရာဇ၀င္မွာ “ခံုေတာ္ ေမာင္က်ဘမ္း” ဆိုလွ်င္ မၾကားဘူးသူ ရွားပါလိမ့္မယ္။ စကားတတ္၊ စကားကပ္တဲ့ေနရာ တကယ့္ဆရာၾကီးပါပဲ။ သူ႕အလုပ္က ေရွ႕ေန။ သူ႕ေခတ္သူ႕ခါက သူနဲ႕ တရားခြင္မွာ ရင္ဆုိင္ရသူေတြဟာ အရံႈးနဲ႕သာ ၾကံဳရလုိ႕ “ခံုေတာ္ ေမာင္က်ဘမ္း” ဆိုတဲ့ နာမည္ရထားသူပါ။ တေန႕ သူဟာ ရံုးေတာ္ကုိအလာ မေထရ္တပါးနဲ႕ဆံုေတာ့ “ကိုယ္ေတာ္ ဘယ္က ၾကြလာသလဲ” လို႕ အထက္စီးေလသံနဲ႕ ေမးေလွ်ာက္ေတာ့ “ဆြမ္းခံလာတာပါ ဒကာၾကီး”လုိ႕ ေျဖတဲ့အခါ “ကိုယ္ေတာ္လို ထင္ရွားတဲ့သူက ဆြမ္းခံၾကြစရာ မလိုပါဘူး။ ဘယ္အိမ္သြားျပီး ဆြမ္းခံခံ ရပါတယ္။ အိမ္ရွင္မကို ပါးေတာင္ခ်ခဲ့လို႕ ရေသးတယ္” လို႕ ျပန္ေလွ်ာက္ေတာ့ “ဒီတခါေတာ့ ဒီဒကာကုိ ဆံုးမဖို႕ အခိ်န္တန္ျပီ” လုိ႕ေတြးျပီး ခံုေတာ္ ေမာင္က်ဘမ္းရဲ႕ အိမ္သို႕ ၾကြသြားပါတယ္။
ဘာေၾကာင့္ မေထရ္ျမတ္က အဲဒီလုိ ေတြးရသလဲဆိုရင္ တခါမွာ သံဃာေတာ္ေတြ ေရတြက္တဲ့အခါ ေမာင္က်ဘမ္းက “တေယာက္ ႏွစ္ေယာက္” စသည္ျဖင့္ ေရတြက္တာကို “တပါး၊ ႏွစ္ပါး” လုိ႕ သံုးသင့္ေၾကာင္း အခ်ိဳ႕သံဃာေတာ္ေတြက မိန္႕ေတာ့ “အရိယာေတြေတာင္ မဂၢဌာန္ရွစ္ေယာက္၊ ဖလဌာန္ရွစ္ေယာက္လို႕ စာေပက်မ္းဂန္ေတြမွာ သံုးေသးတာ ကိုယ္ေတာ္တို႕ကို ဘာမို႕လို႕ တပါး၊ ႏွစ္ပါးစသည္ျဖင့္ သံုးရမွာလဲ” လို႕ မေခ်မငံ သံဃာ့အလယ္မွာ ေျပာဖူးတဲ့အခ်က္ကို ျပန္ျပီးျမင္ေယာင္လို႕ ျဖစ္ပါတယ္။
အိမ္ေရာက္တဲ့အခါ ေမာင္က်ဘမ္းကေတာ္က “အရွင္ဘုရား ကိစၥအထူးရွိလုိ႕လားဘုရား” လုိ႕ ေလွ်ာက္ေတာ့ “ေအး … ဆြမ္းခံလာတာ” မိန္႕ေတာ့ ေမာင္က်ဘမ္းကေတာ္လည္း ဆြမ္းဘာညာေလာင္းလွဴျပီး ဦးခ်၊ အရွင္ျမတ္ျပန္ၾကြခါနီးမွာ လက္အုပ္ခ်ီျပီး ရပ္ေနရွာတဲ့ ေမာင္က်ဘမ္းကေတာ္ရဲ႕ပါးကို “ျဖန္း” ကနဲခ်ကာ ျပန္ၾကြလာခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီအရွင္ျမတ္ရဲ႕ဘဲြ႕ကေတာ့ အရွင္ဥတၱမတဲ့။ အရွင္ဥတၱမ-က ေမာင္က်ဘမ္းကေတာ္ကို ပါးရိုက္တဲ့သတင္းဟာ ဟုိးေလးတေက်ာ္ျဖစ္သြားပါတယ္။ ေမာင္က်ဘမ္းလဲ အေတာ္ေဒါသထြက္သြားသတဲ့။ ေနာက္ဆံုး ရွင္ဥတၱမ-ကို သူ႕ဇနီးအားေစာ္ကားတဲ့အမႈနဲ႕ ရံုးေတာ္ကို တိုင္ပါတယ္။ အရွင္ဥတၱမကို ရံုးေတာ္က ဆင့္ေခၚျပီး အမႈစစ္ပါတယ္။ တရားလုိရဲ႕ေရွ႕ေနက ေမာင္က်ဘမ္းပါပဲ။ သူ႕အမႈကို ရံုးေတာ္မွာ ဦးတုိက္ေလွ်ာက္ေတာ့ အရွင္ဥတၱမ-က ေမာင္က်ဘမ္းစကားကို ကိုးကားျပီး “ကိုယ္ေတာ္လို ထင္ရွားတဲ့သူက ဆြမ္းခံၾကြစရာမလိုပါဘူး။ ဘယ္အိမ္သြားျပီး ဆြမ္းခံခံရပါတယ္။ အိမ္ရွင္မကို ပါးေတာင္ ခ်ခဲ့လို႕ ရေသးတယ္” လို႕ ေျပာတဲ့အတြက္ ေမာင္က်ဘမ္းစကားအတုိင္း ျပဳလုပ္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း” ခုခံေခ်ပတဲ့အတြက္ ေမာင္က်ဘမ္းခမ်ာ အပဲြပဲြႏႊဲခဲ့သမွ် အရႈံးနဲ႕ ရင္ဆိုင္သြားရပါသတဲ့။
ေမာင္က်ဘမ္းရဲ႕စဲြခ်က္ဟာ သံဃာကိုေစာ္ကားျခင္းျဖစ္လို႕ သံဃာထုက မေက်နပ္သျဖင့္ ေမာင္က်ဘမ္း မိသားစု၊ အသိုင္းအ၀ုိင္းကို သပိတ္ေမွာက္ခဲ့ပါတယ္။ ေတာင္းပန္ေတာ့ သပိတ္ျပန္လွန္လုိက္တာပါပဲ။ အဲဒီအခ်ိန္ကစျပီး ကိုယ္ေတာ္ေလး အရွင္ဥတၱမလည္း “ရွင္ဥတၱမေက်ာ္”ဆိုတဲ့ နာမည္နဲ႕ ယေန႕တုိင္ ထင္ရွားေနဆဲပါပဲ။
ေနာက္ထပ္ အထင္ရွားဆံုး အနီးဆံုး အေထာက္အထားကေတာ့ ၁၉၉၀၊ မတ္လ၊ ရွစ္ေလးလံုး ႏွစ္ပတ္လည္ အျဖစ္ မႏၱေလးျမိဳ႕မွာ သံဃာေတာ္ေတြကို ဆြမ္းေလာင္းရာမွာ နအဖ(န၀တ) က ပစ္ခတ္ဖ်က္ဆီးခဲ့လုိ႕ ရဟန္းေတာ္အခိ်ဳ႕ ေသနတ္ဒဏ္ရာနဲ႕ ပံ်လြန္သည္အထိ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီအတြက္ န၀တကို ၀န္ခ်ေတာင္းပန္ဖို႕ သံဃာေတာ္ေတြက ေတာင္းဆိုခဲ့ေပမယ့္ လက္မခံတဲ့အတြက္ ၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္၊ သီတင္းကြ်တ္လျပည့္ေန႕မွာ န၀တနဲ႕တကြ သူ႕ရဲ႕လက္နက္ကိုင္ အဖဲြ႕အစည္းအားလံုးကို သံဃသာမဂၢီအဖဲြ႕ ဥကၠဌဆရာေတာ္ ဦးေရ၀တ-ဦးေဆာင္ကာ သပိတ္ေမွာက္ ကံေဆာင္ခဲ့ၾကပါတယ္။
ထိုစဥ္က ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးၾကီး ေစာေမာင္က “ဘုန္းၾကီးေတြက သပိတ္ေမွာက္တယ္ေျပာတယ္။ ေမွာက္ေပါ့။ ဘာျဖစ္မွာလဲ..” လုိ႕ေတာင္ ေျပာခဲ့ပါေသးတယ္။ ေနာက္ပိုင္းက်မွ သာသနာေရးဦးစီးဌာနက ညႊန္ခ်ဳပ္ ဦးအံ့ေမာင္-က အေသအခ်ာရွင္းျပမွ သပိတ္ေမွာက္မႈရဲ႕ အတိမ္အနက္ကို သေဘာေပါက္ကာ သပိတ္ကို ခဲြဖုိ႕ ၾကိဳးစားပါေတာ့တယ္။ ပထမဆံုးအေနနဲ႕ ဒီသပိတ္ေမွာက္တာဟာ မႏၱေလးမွာတင္ျဖစ္တာ ရန္ကုန္မပါဘူး-လုိ႕ ထင္ျပီး အားစမ္းတဲ့အေနနဲ႕ ကိုးထပ္ၾကီးဘုရားမွာ ကိုးရက္၊ ကိုးလ၊ ကိုးဆယ့္ကိုး၊ နံက္ ကိုးနာရီအခိ်န္၊ သံဃာအပါးကိုးရာကို သကၤန္းဒိြစံု၊ ေငြကိုးရာနဲ႕ ဆြမး္ကပ္ပဲြလုပ္ပါတယ္။ ရန္ကုန္ျမိဳ႕က သံဃာေတြက အလွဴမခံၾကတဲ့အခါ ကမန္းကတမ္း ေထာက္ၾကံ႕၊ ေမွာ္ဘီ၊ လွည္းကူး-စတဲ့ နီးစပ္ရာက ဘုမသိဘမသိ ကိုယ္ေတာ္ေလးေတြကို အတင္းပင့္ျပီး ဆြမ္းကပ္ခဲ့ရပါတယ္။ စုစုေပါင္း ဘုစုခရု ႏွစ္ရာ႕ငါးဆယ္၊ သံုးရာခန္႕ရိွတယ္လုိ႕ ျမင္သိခဲ့ရပါတယ္။ ဒီေတာ့မွ တကယ္ဆုိတာ သေဘာေပါက္ျပီး မဟန ဆရာေတာ္ၾကီးေတြကို သပိတ္ခဲြမဲ့အေၾကာင္း၊ အာဏာသံုးမဲ့အေၾကာင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးၾကီးေစာေမာင္ကိုယ္တုိင္ အသိေပးပါတယ္။ ထိုစဥ္က မဟန ဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၲခမာ၀ုဓ-က တရားေဟာပါတယ္။ အေရးေပၚေၾကျငာခ်က္ ပုဒ္မေတြထုတ္ျပီး မႏၱေလးကေက်ာင္းတိုက္ၾကီးေတြကို ကြန္မန္ဒိုတပ္သားေတြနဲ႕၀ိုင္းျပီးရွာ၊ သံဃာေတာ္ေတြကို ဖမ္းဆီးမႈေတြ လုပ္ေဆာင္ပါတယ္။
ထိုစဥ္က အဖမ္းဆီးခံ ထင္ရွားတဲ့ ဆရာေတာ္မ်ားကေတာ့ မစိုးရိမ္တုိက္ေဟာင္းဆရာေတာ္ အရွင္ေကာ၀ိဒါ ဘိ၀ံသ (သစအ - ဓမၼစရိယ)၊ မစိုးရိမ္တုိက္သစ္ ဆရာေတာ္ အရွင္ရာဇဘိ၀ံသ (သစအ - ဓမၼာစရိယ)၊ မရမ္းကုန္း တိပိ႗က မဟာဂႏၶာရံုေက်ာင္းတုိက္ အရွင္သုမဂၤလာလကၤာရ (တိပိ႗ကဓရ၊ ယခုပံ်လြန္)၊ အင္းစိန္ရြာမ တိုက္အုပ္ဆရာေတာ္ အရွင္တိေလာကာ ဘိ၀ံသ (သစအ - ဓမၼစရိယ)၊ သာေကတ ပါဠိကာရီဆရာေတာ္ အရွင္အဂၤ ိသ (ဒိြပိ႗က)၊ မဂၢင္ဆရာေတာ္ အရွင္၀ါသ၀ပဏၰိ (ဘာသႏၱရ ကြ်မ္းက်င္၊ ယခုပံ်လြန္)တုိ႕မွစ၍ ပုစြန္ေတာင္ ေညာင္ကုန္းေက်ာင္းတိုက္က ကိုရင္ရွင္ဓမၼာစာရ (၁၃)ႏွစ္သားေလးထိ ပိုက္စိပ္တုိက္ ဖမ္းဆီးေထာင္ခ်ခဲ့ပါတယ္။ အျခားေသာ ထင္ရွား၊ မထင္ရွားရွိၾကတဲ့ သံဃာေတာ္မ်ားလည္း က်န္ပါေသးတယ္။ ဘဲြ႕ေတာ္ေတြ ထည့္မေဖာ္ျပႏုိင္သည္ကို နားလည္ေပးပါရန္ ေမတၱာရပ္ခံအပ္ပါတယ္။
စစ္အာဏာပိုင္မ်ားဟာ ဘယ္ေတာ့မွ ေတာင္းပန္ရိုးမရွိပဲ လက္နက္အားကိုးျဖင့္သာ ေျဖရွင္းေလ့ရွိသည္မွာ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္မွစျပီး ယေန႕တုိင္ပင္ ျဖစ္ပါတယ္။
ယခုလည္း အားလံုးသိၾကတဲ့အတုိင္း ပခုကၠဴျမိဳ႕ရွိ သံဃာေတာ္မ်ားက လမ္းေလွ်ာက္ေမတၱာပို႕သည္ကို ေသနတ္ပစ္ေဖာက္ ျခိမ္းေျခာက္၊ ဦးပဇင္းသံုးပါးကို ဓာတ္တိုင္မွာ ၾကိဳးခ်ည္ျပီး ရုိက္၊ ေသနတ္ဒင္နဲ႕ထု၊ ရိုင္းရိုင္းစုိင္းစုိင္း ဆဲဆို၊ လူ၀တ္လဲခုိင္း၊ အခ်ဳပ္ခန္းထဲ ထည့္ - စတာေတြကို က်ဴးလြန္ေစာ္ကားခဲ့တဲ့အတြက္ သံဃာထုတရပ္လံုး၊ ျပည္သူတရပ္လံုးက မခံမရပ္ႏုိင္ျဖစ္ခဲ့ျပီး ယခုလို သပိတ္ေမွာက္ ကံေဆာင္ဖို႕ထိ ျဖစ္လာျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ အမွန္မွာ အပ္နဲ႕ထြင္းရမဲ့ဟာကို ေပါက္ဆိန္နဲ႕ထြင္းရေအာင္ လုပ္ျခင္းပင္ ျဖစ္ပါတယ္။ ေတာင္းပန္ရမယ့္အစား သံဃာေတြကို တင္းၾကပ္ဖုိ႕ ဆရာေတာ္ေတြကကို ေသြးထုိး၊ သတင္းစာထဲကေန အမွားေတြေရးသား၊ အဖမ္းဆီးအႏွိပ္စက္ခံရတဲ့ ဦးပဇင္းသံုးပါးကို တပါးေငြသံုးသိန္းစီေပးျပီး အျဖစ္မွန္ေတြကို မေျပာရန္ ျခိမ္းေျခာက္မႈေတြကို အတင့္ရဲစြာ ျပဳလုပ္လာၾကတဲ့အတြက္ ပိုမိုတင္းမာလာရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။
လတ္တေလာမွာလဲ ပခုကၠဴျမိဳ႕ေပၚရွိ ေက်ာင္းတုိက္အားလံုးကို တိုက္ခါဖို႕ဖိအားေပးသျဖင့္ ၀ါတြင္းကာလ မွာပင္ သံဃာေတာ္မ်ား ေနရပ္ဌာေနအသီးသီးသို႕ ျပန္ၾကြသြားၾကရပါျပီ။ ဒါ့အျပင္ စိုးရိမ္ဖြယ္ အေျခအေနကေတာ့ လမ္းေလွ်ာက္ေမတၱာပို႕ရာမွာ ပါ၀င္ခဲ့ၾကတဲ့ .. အထူးသျဖင့္ ေခါင္းေဆာင္လုိ႕ ယူဆခံၾကရတဲ့ သံဃာေတာ္ေတြရဲ႕ လံုျခံဳေရးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အလြန္အႏၱရာယ္ၾကီးပါတယ္။ အမ်ားစုမွာ ရပ္ရြာေတြက ျဖစ္တဲ့အတြက္ သက္ဆုိင္ရာ စစ္တပ္၊ ရဲနဲ႕ အလိုေတာ္ရိေတြက အခ်ိန္မေရြး အႏၱရာယ္ေပးႏုိင္လုိ႕ အဲဒီအရွင္ျမတ္မ်ား သတိအထူးထားေစလုိပါတယ္။ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ ရပ္ရြာျပန္တာထက္ မႏၱေလးလုိ ျမိဳ႕ၾကီးေတြကို သြားၾကရင္ ပိုသင့္ေတာ္ပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမဲ့ ၀ါတြင္းကာလျဖစ္လို႕ အခက္အခဲေတြ အမ်ားၾကီးၾကံဳပါလိမ့္မယ္။
ေနရာတုိင္းမွာ ကမၼ၀ါစာ ဖတ္စရာလိုသလား။
တကယ္ေတာ့ ေနရာတုိင္းမွာ ကမၼ၀ါစာ ဖတ္စရာမလိုပါ။ တေနရာမွာ ကမၼ၀ါစာဖတ္လွ်င္ ကံေျမာက္ပါတယ္။ ၾကားသိၾကတဲ့ ရဟန္းသာမေဏတုိင္း၊ ျပည္တြင္း၊ ျပည္ပ အားလံုးလုိက္နာရပါတယ္။ မလိုက္နာရင္ အျပစ္ (အာပတ္) သင့္ပါတယ္။ ဒါဟာ ဗုဒၶရဲ႕ အဆံုးအမ ျဖစ္ပါတယ္။
သပိတ္ေမွာက္တယ္ဆိုတာ ဘယ္လုိလုပ္တာလဲ။
သပိတ္ေမွာက္တယ္ဆိုတာ သပိတ္အေမွာက္ခံရတဲ့ မိသားစု၊ အသိုင္းအ၀ုိင္း၊ အဖဲြ႕အစည္းစသည္တုိ႕နဲ႕ ပတ္သက္တဲ့ သာေရး၊ နာေရးကိစၥမွန္သမွ်ကို လိုက္လံျပီး တရားေဟာျခင္း၊ အလွဴခံျခင္း စသည္တုိ႕ကို မျပဳလုပ္ပဲ ၾကဥ္ဖယ္ထားျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။ သူတုိ႕နဲ႕ပတ္သက္တဲ့ ကိစၥဟူသမွ် လံုး၀ကင္းရွင္းစြာ ေနျခင္းပဲျဖစ္ပါတယ္။
ဘယ္ေလာက္ၾကာသည္ထိ ေမွာက္ရမွာလဲ။
သပိတ္ေမွာက္ခံရသူေတြအေနနဲ႕ သံဃာေတာ္ကို ေက်နပ္သည္အထိ မေတာင္းပန္မျခင္း၊ တရားသျဖင့္ ေတာင္းဆိုတဲ့အရာေတြ မလိုက္ေလ်ာမခ်င္း သပိတ္ေမွာက္ထားပါလိမ့္မယ္။ အကယ္၍ သူတို႕အမွားကို ျမင္ျပီး ေတာင္းပန္၊ လိုက္ေလ်ာလာတဲ့အခါမွာလည္း သိမ္ထဲမွာ အနဲဆံုး သံဃာေလးပါးနဲ႕ ကမၼ၀ါစာကို ဖတ္ရပါတယ္။ အဲဒါကို “ပတၱဥကၠဳဇၹန” သပိတ္လွန္တယ္ - လုိ႕ ေခၚပါတယ္။
ဒီေဆာင္းပါးကို ဖတ္ျခင္းအားျဖင့္ ပတၱနိကၠဳဇၹနကံ အေၾကာင္းအရိပ္အျမြက္မွ် နားလည္ႏုိင္မယ္လို႕ ယံုၾကည္ပါတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အခုက်င္းပမဲ့ သပိတ္ေမွာက္ကံေဆာင္ပဲြဟာ သာသနာသမိုင္းမွာ စတုတၴေျမာက္ ေမာ္ကြန္း ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ လက္ခံသည္ျဖစ္ေစ၊ မခံသည္ျဖစ္ေစ သမုိင္းကေတာ့ သက္ေသခံေနပါလိမ့္မယ္။ ေနာက္ျပီး အဲဒီသပိတ္ေမွာက္ ကံေဆာင္ပဲြနဲ႕ ပတ္သက္တဲ့ ရဟန္းမွန္သမွ်ဟာ အခိ်န္မေရြး၊ ေနရာမေရြး၊ အဖမ္းဆီးခံရျပီး စစ္အာဏာရွင္ေတြရဲ႕ လက္ထဲမွာ ေထာင္က်ရံုတင္မက အသက္ပင္ ဆံုးရႈံးႏုိင္ေၾကာင္းကိုလဲ ၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္က ျဖစ္ခဲ့တဲ့ အေျခအေနေတြက သက္ေသခံေနပါေၾကာင္း တင္ျပရင္း …
(ဓမၼသည္ အဓမၼကို ေအာင္စျမဲ)
သက်ကုလ
(စက္တင္ဘာ ၁၆၊ ၂၀၀၇)
Thursday, September 6, 2007
ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမ အမွတ္တယ။
ကုိယ့္ဘေလာ့မွာ ဘာမွမေရးႏုိင္တာ ၾကာျပီ။ ဒါနဲ႕ပဲ ..
လာလည္ေနၾက သူငယ္ခ်င္းေတြအတြက္ တန္ဖိုးရွိတာေလးလည္း ေပးခ်င္ ..
ကုိယ့္ဘေလာ့မွာ အသစ္ေလးလည္းတင္ျဖစ္ခ်င္တာနဲ႕ ..
ဆရာဦးဇင္လင္း ေရးသားထားျပီး .. ေခတ္ျပိဳင္မွာေဖာ္ျပထားတဲ့
အာဇာနည္ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမအေၾကာင္းကို ..
(၉-၉-၀၇)ရက္ေန႕မွာ က်ေရာက္လာေတာ့မယ့္ ..
ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမေန႕ အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ တင္ေပးလုိက္ပါတယ္။
.... .... ...
ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးဗိမာန္ကို ပႏၷက္ခ်ခဲ့သူ အာဇာနည္ မ်ဳိးခ်စ္ပုဂၢိဳလ္ ...။
ဇင္လင္း။
လာလည္ေနၾက သူငယ္ခ်င္းေတြအတြက္ တန္ဖိုးရွိတာေလးလည္း ေပးခ်င္ ..
ကုိယ့္ဘေလာ့မွာ အသစ္ေလးလည္းတင္ျဖစ္ခ်င္တာနဲ႕ ..
ဆရာဦးဇင္လင္း ေရးသားထားျပီး .. ေခတ္ျပိဳင္မွာေဖာ္ျပထားတဲ့
အာဇာနည္ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမအေၾကာင္းကို ..
(၉-၉-၀၇)ရက္ေန႕မွာ က်ေရာက္လာေတာ့မယ့္ ..
ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမေန႕ အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ တင္ေပးလုိက္ပါတယ္။
.... .... ...
ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးဗိမာန္ကို ပႏၷက္ခ်ခဲ့သူ အာဇာနည္ မ်ဳိးခ်စ္ပုဂၢိဳလ္ ...။
ဇင္လင္း။
ျမန္မာႏိုင္ငံသူ ႏိုင္ငံသားတို႔ မေမ့သင့္မေမ့အပ္ေသာ ႏိုင္ငံ့အာဇာနည္မ်ားအနက္ ေရွ႕ဆုံးတန္းမွပါ၀င္ေသာ ရဟန္းအာဇာနည္တပါး ရွိသည္ကို သင္သိပါရဲ႕လားဟုေမးလွ်င္ ယေန႔ေခတ္ အသက္ (၃၀) ေအာက္ လူငယ္အေတာ္မ်ားမ်ား အေျဖေပးႏုိင္ေကာင္းမွ ေပးႏိုင္ေပလိမ့္မည္။
ဤသို႔ဆိုရသည္မွာ ထိုရဟန္းအာဇာနည္ႀကီး ေပၚထြန္းခဲ့သည္မွာ ၿဗိတိသွ်ကိုလိုနီေခတ္ကျဖစ္၍ ယေန႔ေခတ္ လူငယ္တို႔ႏွင့္ အတန္ပင္စိမ္းေန၍ ျဖစ္သည္။ ထို႔ျပင္ ႏွစ္ကာလအားျဖင့္ တြက္စစ္လွ်င္လည္း ဆရာေတာ္ ပ်ံလြန္ေတာ္မူခဲ့သည္မွာ ဤစက္တင္ဘာ (၉) ရက္တြင္ (၆၈) ႏွစ္ ျပည့္ေျမာက္ခဲ့ေပၿပီ။ ထိုရဟန္းအာဇာနည္ ဆရာေတာ္၏ ေဟာေျပာေရးသားခ်က္မ်ားမွာ အာဏာရွင္အဆက္ဆက္အား စိန္ေခၚလွ်က္ရွိေသာေၾကာင့္ အာဏာသိမ္း စစ္အစိုးရအဆက္ဆက္က ထိုရဟန္းအာဇာနည္၏ ဘြဲ႔နာမကို သမိုင္းစာမ်က္ႏွာေပၚမွ ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရွိ ဖယ္ရွားထားျခင္း ျဖစ္သည္။ ဤအခ်က္သည္ ေခတ္လူငယ္တို႔မ်က္ေျချပတ္သြားရသည့္ အဓိကအခ်က္ ျဖစ္ေပသည္။
သို႔ေသာ္ သမိုင္းကို စိတ္၀င္စား၍ စာဖတ္ေလ့ရွိေသာ လူငယ္မ်ားအဖို႔မူ ထိုဆရာေတာ္၏ ဘြဲ႔နာမကို မွတ္မိႏိုင္ပါသည္။ အထူးသျဖင့္ “ကရက္ေဒါက္ ဂက္ေဒါက္” (Craddock, Get Out!) ဟူေသာ ေႂကြးေၾကာ္သံကို အေၾကာင္းျပဳ၍ ဆရာေတာ္ကို မွတ္မိၾကမည္ထင္ပါသည္။ ထိုအာဇာနည္အရွင္မွာ “ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမ” ျဖစ္သည္။ ဆန္ေရစပါးႏွင့္ သယံဇာတမ်ဳိးစုံေပါႂကြယ္လွေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ တိုင္းသူျပည္သားတို႔ စား၀တ္ေနေရး ခက္ခဲက်ပ္တည္းကာဆင္းရဲဒုကၡေရာက္ေနၾကရျခင္းသည္ “အစိုးရ ညံ့ဖ်င္းလြန္း၍ ျဖစ္သည္” ဟု ၁၉၂၁ ခုႏွစ္ မတ္လ (၂၃) ရက္ေန႔ ေဒးဒရဲၿမိဳ႕နယ္ ဆုကလပ္ရြာ တရားပြဲ၌ “ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမ” က ေဟာေျပာခဲ့သျဖင့္ ၿဗိတိသွ်စစ္ပုလိပ္တို႔၏ ဖမ္းဆီး အက်ဥ္းခ် ခံခဲ့ရသည္။ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးသမိုင္းတြင္ “ဆရာေတာ္သည္ ႏိုင္ငံေရးအရ ဖမ္းဆီးေထာင္ခ်ခံရေသာ ပထမဦးဆုံး ရဟန္းအာဇာနည္ျဖစ္သည္၊ “ကရက္ေဒါက္” (Sir Reginlad Henry Craddock) သည္ ထိုစဥ္က ျမန္မာႏိုင္ငံ ဒုတိယဘုရင္ခံျဖစ္သည္။
ဆရာေတာ္၏ ငယ္နာမည္မွာ “ေပၚထြန္းေအာင္” ျဖစ္သည္။ အဘ ဦးျမႏွင့္ အမိ ေဒၚေအာင္ေက်ာ္သူ တို႔မွ ရခိုင္ျပည္နယ္၊ စစ္ေတြၿမိဳ႕ ႐ူပ ရပ္ကြက္၌ (၁၈၇၉ ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာ ၁၄) တြင္ဖြားျမင္သည္။ အသက္ (၁၅) ႏွစ္ အရြယ္တြင္ ကာလကတၱားမွ တကၱသိုလ္၀င္ခြင့္ ဆယ္တန္းေအာင္သည္။ ထို႔ေနာက္ ပခုကၠဴၿမိဳ႕ ေရစႀကိဳ စာသင္တိုက္၌ ဗုဒၶဘာသာ စာေပက်မ္းဂန္မ်ားသင္ယူသည္။ ၁၉၀၀ ျပည့္ႏွစ္တြင္ ရဟန္း၀တ္ျဖင့္ အိႏၵိယႏိုင္ငံ သို႔ႂကြေရာက္၍ ကာလကတၱားရွိ အိႏၵိယအမ်ိဳးသားေကာလိပ္၌ ပါဠိ၊ သကၠဋ၊ ဘဂၤါလီ၊ မာဂရီ၊ ေရွးေဟာင္း ဟိႏၵဴစာေပမ်ားသင္ယူခဲ့သည္။ ထိုေက်ာင္း၌ပင္ ပါဠိ ပါေမာကၡအျဖစ္လည္းေဆာင္ရြက္ခဲ့ေသးသည္။
၁၉၀၃ ခုႏွစ္တြင္ အိႏၵိယႏိုင္ငံမွ တဆင့္ ျပင္သစ္၊ အဂၤလန္၊ ဂ်ာမနီတို႔သို႔ခရီးလွည့္၍ ႏိုင္ငံတကာအေရး အရာမ်ားကို ေလ့လာဆည္းပူးခဲ့သည္။ ဥေရာပ၌ ရွိေနစဥ္ ၁၉၀၅ ခုႏွစ္ ႐ုရွ-ဂ်ပန္စစ္ျဖစ္ရာ ဂ်ပန္က အႏိုင္ရသည့္ သတင္းကို ၾကားသိရ၍ အလွ်င္အျမန္ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္လာေသာ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံအေၾကာင္းကို ေလ့လာလိုစိတ္ ျဖစ္လာသည္။ သို႔ျဖင့္ ဆရာေတာ္သည္ ၁၉၀၇ ခုႏွစ္တြင္ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံသို႔သြားေရာက္ကာ တိုက်ဳိ ဗုဒၶဘာသာ တကၠသိုလ္တြင္ ပါဠိႏွင့္ သကၠဋဘာသာဆိုင္ရာ ပါေမာကၡအျဖစ္ (၄) ႏွစ္နီးပါး သင္ၾကားျပသခဲ့ၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံ အျပန္ခရီးတြင္ ကိုရီးယား၊ မန္ခ်ဴးရီးယား၊ တ႐ုတ္၊ ကေမၻာဒီးယားႏွင့္ ထိုင္းႏိုင္ငံမ်ားသို႔ ၀င္ေရာက္ေလ့လာခဲ့သည္။
၁၉၁၁ ခုႏွစ္ ျမန္မာႏိုင္ငံျပန္ေရာက္ေသာအခါ သူရိယသတင္းစာတြင္ ႏိုင္ငံတကာ တိုးတက္ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈ အေျခအေန အေထြေထြကို ႏိုင္ငံသားမ်ား ပညာဗဟုသုတရေစရန္ ေရးသားတင္ျပခဲ့သည္။ “၀ိုင္အမ္ဘီေအ” ကို စတင္ထူေထာင္ခဲ့ၾကေသာ ဦးဘေဘ၊ ဦးေမာင္ႀကီး၊ ဦးဘရင္တို႔ႏွင့္၄င္း၊ သူရိယသတင္းစာ စတင္ တည္ေထာင္ခဲ့ၾကသည့္ ဦးဘကေလး၊ ဦးလွေဖ အစရွိေသာ ထိုေခတ္ လူငယ္ လူလတ္မ်ားႏွင့္၄င္း၊ အဂၤလိပ္ လက္ေအာက္မွ လြတ္ေျမာက္ရန္ မည္သို႔ေဆာင္ရြက္သင့္ၾကေၾကာင္း ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးမႈမ်ား က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔လုပ္ခဲ့သည္။
ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမ၏ ႏိုင္ငံေရးအျမင္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံကို အဂၤလိပ္လက္ေအာက္မွ လြတ္ေျမာက္ေရးသို႔ ဦးတည္သည္။ လြတ္လပ္ေရး မရႏိုင္ေသးမီစပ္ၾကား ‘ဟုမၼ႐ူး’ေခၚ ကိုယ့္တိုင္းျပည္ကို ကိုယ့္အမ်ိဳးသားတို႔ ကိုယ္တိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရေရးႀကိဳးပမ္းအားထုတ္ၾကဖို႔လည္း ေရးသားေဟာေျပာသည္။ ေခတ္ပညာတတ္လူငယ္ လူလတ္မ်ားကိုလည္း ဟုမၼ႐ူးသေဘာတရားစိတ္ဓာတ္မ်ားကို နား၀င္ေအာင္ ေဆြးေႏြးေျပာဆိုသည္။ အထူး သျဖင့္ အိႏၵိယႏိုင္ငံတြင္ရွိစဥ္က အိႏၵိယ-ျမန္မာ ႏွစ္ႏိုင္ငံလြတ္လပ္ေရး ရရွိရန္ကိစၥမ်ားကို ကြန္ဂရက္ပါတီ ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ ေဆြးေႏြးခဲ့ဖူးသည္။ ဆရာေတာ္ကိုယ္တိုင္မွာလည္း ျမန္မာေဒသခြဲ ကြန္ဂရက္ပါတီ အဖြဲ႔၀င္ျဖစ္သည္။
၁၉၁၂ ခုႏွစ္တြင္ ဆရာေတာ္သည္ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံသို႔ ဒုတိယအႀကိမ္ သြားေရာက္ခဲ့သည္။ ဂ်ပန္တြင္ ဆရာေတာ္သည္ ပါဠိႏွင့္ သကၠဋဘာသာ ပါေမာကၡအျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ေနစဥ္ ျမန္မာႏိုင္ငံေရးရာကိစၥမ်ားကို ဂ်ပန္ေရာက္ တ႐ုတ္ေက်ာင္းသားမ်ားႏွင့္ေဆြးေႏြးခဲ့သည္။ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံသို႔လည္း သြားေရာက္ခဲ့၍ တ႐ုတ္အမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ ေဒါက္တာ ဆြန္ယက္ဆင္ႏွင့္လည္းေတြ႔ဆုံသိကၽြမ္းခဲ့သည္။ ေဒါက္တာ ဆြန္ယက္ဆင္ႏွင့္ အာရွေဒသ လြတ္လပ္ေရးကိစၥမ်ား ေဆြးေႏြးခြင့္ရရွိခဲ့သည္။ ပထမ ကမၻာစစ္ၿပီးကာနီးတြင္ ဆရာေတာ္ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ျပန္ႂကြလာသည္။ ထိုအခ်ိန္မွ စတင္၍ ျမန္မာလူထု နားမ်က္စိပြင့္ေစရန္ ႏိုင္ငံတကာမွ ရရွိခဲ့ေသာ အသိပညာ ဗဟုသုတမ်ားႏွင့္ ယွဥ္တြဲ၍ႏိုင္ငံေရး တရားမ်ားေဟာေျပာခဲ့သည္။ ဆရာေတာ္၏ ေဟာေျပာခ်က္မ်ားမွာ စကားလုံးေျပာင္ေျပာင္ ထိထိမိမိရွိလွသျဖင့္ တရားပြဲတိုင္း တိုးမေပါက္ ေအာင္ စည္ကားသည္ဟု သိမီွသူမ်ား မွတ္တမ္းတင္ခဲ့ၾကသည္။ ဆရာေတာ္၏ ေဟာေျပာခ်က္ တရပ္မွာ ဤသို႔ျဖစ္သည္။
“ျမန္မာတိုင္းသူျပည္သားတို႔ဟာ က်ဳိးႏြံတယ္ဆိုတဲ့ ေအာက္တန္းက်စိတ္မ်ားကို ဖယ္ရွားပစ္ၾကရမယ္။ ျမန္မာတိုင္းသူျပည္သားတို႔ဟာ စြမ္းရည္သတၱိရွိေၾကာင္း၊ ပညာရွိေၾကာင္းနဲ႔ မဟုတ္မခံ စိတ္ဓာတ္ကို ျပရမယ္။ ဒီလိုျပႏိုင္ရင္ က်ဳပ္တို႔ကို ဘယ္သူကမွ ေစာ္ကားရဲ ဖိႏွိပ္ရဲမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ဘယ္လိုအင္အား ႀကီးၿပီး ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္တဲ့အစိုးရျဖစ္ျဖစ္ တိုင္းရင္းသားအေပါင္း စည္းလုံးညီညာစြာနဲ႔ တြန္းလွန္ ႏိုင္ၾကရင္ တာရွည္ခံႏိုင္မယ္ မဟုတ္ပါဘူး၊ ကိုယ့္ရည္မွန္းခ်က္ ေအာင္ေစခ်င္ရင္ ေနာက္မတြန္႔ၾကနဲ႔။
ေၾကာက္အားမပိုၾကနဲ႔၊ ဒုကၡကို ပဓာနမထားၾကနဲ႔၊ ဟုမၼ႐ူးတို႔ လြတ္လပ္ေရးတို႔ဆိုတာ က်ဳပ္တို႔ရထိုက္တဲ့ ကမၻာ့အေမြအႏွစ္ႀကီးမ်ားျဖစ္တယ္။ ဗ်ဴ႐ိုကေရစီ၀ါဒသမားေတြက ဘယ္ေလာက္ပဲ ေႏွာင့္ယွက္ ေႏွာင့္ယွက္ တကယ္ရေအာင္လုပ္ႏိုင္တဲ့ သေဘာမွန္ဟာ တိုင္းသူျပည္သားတို႔ လက္ထဲမွာသာ ရွိတယ္။´
ထို႔ေၾကာင့္လည္း ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမအား ေရွးေဟာင္းအေတြးအေခၚအယူအဆတို႔ကို ပယ္လွန္သူ၊ ၀ံသာႏုစိတ္ဓာတ္ တက္ႂကြေအာင္လႈံ႔ေဆာ္သူအျဖစ္ ထိုေခတ္လူထုကလက္ခံထားခဲ့သည္။ ထို႔ျပင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ၀ံသာႏု အမ်ိဳးသားေရးလႈပ္ရွားမႈစတင္ေဖၚေဆာင္ခဲ့သည့္ ‘ဂ်ီစီဘီေအအသင္းႀကီး’ ၏ ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈမ်ား ေအာင္ျမင္ေစရန္အတြက္လည္း ဆရာေတာ္က မ်ားစြာအေထာက္အကူျပဳခဲ့သည္။ “ကရက္ေဒါက္ ဂက္ေဒါက္” (Craddock, Get Out!) ဟူေသာ ေႂကြးေၾကာ္သံကို အေၾကာင္းျပဳ၍ ဆရာေတာ္နာမည္သတင္း ပိုမိုေပၚလြင္ ထင္ရွားလာသည္။ ဆရာေတာ္၏ ေဟာေျပာမႈမ်ားေၾကာင့္ အမ်ိဳးသားေရးလႈပ္ရွားမႈလည္း ပိုမိုအရွိန္ရလာသည္။ လူထုအမ်ား ႏိုင္ငံေရး ႏိုးၾကားလာလွ်က္ ၀ံသာႏု အသင္းမ်ားလည္း တိုးတက္မ်ားျပား လာသည္။
သူရိယသတင္းစာကလည္း ဆရာေတာ္၏ ေဟာေျပာမိန္႔ၾကားခ်က္မ်ားကို ေထာက္ခံေရးသားခဲ့သည္။ ဆရာေတာ္၏ အေတြးအျမင္သစ္ ေဆာင္းပါးမ်ားကိုလည္း သူရိယသတင္းစာက တခန္းတနားေဖၚျပခဲ့သည္။ သူရိယသတင္းစာတိုက္ကို ဆရာေတာ္၏ ဌာနခ်ဳပ္ဟုပင္ ထိုေခတ္က သတ္မွတ္ၾကသည္။ ဗုဒၶသာသနာ စည္ပင္တိုးတက္ေစရန္ ဦးစြာပထမ ကၽြန္ဘ၀က လြတ္ေအာင္လုပ္ရမည္ဟု ဆရာေတာ္က ေဟာေျပာသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အမ်ိဳး ဘာသာ သာသနာအက်ိဳးအတြက္ ‘သံဃသမဂၢီမ်ား’ ထူေထာင္ဖြဲ႔စည္း၍ လြြတ္လပ္ေရး ရေအာင္ေဆာင္ရြက္ၾကရမည္ဟု ဦးဥတၱမကမိန္႔ၾကားသျဖင့္ ႏိုင္ငံအႏွံ႔တြင္ သံဃသမဂၢီမ်ားေပၚထြန္းလာကာ၊ ႏိုင္ငံေရးတရားေဟာေျပာသည့္ သံဃာေတာ္မ်ားတိုးပြားလာခဲ့သည္။
ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမ၏ ေဟာေျပာခ်က္တခု၌ “ဒီတိုင္းျပည္ သူတပါးလက္ေအာက္ခံ ကၽြန္ႏိုင္ငံျဖစ္ေနရင္ ဒီတိုင္းျပည္က လူမ်ိဳးဟာလည္း ကၽြန္လူမ်ိဳး၊ ဒီလူမ်ိဳးကိုးကြယ္တဲ့ ဘာသာဟာလည္း ကၽြန္ဘာသာ ကၽြန္သာသနာ ျဖစ္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ဘာသာ ကၽြန္သာသနာအျဖစ္က လြတ္ေအာင္ သံဃာေတာ္မ်ား ေက်ာင္းတြင္ က်ိန္းအိပ္မေနၾကဘဲ သံဃသမဂၢီအဖြဲ႔မ်ား ဖြဲ႔ၿပီး ဒီတိုင္းျပည္ ဒီလူမ်ဳိး လြတ္လပ္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္သင့္ၾကတယ္” စသည္ျဖင့္ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေဟာေျပာခဲ့သည္။
ဤသို႔ ဆရာေတာ္၏ ၀ါယမစိုက္ထုတ္မႈေၾကာင့္ ၁၉၂၁ ခုႏွစ္ ဇူလိုင္ (၁) ရက္ (၂) ရက္တြင္ သံဃသမဂၢီအဖြဲ႔ ေပါင္း (၃၀) ေက်ာ္မွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားအစည္းအေ၀းကို ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၌ က်င္းပႏိုင္ခဲ့သည္။ ဆရာေတာ္ သံဃာေတာ္မ်ား ဂ်ီစီဘီေအအသင္းေခါင္းေဆာင္မ်ားအပါအ၀င္ ရဟန္းရွင္လူ ပရိသတ္ငါးရာေက်ာ္ တက္ေရာက္ခဲ့သည္။ ေဒးဒရဲၿမိဳ႕နယ္ ဆုကလပ္ရြာတရားပြဲအၿပီး ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမအား ႏိုင္ငံေရး လုပ္မႈျဖင့္ ေထာင္ဒဏ္ အျပစ္ေပးလိုက္ေသာအခါ ရဟန္းရွင္လူ ျပည္သူအမ်ား မခံမရပ္ႏိုင္ျဖစ္ၾကရသည္။ ဆရာေတာ္ကို အေၾကာင္းျပဳ၍ ‘ဂ်ီစီဘီေအ’ အသင္းႀကီးကို လူထုကပိုမိုေထာက္ခံ အားေပးလာခဲ့သည္။
ဆရာေတာ္သည္ ပထမအႀကိမ္ေထာင္က်ရာမွ ျပန္လြတ္လာၿပီးေနာက္ တျပည္လုံးလွည့္လည္၍ ႏိုင္ငံေရးတရားမ်ား ေဟာၾကားခဲ့ျပန္သည္။ “အဂၤလိပ္ပစၥည္းကို သပိတ္ေမွာက္ၾက” “အဂၤလိပ္ဆိုင္ေတြကို သပိတ္ေမွာက္ၾက” “တိုင္းရင္းျဖစ္ ပစၥည္းကို၀ယ္ယူအားေပးၾက” “တိုင္းရင္းသားဆိုင္ေတြမွာ ၀ယ္ယူ အားေပးၾက” “ဒို႔လူမ်ိဳးေတြ ညီၫြတ္မွ လြတ္လပ္ခ်မ္းသာမယ္” “ဟုမၼ႐ူး ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးရေအာင္ ေတာင္းဆိုႀကိဳးပမ္းၾက” “ကရက္ေဒါက္ ဂက္ေဒါက္” (Craddock, Get Out!) စေသာ ေႂကြးေၾကာ္သံမ်ား ေၾကာင့္ ၁၉၂၄ ခုႏွစ္ ရန္ကုန္ က်ဳံးႀကီးလမ္း နန္းေတာ္႐ုပ္ရွင္႐ုံတရားပြဲအၿပီး ဒုတိယအႀကိမ္ အဖမ္းခံရျပန္ သည္။ အဂၤလိပ္အစိုးရကို အၾကည္ညိဳပ်က္ေစေအာင္ ေဟာေျပာေၾကာင္း ျပစ္မႈထင္ရွားသည္ဆိုကာ အလုပ္ၾကမ္းႏွင့္ ေထာင္ဒဏ္ (၃) ႏွစ္ အျပစ္ေပးခံရသည္။
ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးသမိုင္းကို ျပန္လွန္ေလ့လာသည့္ အခါတိုင္း ၀ိုင္အမ္ဘီေအ ေခၚ ဗုဒၶဘာသာကလ်ာဏယု၀ အသင္း၊ ေနာင္ ဂ်ီစီဘီေအ ေခၚ ျမန္မာအသင္းခ်ဳပ္ႀကီး၏ ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္မႈမ်ားကို ခ်န္လွပ္ထား၍ မရႏုိင္ေပ။ ထု ျမန္မာအသင္းခ်ဳပ္ႀကီး တိုးတက္က်ယ္ျပန္႔လာေအာင္ အေထာက္အကူျပဳေပးခဲ့ရာတြင္လည္း သံဃာေတာ္မ်ားႏွင့္ သံဃာ့သမဂၢီအဖြဲ႔မ်ား၏ ေထာက္ခံအားေပးမႈမ်ားမွာ အဓိကေနရာမွပါ၀င္ေပသည္။ ထိုသို႔သံဃာေတာ္မ်ား တိုင္းက်ိဳးျပည္က်ိဳးေဆာင္ရာ၌ ေရွ႕တန္းမွ တက္တက္ႂကြႂကြပါလာေအာင္ အဦးဆုံး ေဟာေျပာခဲ့ေသာ ဆရာေတာ္ကား ဦးဥတၱမပင္ျဖစ္သည္။ ဗုဒၶ၏ စာေပက်မ္းဂန္မ်ားကိုသာ သင္အံေလ့လာ လွ်က္ တရားဘာ၀နာပြားမ်ားေနၾကကုန္ေသာ သံဃာေတာ္တို႔အေနျဖင့္ ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမ၏ ႏိုင္ငံတကာ အေတြ႔အႀကဳံမ်ား၊ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရးေဟာေျပာခ်က္မ်ားကို လက္ဦးတြင္ နားမ၀င္ႏိုင္ခဲ့ၾကေပ။ ေနာင္ႏွစ္အတန္ငယ္ၾကာေသာအခါ ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမ၏ ႏိုင္ငံေရးတရားမ်ားမွာ စကားေ၀ါဟာရအရ မာေၾကာေသာ္လည္း လက္ေတြ႔ အႏွစ္သာရအရ အမ်ိဳးဘာသာ သာသနာအတြက္ အမွန္ပင္အက်ိဳးျပဳ ၾကာင္း သိျမင္လာၾက၍ ၀န္းရံေထာက္ခံလာၾကသည္။
ထိုစဥ္က ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမႏွင့္ သူရိယသတင္းစာတို႔သည္ ၀ိုင္အမ္ဘီေအအသင္းကို ျပည္သူတရပ္လုံး ေထာက္ခံအားေပးလာေအာင္ စိုက္လိုက္မတ္တတ္လႈံ႔ေဆာ္ေရးသာခဲ့သျဖင့္ အမ်ိဳးသားေရးစိတ္ဓာတ္မ်ား တက္ႂကြလာခဲ့သည္။ ဦးဥတၱမ၏ ႐ိုးသားမႈ၊ ကိုယ္က်ိဳးမငဲ့မႈ၊ တိုင္းျပည္ႏွင့္ လူထုအက်ိဳးကိုသာ ေရွး႐ႈမႈ တို႔ေၾကာင့္ ဆရာေတာ္ကို စံထားကာ သံဃာအမ်ား ျမန္မာအသင္းခ်ဳပ္ႀကီး၏ လႈပ္ရွားမႈမ်ားတြင္ ပါ၀င္လာၾကသည္။ အစည္းအေ၀းမ်ား၊ ကြန္ဖရင့္မ်ားတြင္ သံဃာေတာ္မ်ားပါ၀င္ ေဆြးေႏြးေဟာေျပာ လာၾကသည္။ သံဃာ့သမဂၢီအဖြဲ႔မ်ား ဖြဲ႔စည္းကာ ႏိုင္င့ံအေရးအရာမ်ား၌႔ ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္လာၾကသည္။
အထက္တြင္ဆိုခဲ့သည့္အတိုင္း ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဒုတိယဘုရင္ခံ ကရက္ေဒါက္၏ ဒိုင္အာခီအုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္ကို ဆန္႔က်င္ကာ ၀ိုင္အမ္ဘီေအကို ေထာက္ခံလွ်က္ ဟုမၼ႐ူးေတာင္းဆိုေဟာေျပာ ခဲ့သည္။ ဒိုင္အာခီအုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္တြင္ အမတ္ (၁၀၃) ေနရာ ရာထားေသာ္လည္း (၇၉)ဦးသာ ေရြးေကာက္ ခံ ျဖစ္သည္။ က်န္သူတို႔မွာ ဘုရင္ခံခန္႔ ဗ်ဴ႐ိုကရက္မ်ားျဖစ္သည္။ ျပည္သူ႔ကိုယ္စားလွယ္ႏွင့္ ဗ်ဴ႐ိုကရက္တို႔ တြဲဖက္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္ျဖစ္သည္။ ဥပေဒျပဳေကာင္စီတြင္ အဆိုတခုတင္ရာ၌ ျပည္သူ႔ကိုယ္စားလွယ္တို႔ မဲအမ်ားစုရ၍ ႏိုင္ေသာ္လည္း ဘုရင္ခံ သေဘာမတူလွ်င္ (ဗီတို) ျဖင့္ ပယ္ခ်ခံရတတ္သည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ၁၉၂၂ ဇူလိုင္ (၁၅) (၁၆) ဂ်ဴဗလီေဟာအစည္းအေ၀းတြင္ ဆရာေတာ္ဦးဥတၱမက “ဒိုင္အာခီ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္သည္ ဗ်ဴ႐ိုကေရစီအုပ္ခ်ဳပ္ေရးျဖစ္သျဖင့္ ျပည္သူကို မတိုင္ပင္ဘဲ ဗ်ဴ႐ိုကရက္တို႔က စီမံ အုပ္ခ်ဳပ္ေသာစနစ္ျဖစ္သည္ဟု ေထာက္ျပခဲ့သည္။ ျပည္သူ႔ကိုယ္စားလွယ္ (၇၉) ဦးသည္ အာဏာပါ၀ါ မရွိေသာ ႐ုပ္ျပလွည့္စားမႈသာျဖစ္သည္။ ျပည္သူကသေဘာတူ၍ ဆာင္ရြက္ေလဟန္ ပရိယာယ္ ေဆာင္ေသာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဒိုင္အာခီေရြးပြဲမ၀င္သင့္။ ဒိုင္အာခီေကာင္စီ၌ မပါသင့္။ ဒိုင္အာခီေကာင္စီ၀င္၍ ပူးသတ္ေရး လုပ္ရန္မျဖစ္ႏိုင္။ ဗ်ဴ႐ိုကရက္တို၏ ၾသဇာကိုမလြန္ဆန္ႏိုင္” စသည္ျဖင့္ ဆရာေတာ္က ရွင္းျပခဲ့သည္။ မွတ္သားအားတက္ဖြယ္ ဆရာေတာ္၏ မိန္႔ခြန္းမွ ေကာက္ႏႈတ္ခ်က္တခုမွာ ဤသို႔ျဖစ္သည္။
“ဟုမၼ႐ူးအတြက္ ႀကိဳးစားၾကရာမွာ ေၾကာက္လန္႔စိတ္ေတြ မထားၾကနဲ႔၊ ေၾကာက္ေမြးပါရင္ ဇာဂနာနဲ႔ ႏုတ္ပစ္ၾကရမယ္။ ခိုးရမွာ ဒိုင္အာခီေကာင္စီ ၀င္ရမွာသာ ေၾကာက္၊ ေက်းလက္က ဒကာေတြ သူႀကီးကို မေၾကာက္ၾကနဲ႔၊ သူႀကီးတင္မက ၿမိဳ႕အုပ္၀န္ေထာက္လည္း ေၾကာက္ဖို႔မလိုဘူး။ သူတို႔ထက္ ႀကီးတဲ့ ဘုရင္ခံ ဆိုတာလည္း ေၾကာက္စရာမရွိပါဘူး။ ကိုယ့္တိုင္းျပည္ကို ကိုယ့္လူမ်ိဳး အုပ္ခ်ဳပ္ရေအာင္ ဘုရင္ခံနဲ႔ဗ်ဴ႐ုိကရက္ ေတြကို ႏွင္ထုတ္ၾကရမယ္။ ကရက္ေဒါက္ ထြက္သြားလို႔ ဥတၱမက ဂ်ဴဗလီမွ ထပ္ၿပီး အမိန္႔ေပးေနတယ္။”
ဆရာေတာ္ဦးဥတၱမႏွင့္ ဂ်ီစီဘီေအေခါင္းေဆာင္မ်ားက ဟုမၼ႐ူးကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးေပးရန္၊ သႆေမဓ လူခြန္ ဖ်က္သိမ္းေပးရန္၊ လယ္ယာေျမ အခြန္အေကာက္မ်ား ေလွ်ာ့ခ်ေပးရန္၊ အဓိကထား၍ ေဟာေျပာ ေတာင္းဆိုခဲ့ၾကသည္။ အဂၤလိပ္အစိုးရက ၁၉၃၀ ဆရာစံသူပုန္ ျဖစ္ေပၚရျခင္း ကိစၥကို ျပန္လွန္သုံးသပ္ရာ၌ ဆရာေတာ္ဦးဥတၱမ၏ ေဟာေျပာခ်က္မ်ားကို အေၾကာင္းရင္းတခ်က္အျဖစ္ ထည့္သြင္းထားသည္ကို ေတြ႔ရသည္။ ကိုယ္က်ဳိးမငဲ့ တိုင္းျပည္ႏွင့္ လူမ်ိဳးလြတ္လပ္ေရးအတြက္ ပင္ပန္းဆင္းရဲမႈအမ်ိဳးမ်ိဳးခံကာ ဆရာေတာ္သည္ ကိုလိုနီနယ္ခ်ဲ႕ အဂၤလိပ္အစိုးရအား ႏွလုံးရည္တိုက္ပြဲ ဆင္ခဲ့သည္။ ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ ဟန္႔တားမႈ အမ်ိဳးမ်ိဳးအၾကားမွ မိမိႏိုင္ငံသူႏိုင္ငံသားတို႔အား ႏိုင္ငံေရးအသိအျမင္ က်ယ္ျပန္႔တိုးတက္ လာေစရန္ ေထာင္တန္းအက်ခံကာ ေဟာေျပာခဲ့သည့္ မ်ိဳးခ်စ္ပုဂၢိဳလ္လည္းျဖစ္သည္။ ဆရာေတာ္သည္ ျမန္မာတို႔အား အေစာဆုံး ႏိုင္ငံေရးမ်က္စိဖြင့္ေပးခဲ့သူတို႔အနက္ ေရွ႕ဆုံးတန္းမွ ပါ၀င္ခဲ့ေပသည္။ ‘ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမ’ သည္ ဒုတိယကမၻာစစ္ႀကီး စတင္သည့္ ၁၉၃၉ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ (၉) ရက္ေန႔ သက္ေတာ္ (၆၀) ျပည့္ခ်ိန္တြင္ ပ်ံလြန္ေတာ္မူခဲ့ေပသည္။
၁၉၅၆ ခုႏွစ္ ျမန္မာႏိုင္ငံဘာသာျပန္စာေပအသင္းမွထုတ္ေ၀ေသာ “ႏွစ္ငါးဆယ္ ကမၻာ့ေရးရာစာအုပ္”တြင္ “ဆရာေတာ္၏ ႀကိဳးပမ္းမႈေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံသားတို႔သည္ ‘အိပ္ေသာေယာက်ၤား ႏိုးေသာလားသို႔’ လြတ္လပ္ေရးလမ္းစကို ျမင္ၾကရ၏။ ဆရာေတာ္ကား ယခု ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္သူ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္သားတို႔ လက္ဆုပ္လက္ကိုင္ အပိုင္ရႈ ခံစား စံစားေနရေသာ လြတ္လပ္ေရးဗိမာန္ႀကီးကို အစဦးစြာ ပႏၷက္ခ်ခဲ့ေသာ အာဇာနည္မ်ဳိးခ်စ္ပုဂၢိဳလ္ႀကီးေပတည္း။”ဟု ေဖၚျပခဲ့သည္။ သို႔ျဖစ္၍လည္း ဆရာေတာ္ဦးဥတၱမ၏ သမိုင္းႏွင့္ အာဇာနည္ဂုဏ္ပုဒ္တို႔ကို စစ္အာဏာရွင္ အဆက္ဆက္က မပ်က္ ပ်က္ေအာင္ ဖ်က္ေနၾကေသာ္လည္း ပယ္ဖ်က္၍မရဘဲ ရွိေနျခင္းျဖစ္ေပသည္။
က်မ္းကိုးစာရင္း။
(၁) ၀ံသာႏုအေရးေတာ္ပုံသမိုင္း (၁၉၀၆ - ၁၉၃၆)၊ သခင္ဘေမာင္၊ တသက္တာစာေပ၊ ၁၉၇၅ ဇႏၷ၀ါရီ။
(၂) ဂ်ဴဗလီေဟာျမင္ကြင္း၊ တိုက္စိုး၊ ခ်င္းတြင္းစာေပ၊ ၁၉၇၈ ၾသဂုတ္လ။
(၃) ျမန္မာႏိုင္ငံအလုပ္သမားလႈပ္ရွားမႈသမိုင္း၊ သခင္လြင္၊ ပုဂံစာအုပ္တိုက္၊ ၁၉၆၈ ေမလ။
(၄) ကိုလိုနီေခတ္ ျမန္မာ့သမိုင္းအဘိဓာန္၊ ျမဟန္၊ မိုးမင္းစာေပ၊ ၁၉၈၁။
Tuesday, August 14, 2007
ဆရာၾကီး မင္းသု၀ဏ္ အမွတ္တရ။
က်ေနာ္တို႕ေတြ သူေရးသားခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေတြနဲ႕
လူလားေျမာက္လာခဲ့တာပါ။
အရြယ္ငယ္ေသးလို႕ အဓိပၸါယ္ကို နက္နက္နဲနဲ
သေဘာမေပါက္ခင္ကတည္းက“ဘၾကီးေအာင္ ညာတယ္” ဆိုတဲ့
၀တၱဳတိုေလးကိုလည္း အသည္းစဲြ ျဖစ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။
က်ေနာ္တို႕ လက္တကမ္းမွာ ရွိေနတဲ့
အေတြ႕အၾကံဳ အျဖစ္အပ်က္ေတြနဲ႕ပဲ ..
ေလ့လာမွန္းမသိ ေလ့လာမိသြားေအာင္ သင္ၾကားေပးခဲ့သူတဦးပါ။
ဆရာၾကီးကြယ္လြန္ျခင္း အမွတ္တရေန႕မွာ
က်ေနာ္ ဖတ္မိလိုက္တဲ့ ကဗ်ာေလးတပုဒ္နဲ႕ ဂါရ၀ါ ျပဳလိုက္ပါရေစ။
ျမန္မာျပည္ လြတ္လပ္ေရးမွာ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ဦးေဆာင္ထမ္းရြက္မႈကို
ဆရာၾကီးက အသိမွတ္ျပဳ ဖဲြ႕ဆိုထားခဲ့တာပါ။
လူလားေျမာက္လာခဲ့တာပါ။
အရြယ္ငယ္ေသးလို႕ အဓိပၸါယ္ကို နက္နက္နဲနဲ
သေဘာမေပါက္ခင္ကတည္းက“ဘၾကီးေအာင္ ညာတယ္” ဆိုတဲ့
၀တၱဳတိုေလးကိုလည္း အသည္းစဲြ ျဖစ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။
က်ေနာ္တို႕ လက္တကမ္းမွာ ရွိေနတဲ့
အေတြ႕အၾကံဳ အျဖစ္အပ်က္ေတြနဲ႕ပဲ ..
ေလ့လာမွန္းမသိ ေလ့လာမိသြားေအာင္ သင္ၾကားေပးခဲ့သူတဦးပါ။
ဆရာၾကီးကြယ္လြန္ျခင္း အမွတ္တရေန႕မွာ
က်ေနာ္ ဖတ္မိလိုက္တဲ့ ကဗ်ာေလးတပုဒ္နဲ႕ ဂါရ၀ါ ျပဳလိုက္ပါရေစ။
ျမန္မာျပည္ လြတ္လပ္ေရးမွာ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ဦးေဆာင္ထမ္းရြက္မႈကို
ဆရာၾကီးက အသိမွတ္ျပဳ ဖဲြ႕ဆိုထားခဲ့တာပါ။
ဆရာၾကီး မင္းသု၀ဏ္ (၁၉၀၉ - ၂၀၀၄)
သာဓုသံ ...
ေဒါင္းပိ်ဳ ထိုးဆြပ္၊ ဘယ္ညာခြပ္၍
လြတ္လပ္ရေလ၊ တုိ႕တေတြသည္
အုိးေ၀ ေက်းဇူးပါတကား .. ။
အုိးေ၀ ေက်းဇူး၊ မထိမ္ျမဴးပဲ
ခါဦးေကာဇာ၊ ဤအခါတြင္
သာဓု ေခၚၾကပါကုန္ေလာ့ .. ။
သာဓုသံတြင္ ေသာတဆင္၍
အသင္ေဒါင္းငယ္၊ ျမန္မိမယ္ကို
သက္ႏွယ္ ေစာင့္ေရွာက္ႏုိင္ေစေသာ၀္ .. ။
မင္းသု၀ဏ္။
သာဓုသံ ...
ေဒါင္းပိ်ဳ ထိုးဆြပ္၊ ဘယ္ညာခြပ္၍
လြတ္လပ္ရေလ၊ တုိ႕တေတြသည္
အုိးေ၀ ေက်းဇူးပါတကား .. ။
အုိးေ၀ ေက်းဇူး၊ မထိမ္ျမဴးပဲ
ခါဦးေကာဇာ၊ ဤအခါတြင္
သာဓု ေခၚၾကပါကုန္ေလာ့ .. ။
သာဓုသံတြင္ ေသာတဆင္၍
အသင္ေဒါင္းငယ္၊ ျမန္မိမယ္ကို
သက္ႏွယ္ ေစာင့္ေရွာက္ႏုိင္ေစေသာ၀္ .. ။
မင္းသု၀ဏ္။
(ဤကဗ်ာမွာ ဗကသမ်ား အဖဲြ႕ခ်ဳပ္ နုိင္ငံျခားေရးရာေကာ္မတီက ထုတ္ေ၀တဲ့
“ျမန္မာႏုိင္ငံေက်ာင္းသား လႈပ္ရွားမႈ သမိုင္း” စာအုပ္ထဲက ျဖစ္ပါတယ္။)
“ျမန္မာႏုိင္ငံေက်ာင္းသား လႈပ္ရွားမႈ သမိုင္း” စာအုပ္ထဲက ျဖစ္ပါတယ္။)
Monday, August 13, 2007
ကိုငွက္ အမွတ္တရ ..။
အိမ္ျပန္ခ်င္တဲ့ စိတ္ကေလးတားမရေတာ့ လုိ႕ ..
“ညီေလးေရ ..
လမ္းမမွားေအာင္ ေရြးကြာ” ဆိုျပီး ..
တဖြဖြ အမွာစကားေတြအဆံုး ..
ေကာင္းကင္ထဲက ျမစ္တစင္းဆီ
အားလံုးကို သူစိမ္းဆန္ဆန္ပဲ ..
ေနာက္ျပန္ လွည့္မၾကည့္တမ္း
ပံ်သန္းသြားခဲ့တဲ့ ..
ကိုငွက္ၾကီး ...။
ထားခဲ့ဖူးတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ..
တမလြန္မွာ ျငိမ္းေအးျပည့္၀ႏုိင္ပါေစဗ်ာ ..။
(ကိုထူးအိမ္သင္၀က္ဘ္ဆိုက္မွ ဓာတ္ပံုမ်ား ပို႕ေပးခဲ့တဲ့ မင္းသားၾကီးကုိ ေက်းဇူးတင္ပါသည္။)
Sunday, August 12, 2007
လူမႈေဗဒ။
ဒီရက္ပုိင္းထဲ .. အလုပ္အတြက္ ေျပးလုိက္လႊားလိုက္ ..
ဟုိစာ၀င္ ဒီစာထြက္ဖို႕ .. အရႈပ္ေတြ လုပ္လုိက္ ..
ဟုိဖုန္း .. ဒီဖုန္း အေၾကာင္းျပန္လုိက္နဲ႕ပဲ ..
တပတ္ေတာ့ ကုန္သြားျပန္ေပါ့ ..။
ကိုယ့္ဘေလာ့အတြက္ေတာင္ ဘာမွ အစီအစဥ္မရွိျဖစ္ေနတာ
ရက္ အေတာ္ၾကာေနျပီ။
(အပ်င္းၾကီးေနတာကို .. ပင္ပန္းတယ္ဆိုျပီး ဆင္ေျခေပးရင္းေပါ့ဗ်ာ)
ဒါနဲ႕ပဲ .. အပန္းေျပေအာင္လို႕
ကိုယ့္ဘေလာ့ေလး ျပန္ဖြင့္ဖတ္ေတာ့ ..
အသစ္ လာလည္သူေတြနဲ႕ .. လာေနက် သူငယ္ခ်င္းေတြဆီက
ကြန္မင့္ေလးေတြ ေတြ႕ရပါတယ္။
“ဒီအပုဒ္ေလးက ဖတ္လို႕ ေကာင္းတယ္ ..
ဒီပိုစ့္ေလးကေတာ့ အဓိပၸါယ္ရွိတယ္ ..
ဒါေလးကေတာ့ ေတြးစရာေလးနဲ႕ ..
ဒီလုိေရးထားေတာ့ ဘာေလးကို ျပန္သတိရေစတယ္..”
စသျဖင့္ေပါ့ေလ ..။
လာလည္ရင္းထားသြားတဲ့ အားေပးစကားေလးေတြ ..။
သူတို႕ရဲ႕ စကားလက္ေဆာင္ေတြကို ဖတ္ရင္းနဲ႕
ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး ..
ရင္ထဲက အပ်င္းစိတ္ေတြနဲ႕ ပင္ပန္းတၾကီး ျဖစ္ေနတာေတြကို
ေရေအးေအးနဲ႕ ေဆးခ်လိုက္သလိုပဲ ခံစားလုိက္ရတယ္။
ငါဘာမ်ားေရးလို႕ ရႏုိင္မလဲဆိုျပီးလည္း
လန္းလန္းဆန္းဆန္းနဲ႕ ျပန္ေတြးမိလာေတာ့တယ္။
ေတြးရင္းကေနလည္း ခြန္အားေပးတဲ့စကားဆုိတာ
ေတာ္ေတာ္ အသံုး၀င္ အေရးၾကီးပါလားဆိုတာ ..
ကိုယ္တိုင္ ခံစား ေတြ႕ျမင္ျပီး .. သေဘာေပါက္သြားတယ္။
ကိုယ္တုိင္ ခံစားတယ္ဆိုတာကေတာ့ ..
ကိုယ့္ဘေလာ့ကို အလည္လာရင္း ထားသြားၾကတဲ့
သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ တခြန္းစ ႏွစ္ခြန္းစ စကားတုိေလးေတြဟာ ..
ဘေလာ့ဖန္တီးသူမိမိကို ၾကီးမားတဲ့ တြန္းအားေတြေပးေနသလုိ
ခံစားလုိက္ရလုိ႕ပါပဲ။
ေတြ႕ျမင္တယ္ဆိုတာကေတာ့ .. ေျပာရရင္ နဲနဲေလးရွည္မယ္။
က်ေနာ္ ျမင္ခဲ့ ၾကားခဲ့တာေလးတခုကို ျပန္ေျပာျပမလုိ႕ပါ။
ေလာကမွာ ..
က်ေနာ္တို႕ရဲ႕ စိတ္ဓာတ္ေတြကို
ခြန္အားျဖစ္ေစႏုိင္တဲ့အျပင္ ..
အဲဒီ စိတ္အင္အားေတြ ..
ယုတ္ေလ်ာ့ က်ဆင္းသြားေအာင္ လုပ္ႏုိင္တာလည္း
“စကား” တခြန္းနဲ႕တင္ လံုေလာက္တယ္ဆုိတာကို ..
အမွတ္မထင္ ၾကံဳေတြ႕လုိက္ရလုိ႕ပါ။
…
တေန႕က ..
က်ေနာ္ ရံုးတခုကို အလည္ေရာက္သြားတယ္။
အားလံုး ျမန္မာျပည္သားေတြပါ ..။
အေသအခ်ာ ေျပာရရင္ေတာ့
ဒီမုိကေရစီအေရး ၾကိဳးပမ္းေနသူေတြေပါ့ ..။
က်ေနာ္ ေရာက္ျပီး ခဏေနေတာ့ ..
ေနာက္ထပ္ ဧည့္သည္ေတြေရာက္လာတယ္။
ဒါနဲ႕ပဲ ရံုးမွာ အၾကီးအကဲဆိုသူက ..
လာလည္သူေတြကို ရႊန္းရႊန္းေ၀ေအာင္
ဧည့္ခံ ေကြ်းေမြးျပီး .. စကားလက္ဆံုေတြ က်ေနပါေရာ။
ဒီေတာ့ က်န္တဲ့သူေတြ (လက္ေအာက္ငယ္သားလုိ႕ သတ္မွတ္ထားသူေတြ)
စိတ္ထဲထင္ေနတာက .. လုိအပ္ရင္ အကူအညီေပးရမယ္ေပါ့ ..။
အေတာ္ေလးၾကာေတာ့ .. ဧည့္သည္ေတြက တေနရာသြားခ်င္ေၾကာင္း ..
အခုမွ ဒီႏုိင္ငံကိုေရာက္လာတာဆိုေတာ့
လုိက္ပို႕ဖို႕ေျပာရင္း အကူအညီေတာင္းပါတယ္။
ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ .. ရႊန္းရႊန္းေ၀ေနတဲ့ အၾကီးအကဲ
ဘာမွ မေျပာရေသးခင္ပဲ .. ရွားရွားပါးပါး စိတ္ေကာင္းေလးနဲ႕
အကူအညီေပးခ်င္ေနတဲ့ ရံုးအကူ ဦးေလးက ..
သူလုိက္ပို႕ေပးႏိုင္ေၾကာင္း ျပာျပာသလဲ ၀င္ေျပာပါေတာ့တယ္။
သူတုိ႕ထင္ထားတာက ဒီလုိကူညီလိုက္ရင္ ..
အၾကီးအကဲကေတာ့ ေက်နပ္မွာပဲ ထင္လို႕ပါ။
ကံဆိုးခ်င္ေတာ့ .. ထင္သလုိမဟုတ္ပဲ
“မ်က္ႏွာမရ ေျခေထာက္ရ” တဲ့အျဖစ္ ဆိုက္ပါေလေရာလား ..။
ဧည့္သည္ေတြသြားပို႕ျပီး ၃ နာရီေလာက္ၾကာေတာ့ ..
သြားပို႕ေပးတဲ့ ဦးေလးျပန္လာပါတယ္။
ဒီမွာတင္ ျပႆနာက စပါေတာ့တယ္။
အၾကီးအကဲက ..သူလုိက္မပို႕ေစခ်င္တာကို
ရံုးခိ်န္အတြင္း လိုက္ပို႕ရမလားဆိုျပီး
ဆူပူ ေအာ္ဟစ္ပါေတာ့တယ္။
ဟုိဦးေလးချမာ ..
အၾကီးအကဲလုိက္ပို႕ေစခ်င္တယ္ ထင္လုိ႕ လုိက္ပို႕တာပါလို႕
ခခယယေျပာဖုိ႕ ၾကိဳးစားပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ .. ၀ါက်ဆံုးေအာင္ ေျပာခြင့္မသာလုိက္ပါဘူး။
(တကယ္ေတာ့ အၾကီးအကဲဆိုသူနဲ႕ သူ႕တပည့္ဆိုတာ
အရြယ္တူသူေတြပါ)
က်ေနာ္လည္း မေကာင္းတတ္တာနဲ႕ ..
ခပ္ျမန္ျမန္ပဲ ႏႈတ္ဆက္ျပီး ျပန္လာခဲ့ပါတယ္။
က်ေနာ္ ထြက္လာတဲ့အထိ .. အၾကီးအကဲဆုိသူ တေယာက္ ..
ေနာက္ေၾကာင္းျပန္ျပန္ရစ္ျပီး နင္မင္းကဆစကားေတြကို
မျပီးႏုိင္မစီးႏုိင္ .. ေရပက္မ၀င္ ေျပာဆိုက်န္ရစ္ခဲ့ပါေတာ့တယ္။
ဒီဆူဆူပူပူ အျဖစ္အပ်က္ကို သူတို႕ ရံုးခန္းထဲမွာပဲ
ခ်န္ထားႏုိင္ခဲ့ေပမယ့္ ..
က်ေနာ္နဲ႕အတူ ကပ္ပါလာတာက
စကားေျပာပံု ဆုိပံုေတြနဲ႕ဆုိင္တဲ့
မဆံုးႏုိင္တဲ့ ခပ္ရွည္ရွည္အေတြးတခုပါ .. ။
…
ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ရွင္းျပေျပာဆိုလည္း ဒီစကားပဲ ..
ေအာ္ဟစ္ ဆူပူျပီး ေျပာလည္း ဒီစကားပဲ ..။
ဒါကိုပဲ .. လူေတြ ဘာလို႕ ကိုယ့္စိတ္နဲ႕မတည့္တုိင္း
အလြယ္တလြယ္ကူ စိတ္ထြက္ေပါက္ေပးရာေရာက္တဲ့
ဒီလုိ ႏႈတ္ၾကမ္းလွ်ာၾကမ္းနဲ႕ ေျပာတာမိ်ဳးကို ေရြးၾကပါလိမ့္။
အေျခအေနတခုကို နားမလည္လုိ႕ပဲျဖစ္ျဖစ္ ..
ရံုးတခုရဲ႕ စည္းမ်ဥ္းေတြကို အကြ်မ္းတ၀င္ မျဖစ္ေသးလုိ႕ပဲျဖစ္ျဖစ္ ..
အမွားတခု က်ဴးလြန္မိခဲ့ရင္ေတာင္ ..
အခုလို ေအာ္ဟစ္ၾကိမ္းေမာင္းေနတာမိ်ဳးဟာ
မွန္ကန္တဲ့ လမ္းကို သြားခ်င္စိတ္ရွိေအာင္
တည့္မတ္ေပးရာ ေရာက္ပါ့မလား။
ေသခ်ာတာကေတာ့ .. ဒီလုိ ပံုစံမမွန္တဲ့ ေအာ္ဟစ္ျခင္းမိ်ဳးဟာ ..
လမ္းမွန္ကို မေတြ႕ေစပဲ .. နားေထာင္သူကို
နက္ရိႈင္းတဲ့ စိတ္ဒဏ္ရာေတြပဲ ဖန္တီးေပးရာ ေရာက္မွာပါ။
ေျပာသူမွာလည္း .. မလိုလားအပ္တဲ့
အာဏာရွင္ဆန္ဆန္ အေလ့အက်င့္ေတြ
စဲြကပ္ေစပါတယ္ .. (ကိုယ္ကိုယ္တုိင္ေတာင္ မသိလုိက္ဘဲနဲ႕ပါ)
တဖက္သားကို ႏုိင္လုိမင္းထက္ ေျပာဆိုေနတာေတြ ..
တဖက္စကားကို အခ်ိန္ေပး နားေထာင့္ေလ့ မရွိတာေတြ ..
တဖက္သားက အမွား .. ငါကမွ အျမဲမွန္တယ္လို႕ ေတြးတတ္တာေတြ ..
တဖက္သားကို ေျဖရွင္းခြင့္ မေပးတတ္တာေတြ ..
အေျခအေနတခုကို က်ယ္က်ယ္ျပန္႕ျပန္႕ မသံုးသပ္ပဲ ..
ကိုယ္လုိခ်င္တဲ့ေနရာေလးပဲ ကြက္ျပီး အျပစ္ရွာ ေထာက္ျပတတ္တာေတြ ..
ဒီလုိ ေျပာဆို ဆက္ဆံပံုမိ်ဳးေတြ ..
တကယ္ေတာ့ .. သာမာန္အေျခအေနေတြမွာေတာင္
မက်င့္သံုးသင့္ဘူးလို႕ .. (က်ေနာ္) ထင္တာပဲ။
တဖက္သားကို ေလးစားမႈမရွိတာ .. သိသာ ထင္ရွားေနလို႕ပါ ..။
ဒါ့အျပင္ .. တဖက္သားကို
စိတ္ဓာတ္က်ေစႏုိင္တဲ့ စကားေတြပဲ ျဖစ္မွာမို႕လို႕ပါ ..။
ဒါဆို ..
“လူ႕အခြင့္အေရးကို ေလးစားပါတယ္” လို႕
တေျပာတည္း ေျပာေနတဲ့ေနရာမိ်ဳးမွာ ..
“ဒီမိုကေရစီ အေရးအတြက္ပါ” လို႕ ..
တသသ ေၾကြးေၾကာ္ေနတဲ့ ေနရာမိ်ဳးမွာမွ ..
လူသားအျဖစ္ ေလးစားခံပိုင္ခြင့္ ဆိုတဲ့ .. လူတေယာက္ရဲ႕အခြင့္အေရးကို ..
အေျပာအဆိုတခုကေန ႏွိမ့္ခ်ပစ္လုိက္တဲ့အျဖစ္ ..
ေျပာသူေရာ .. အေျပာခံရသူေရာ .. သတိမွ ျပဳမိပါ့လား ..။
အျပန္အလွန္ေျပာလိုက္တဲ့ စကားေတြကို ..
ျပန္ေရာ သံုးသပ္မိပါ့မလား။
ေျပာသူက .. “ငါေကာင္းေကာင္း ဆူလိုက္ႏုိင္တယ္” ဆိုျပီး
အာဏာအေသးစားေလးမွာ ရစ္မူးေကာင္း ရစ္မူးေနလိမ့္မယ္ ..။
အေျပာခံရသူမွာေတာ့ ..
“ငါ .. ဘာမွမဟုတ္ပါလား ..။
သူမ်ား အေလးစားမခံရတဲ့ ငါ .. ပါလား ..။” လုိ႕
ေတြးျပီး .. ကိုယ့္ကိုကိုယ္ေတာင္ မေလးစားႏုိင္ေတာ့ပဲ
ေဆာက္တည္ရာမရ စိတ္ဓာတ္ေတြ ေပ်ာက္ဆံုးသြားႏုိင္တဲ့အထိ ..
စိတ္အနာ ရသြားႏုိင္ပါတယ္ ..။
ေနာက္ျပီး .. ဒီဘာမွမဟုတ္တဲ့ စိတ္အေျခအေနေလးေတြကေန ..
ေနာင္တခိ်န္မွာ ေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ့ စိတ္ဒဏ္ရာ ျပပဲြၾကီးေတြ
ျဖစ္မလာႏုိင္ဘူးလို႕ ဘယ္သူေျပာႏိုင္မွာလဲ ..။
ဒီေတာ့ ..
ကုိယ္ေျပာလိုက္တဲ့ စကားတခြန္းတုိင္းဟာ ..
တဖက္သားအတြက္ လံွသြားသဖြယ္ ထိုးႏွက္ထိရွျခင္း မရွိေစေအာင္ ..
အမွန္အမွားကို ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းနဲ႕ ခဲြျခားနားလည္ေစေအာင္ ..
ရင္ထဲကေန စစ္စစ္မွန္မွန္နဲ႕ လုပ္ကိုင္ခ်င္စိတ္ေတြ ေပၚထြန္းလာေအာင္ ..
က်ေနာ္တို႕ အခ်င္းခ်င္းၾကား .. သတိရွိရွိနဲ႕
ေစတနာအေျခခံျပီး .. ေျပာဆိုဆက္ဆံၾကဖို႕ အေရးၾကီးလွပါတယ္။
တကယ္ဆိုရင္ .. က်ေနာ္ၾကံဳေတြ႕ခဲ့တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေလးဟာ
စိတ္ဓာတ္ေရးရာ ေတာ္လွန္ေရးတရပ္ ..
ဆင္ႏႊဲဖုိ႕ လုိအပ္ေနတယ္ဆိုတာ သတိေပးလုိက္သလုိပါပဲ ..။
က်ေနာ္တို႕ရဲ႕ အေျပာအဆိုေတြ ..
ဆက္ဆံပံု ဆက္ဆံနည္းေတြ ..
ေဆြးေႏြးနည္း ေဆြးေႏြးဟန္ေတြဟာ ..
လူတန္းစားအလႊာ ဆုိတဲ့ ပညတ္ခ်က္ေတြေအာက္မွာ
ကန္႕သတ္ျခင္း မခံရဖို႕ ..
ျဖတ္သန္းခဲ့ဖူးတဲ့ ေခတ္ကာလဆိုးတခုက အေလ့အက်င့္ေတြကို
ဆက္လက္ မသယ္ေဆာင္လာမိဖို႕ ..
သတိၾကီးၾကီး ထားရွိသင့္ၾကပါတယ္ ..။
…
ဒီမိုကေရစီဆုိတာ ..
ကိုယ့္အတၱေတြ ထင္ရာစိုင္းပိုင္ခြင့္လား ..။
ေခါင္းေဆာင္ဆိုတာေရာ ..
အရပ္ေလးမ်က္ႏွာကို ထင္သလို စိတ္ထြက္ေပါက္ ေပးပိုင္ခြင့္လုိင္စင္ ရထားတဲ့သူလား ..။
ရယူခ်င္တာတခုခုရွိလို႕ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ဆက္ဆံျပလုိက္တာကမွ ..
တဖက္သားကို ေလးစား နားလည္ျခင္းလို႕ ဆိုလိုတာလား ..။
(တကယ္ဆို ..) ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ကယ္တင္ဖို႕အတြက္ ..
“လူအမ်ားၾကီးကို ကယ္တင္ေနရတာပါ” လို႕ .. ေဟာင္ဖြာဖြာ ေျပာႏုိင္တာကမွ
ႏုိင္ငံေရးတဲ့လား ..။
လူေတြေျပာေျပာေနတဲ့ .. “တန္းတူညီေရး” ဆိုတာ ..
စာမ်က္ႏွာေတြေပၚကေန လူ႕ေလာကထဲ ေရာက္လာဖို႕ ..
ေတာ္ေတာ္မ်ား ခက္ခဲေနသလား ..။
ဒါေတြ …
စဥ္းစားၾကဖို႕ ..
အျပန္ျပန္ အလွန္လွန္ သံုးသပ္ၾကဖို႕ ..
ျပီးရင္ေတာ့ ..
တန္းတူေရးဆိုတဲ့ အေျခအေနတခု အစပိ်ဳးေပၚေပါက္လာဖို႕ ..
မေႏွာင့္မေႏွး အေကာင္အထည္ေဖာ္ၾကဖို႕ ..
က်ေနာ္တို႕ အားလံုးမွာ .. တာ၀န္ရွိေနပါတယ္။
…
ႏုိင္ငံေရးဆိုတာရဲ႕ အေျခခံအုတ္ျမစ္ျဖစ္တဲ့ ..
လူမႈေဗဒ ညက္ေညာေအာင္ ..
အခ်င္းခ်င္း နားလည္မႈေတြ .. လက္ခံႏုိင္မႈေတြ ျမန္ျမန္ရေအာင္ ..
ဆရာေတာ္ ရွင္မဟာရဌသာရရဲ႕ ကဗ်ာေလးလို က်င့္သံုးၾကရေအာင္ဗ်ာ။
“တေယာက္စကား ..
တေယာက္နားမွာ မခါးရေအာင္ ..
သတိေဆာင္၍ .. ေမာင္တို႕ ဆိုေလ ..
ပ်ားသကာသို႕ ခ်ိဳလွေစ ..”
(ကဗ်ာ အမွားပါလ်င္ ျပင္ေပးပါ .. ဒီေလာက္ပဲ မွတ္မိလို႕ပါ)
ဟုိစာ၀င္ ဒီစာထြက္ဖို႕ .. အရႈပ္ေတြ လုပ္လုိက္ ..
ဟုိဖုန္း .. ဒီဖုန္း အေၾကာင္းျပန္လုိက္နဲ႕ပဲ ..
တပတ္ေတာ့ ကုန္သြားျပန္ေပါ့ ..။
ကိုယ့္ဘေလာ့အတြက္ေတာင္ ဘာမွ အစီအစဥ္မရွိျဖစ္ေနတာ
ရက္ အေတာ္ၾကာေနျပီ။
(အပ်င္းၾကီးေနတာကို .. ပင္ပန္းတယ္ဆိုျပီး ဆင္ေျခေပးရင္းေပါ့ဗ်ာ)
ဒါနဲ႕ပဲ .. အပန္းေျပေအာင္လို႕
ကိုယ့္ဘေလာ့ေလး ျပန္ဖြင့္ဖတ္ေတာ့ ..
အသစ္ လာလည္သူေတြနဲ႕ .. လာေနက် သူငယ္ခ်င္းေတြဆီက
ကြန္မင့္ေလးေတြ ေတြ႕ရပါတယ္။
“ဒီအပုဒ္ေလးက ဖတ္လို႕ ေကာင္းတယ္ ..
ဒီပိုစ့္ေလးကေတာ့ အဓိပၸါယ္ရွိတယ္ ..
ဒါေလးကေတာ့ ေတြးစရာေလးနဲ႕ ..
ဒီလုိေရးထားေတာ့ ဘာေလးကို ျပန္သတိရေစတယ္..”
စသျဖင့္ေပါ့ေလ ..။
လာလည္ရင္းထားသြားတဲ့ အားေပးစကားေလးေတြ ..။
သူတို႕ရဲ႕ စကားလက္ေဆာင္ေတြကို ဖတ္ရင္းနဲ႕
ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး ..
ရင္ထဲက အပ်င္းစိတ္ေတြနဲ႕ ပင္ပန္းတၾကီး ျဖစ္ေနတာေတြကို
ေရေအးေအးနဲ႕ ေဆးခ်လိုက္သလိုပဲ ခံစားလုိက္ရတယ္။
ငါဘာမ်ားေရးလို႕ ရႏုိင္မလဲဆိုျပီးလည္း
လန္းလန္းဆန္းဆန္းနဲ႕ ျပန္ေတြးမိလာေတာ့တယ္။
ေတြးရင္းကေနလည္း ခြန္အားေပးတဲ့စကားဆုိတာ
ေတာ္ေတာ္ အသံုး၀င္ အေရးၾကီးပါလားဆိုတာ ..
ကိုယ္တိုင္ ခံစား ေတြ႕ျမင္ျပီး .. သေဘာေပါက္သြားတယ္။
ကိုယ္တုိင္ ခံစားတယ္ဆိုတာကေတာ့ ..
ကိုယ့္ဘေလာ့ကို အလည္လာရင္း ထားသြားၾကတဲ့
သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ တခြန္းစ ႏွစ္ခြန္းစ စကားတုိေလးေတြဟာ ..
ဘေလာ့ဖန္တီးသူမိမိကို ၾကီးမားတဲ့ တြန္းအားေတြေပးေနသလုိ
ခံစားလုိက္ရလုိ႕ပါပဲ။
ေတြ႕ျမင္တယ္ဆိုတာကေတာ့ .. ေျပာရရင္ နဲနဲေလးရွည္မယ္။
က်ေနာ္ ျမင္ခဲ့ ၾကားခဲ့တာေလးတခုကို ျပန္ေျပာျပမလုိ႕ပါ။
ေလာကမွာ ..
က်ေနာ္တို႕ရဲ႕ စိတ္ဓာတ္ေတြကို
ခြန္အားျဖစ္ေစႏုိင္တဲ့အျပင္ ..
အဲဒီ စိတ္အင္အားေတြ ..
ယုတ္ေလ်ာ့ က်ဆင္းသြားေအာင္ လုပ္ႏုိင္တာလည္း
“စကား” တခြန္းနဲ႕တင္ လံုေလာက္တယ္ဆုိတာကို ..
အမွတ္မထင္ ၾကံဳေတြ႕လုိက္ရလုိ႕ပါ။
…
တေန႕က ..
က်ေနာ္ ရံုးတခုကို အလည္ေရာက္သြားတယ္။
အားလံုး ျမန္မာျပည္သားေတြပါ ..။
အေသအခ်ာ ေျပာရရင္ေတာ့
ဒီမုိကေရစီအေရး ၾကိဳးပမ္းေနသူေတြေပါ့ ..။
က်ေနာ္ ေရာက္ျပီး ခဏေနေတာ့ ..
ေနာက္ထပ္ ဧည့္သည္ေတြေရာက္လာတယ္။
ဒါနဲ႕ပဲ ရံုးမွာ အၾကီးအကဲဆိုသူက ..
လာလည္သူေတြကို ရႊန္းရႊန္းေ၀ေအာင္
ဧည့္ခံ ေကြ်းေမြးျပီး .. စကားလက္ဆံုေတြ က်ေနပါေရာ။
ဒီေတာ့ က်န္တဲ့သူေတြ (လက္ေအာက္ငယ္သားလုိ႕ သတ္မွတ္ထားသူေတြ)
စိတ္ထဲထင္ေနတာက .. လုိအပ္ရင္ အကူအညီေပးရမယ္ေပါ့ ..။
အေတာ္ေလးၾကာေတာ့ .. ဧည့္သည္ေတြက တေနရာသြားခ်င္ေၾကာင္း ..
အခုမွ ဒီႏုိင္ငံကိုေရာက္လာတာဆိုေတာ့
လုိက္ပို႕ဖို႕ေျပာရင္း အကူအညီေတာင္းပါတယ္။
ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ .. ရႊန္းရႊန္းေ၀ေနတဲ့ အၾကီးအကဲ
ဘာမွ မေျပာရေသးခင္ပဲ .. ရွားရွားပါးပါး စိတ္ေကာင္းေလးနဲ႕
အကူအညီေပးခ်င္ေနတဲ့ ရံုးအကူ ဦးေလးက ..
သူလုိက္ပို႕ေပးႏိုင္ေၾကာင္း ျပာျပာသလဲ ၀င္ေျပာပါေတာ့တယ္။
သူတုိ႕ထင္ထားတာက ဒီလုိကူညီလိုက္ရင္ ..
အၾကီးအကဲကေတာ့ ေက်နပ္မွာပဲ ထင္လို႕ပါ။
ကံဆိုးခ်င္ေတာ့ .. ထင္သလုိမဟုတ္ပဲ
“မ်က္ႏွာမရ ေျခေထာက္ရ” တဲ့အျဖစ္ ဆိုက္ပါေလေရာလား ..။
ဧည့္သည္ေတြသြားပို႕ျပီး ၃ နာရီေလာက္ၾကာေတာ့ ..
သြားပို႕ေပးတဲ့ ဦးေလးျပန္လာပါတယ္။
ဒီမွာတင္ ျပႆနာက စပါေတာ့တယ္။
အၾကီးအကဲက ..သူလုိက္မပို႕ေစခ်င္တာကို
ရံုးခိ်န္အတြင္း လိုက္ပို႕ရမလားဆိုျပီး
ဆူပူ ေအာ္ဟစ္ပါေတာ့တယ္။
ဟုိဦးေလးချမာ ..
အၾကီးအကဲလုိက္ပို႕ေစခ်င္တယ္ ထင္လုိ႕ လုိက္ပို႕တာပါလို႕
ခခယယေျပာဖုိ႕ ၾကိဳးစားပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ .. ၀ါက်ဆံုးေအာင္ ေျပာခြင့္မသာလုိက္ပါဘူး။
(တကယ္ေတာ့ အၾကီးအကဲဆိုသူနဲ႕ သူ႕တပည့္ဆိုတာ
အရြယ္တူသူေတြပါ)
က်ေနာ္လည္း မေကာင္းတတ္တာနဲ႕ ..
ခပ္ျမန္ျမန္ပဲ ႏႈတ္ဆက္ျပီး ျပန္လာခဲ့ပါတယ္။
က်ေနာ္ ထြက္လာတဲ့အထိ .. အၾကီးအကဲဆုိသူ တေယာက္ ..
ေနာက္ေၾကာင္းျပန္ျပန္ရစ္ျပီး နင္မင္းကဆစကားေတြကို
မျပီးႏုိင္မစီးႏုိင္ .. ေရပက္မ၀င္ ေျပာဆိုက်န္ရစ္ခဲ့ပါေတာ့တယ္။
ဒီဆူဆူပူပူ အျဖစ္အပ်က္ကို သူတို႕ ရံုးခန္းထဲမွာပဲ
ခ်န္ထားႏုိင္ခဲ့ေပမယ့္ ..
က်ေနာ္နဲ႕အတူ ကပ္ပါလာတာက
စကားေျပာပံု ဆုိပံုေတြနဲ႕ဆုိင္တဲ့
မဆံုးႏုိင္တဲ့ ခပ္ရွည္ရွည္အေတြးတခုပါ .. ။
…
ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ရွင္းျပေျပာဆိုလည္း ဒီစကားပဲ ..
ေအာ္ဟစ္ ဆူပူျပီး ေျပာလည္း ဒီစကားပဲ ..။
ဒါကိုပဲ .. လူေတြ ဘာလို႕ ကိုယ့္စိတ္နဲ႕မတည့္တုိင္း
အလြယ္တလြယ္ကူ စိတ္ထြက္ေပါက္ေပးရာေရာက္တဲ့
ဒီလုိ ႏႈတ္ၾကမ္းလွ်ာၾကမ္းနဲ႕ ေျပာတာမိ်ဳးကို ေရြးၾကပါလိမ့္။
အေျခအေနတခုကို နားမလည္လုိ႕ပဲျဖစ္ျဖစ္ ..
ရံုးတခုရဲ႕ စည္းမ်ဥ္းေတြကို အကြ်မ္းတ၀င္ မျဖစ္ေသးလုိ႕ပဲျဖစ္ျဖစ္ ..
အမွားတခု က်ဴးလြန္မိခဲ့ရင္ေတာင္ ..
အခုလို ေအာ္ဟစ္ၾကိမ္းေမာင္းေနတာမိ်ဳးဟာ
မွန္ကန္တဲ့ လမ္းကို သြားခ်င္စိတ္ရွိေအာင္
တည့္မတ္ေပးရာ ေရာက္ပါ့မလား။
ေသခ်ာတာကေတာ့ .. ဒီလုိ ပံုစံမမွန္တဲ့ ေအာ္ဟစ္ျခင္းမိ်ဳးဟာ ..
လမ္းမွန္ကို မေတြ႕ေစပဲ .. နားေထာင္သူကို
နက္ရိႈင္းတဲ့ စိတ္ဒဏ္ရာေတြပဲ ဖန္တီးေပးရာ ေရာက္မွာပါ။
ေျပာသူမွာလည္း .. မလိုလားအပ္တဲ့
အာဏာရွင္ဆန္ဆန္ အေလ့အက်င့္ေတြ
စဲြကပ္ေစပါတယ္ .. (ကိုယ္ကိုယ္တုိင္ေတာင္ မသိလုိက္ဘဲနဲ႕ပါ)
တဖက္သားကို ႏုိင္လုိမင္းထက္ ေျပာဆိုေနတာေတြ ..
တဖက္စကားကို အခ်ိန္ေပး နားေထာင့္ေလ့ မရွိတာေတြ ..
တဖက္သားက အမွား .. ငါကမွ အျမဲမွန္တယ္လို႕ ေတြးတတ္တာေတြ ..
တဖက္သားကို ေျဖရွင္းခြင့္ မေပးတတ္တာေတြ ..
အေျခအေနတခုကို က်ယ္က်ယ္ျပန္႕ျပန္႕ မသံုးသပ္ပဲ ..
ကိုယ္လုိခ်င္တဲ့ေနရာေလးပဲ ကြက္ျပီး အျပစ္ရွာ ေထာက္ျပတတ္တာေတြ ..
ဒီလုိ ေျပာဆို ဆက္ဆံပံုမိ်ဳးေတြ ..
တကယ္ေတာ့ .. သာမာန္အေျခအေနေတြမွာေတာင္
မက်င့္သံုးသင့္ဘူးလို႕ .. (က်ေနာ္) ထင္တာပဲ။
တဖက္သားကို ေလးစားမႈမရွိတာ .. သိသာ ထင္ရွားေနလို႕ပါ ..။
ဒါ့အျပင္ .. တဖက္သားကို
စိတ္ဓာတ္က်ေစႏုိင္တဲ့ စကားေတြပဲ ျဖစ္မွာမို႕လို႕ပါ ..။
ဒါဆို ..
“လူ႕အခြင့္အေရးကို ေလးစားပါတယ္” လို႕
တေျပာတည္း ေျပာေနတဲ့ေနရာမိ်ဳးမွာ ..
“ဒီမိုကေရစီ အေရးအတြက္ပါ” လို႕ ..
တသသ ေၾကြးေၾကာ္ေနတဲ့ ေနရာမိ်ဳးမွာမွ ..
လူသားအျဖစ္ ေလးစားခံပိုင္ခြင့္ ဆိုတဲ့ .. လူတေယာက္ရဲ႕အခြင့္အေရးကို ..
အေျပာအဆိုတခုကေန ႏွိမ့္ခ်ပစ္လုိက္တဲ့အျဖစ္ ..
ေျပာသူေရာ .. အေျပာခံရသူေရာ .. သတိမွ ျပဳမိပါ့လား ..။
အျပန္အလွန္ေျပာလိုက္တဲ့ စကားေတြကို ..
ျပန္ေရာ သံုးသပ္မိပါ့မလား။
ေျပာသူက .. “ငါေကာင္းေကာင္း ဆူလိုက္ႏုိင္တယ္” ဆိုျပီး
အာဏာအေသးစားေလးမွာ ရစ္မူးေကာင္း ရစ္မူးေနလိမ့္မယ္ ..။
အေျပာခံရသူမွာေတာ့ ..
“ငါ .. ဘာမွမဟုတ္ပါလား ..။
သူမ်ား အေလးစားမခံရတဲ့ ငါ .. ပါလား ..။” လုိ႕
ေတြးျပီး .. ကိုယ့္ကိုကိုယ္ေတာင္ မေလးစားႏုိင္ေတာ့ပဲ
ေဆာက္တည္ရာမရ စိတ္ဓာတ္ေတြ ေပ်ာက္ဆံုးသြားႏုိင္တဲ့အထိ ..
စိတ္အနာ ရသြားႏုိင္ပါတယ္ ..။
ေနာက္ျပီး .. ဒီဘာမွမဟုတ္တဲ့ စိတ္အေျခအေနေလးေတြကေန ..
ေနာင္တခိ်န္မွာ ေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ့ စိတ္ဒဏ္ရာ ျပပဲြၾကီးေတြ
ျဖစ္မလာႏုိင္ဘူးလို႕ ဘယ္သူေျပာႏိုင္မွာလဲ ..။
ဒီေတာ့ ..
ကုိယ္ေျပာလိုက္တဲ့ စကားတခြန္းတုိင္းဟာ ..
တဖက္သားအတြက္ လံွသြားသဖြယ္ ထိုးႏွက္ထိရွျခင္း မရွိေစေအာင္ ..
အမွန္အမွားကို ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းနဲ႕ ခဲြျခားနားလည္ေစေအာင္ ..
ရင္ထဲကေန စစ္စစ္မွန္မွန္နဲ႕ လုပ္ကိုင္ခ်င္စိတ္ေတြ ေပၚထြန္းလာေအာင္ ..
က်ေနာ္တို႕ အခ်င္းခ်င္းၾကား .. သတိရွိရွိနဲ႕
ေစတနာအေျခခံျပီး .. ေျပာဆိုဆက္ဆံၾကဖို႕ အေရးၾကီးလွပါတယ္။
တကယ္ဆိုရင္ .. က်ေနာ္ၾကံဳေတြ႕ခဲ့တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေလးဟာ
စိတ္ဓာတ္ေရးရာ ေတာ္လွန္ေရးတရပ္ ..
ဆင္ႏႊဲဖုိ႕ လုိအပ္ေနတယ္ဆိုတာ သတိေပးလုိက္သလုိပါပဲ ..။
က်ေနာ္တို႕ရဲ႕ အေျပာအဆိုေတြ ..
ဆက္ဆံပံု ဆက္ဆံနည္းေတြ ..
ေဆြးေႏြးနည္း ေဆြးေႏြးဟန္ေတြဟာ ..
လူတန္းစားအလႊာ ဆုိတဲ့ ပညတ္ခ်က္ေတြေအာက္မွာ
ကန္႕သတ္ျခင္း မခံရဖို႕ ..
ျဖတ္သန္းခဲ့ဖူးတဲ့ ေခတ္ကာလဆိုးတခုက အေလ့အက်င့္ေတြကို
ဆက္လက္ မသယ္ေဆာင္လာမိဖို႕ ..
သတိၾကီးၾကီး ထားရွိသင့္ၾကပါတယ္ ..။
…
ဒီမိုကေရစီဆုိတာ ..
ကိုယ့္အတၱေတြ ထင္ရာစိုင္းပိုင္ခြင့္လား ..။
ေခါင္းေဆာင္ဆိုတာေရာ ..
အရပ္ေလးမ်က္ႏွာကို ထင္သလို စိတ္ထြက္ေပါက္ ေပးပိုင္ခြင့္လုိင္စင္ ရထားတဲ့သူလား ..။
ရယူခ်င္တာတခုခုရွိလို႕ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ဆက္ဆံျပလုိက္တာကမွ ..
တဖက္သားကို ေလးစား နားလည္ျခင္းလို႕ ဆိုလိုတာလား ..။
(တကယ္ဆို ..) ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ကယ္တင္ဖို႕အတြက္ ..
“လူအမ်ားၾကီးကို ကယ္တင္ေနရတာပါ” လို႕ .. ေဟာင္ဖြာဖြာ ေျပာႏုိင္တာကမွ
ႏုိင္ငံေရးတဲ့လား ..။
လူေတြေျပာေျပာေနတဲ့ .. “တန္းတူညီေရး” ဆိုတာ ..
စာမ်က္ႏွာေတြေပၚကေန လူ႕ေလာကထဲ ေရာက္လာဖို႕ ..
ေတာ္ေတာ္မ်ား ခက္ခဲေနသလား ..။
ဒါေတြ …
စဥ္းစားၾကဖို႕ ..
အျပန္ျပန္ အလွန္လွန္ သံုးသပ္ၾကဖို႕ ..
ျပီးရင္ေတာ့ ..
တန္းတူေရးဆိုတဲ့ အေျခအေနတခု အစပိ်ဳးေပၚေပါက္လာဖို႕ ..
မေႏွာင့္မေႏွး အေကာင္အထည္ေဖာ္ၾကဖို႕ ..
က်ေနာ္တို႕ အားလံုးမွာ .. တာ၀န္ရွိေနပါတယ္။
…
ႏုိင္ငံေရးဆိုတာရဲ႕ အေျခခံအုတ္ျမစ္ျဖစ္တဲ့ ..
လူမႈေဗဒ ညက္ေညာေအာင္ ..
အခ်င္းခ်င္း နားလည္မႈေတြ .. လက္ခံႏုိင္မႈေတြ ျမန္ျမန္ရေအာင္ ..
ဆရာေတာ္ ရွင္မဟာရဌသာရရဲ႕ ကဗ်ာေလးလို က်င့္သံုးၾကရေအာင္ဗ်ာ။
“တေယာက္စကား ..
တေယာက္နားမွာ မခါးရေအာင္ ..
သတိေဆာင္၍ .. ေမာင္တို႕ ဆိုေလ ..
ပ်ားသကာသို႕ ခ်ိဳလွေစ ..”
(ကဗ်ာ အမွားပါလ်င္ ျပင္ေပးပါ .. ဒီေလာက္ပဲ မွတ္မိလို႕ပါ)
Subscribe to:
Posts (Atom)