ရြာရိုးကုိးေပါက္ ..။

ဒီလုိပါ က်ေနာ္ ရြာရုိးကုိးေပါက္ ေလွ်ာက္သြားတယ္ ..
ရြာရုိးကုိးေပါက္ က်ေနာ္ဘာေၾကာင့္ ေလွ်ာက္သြားရသလဲဆိုတာ ..
ရြာရုိးကုိးေပါက္ က်ေနာ္ကုိယ္တုိင္က ေလွ်ာက္သြားလုိျခင္းျဖစ္တယ္ ..
ရြာရုိးကုိးေပါက္လမ္းေတြေပၚမွာ ရြာရုိးကုိးေပါက္လူေတြ အမ်ားၾကီးပဲ ..
ရြာရုိးကုိးေပါက္လမ္းေတြေပၚမွာ အေကာင္းဆံုးကားေတြ ျဖတ္သြားၾကတာရွိတယ္ ..

ရြာရုိးကုိးေပါက္စကားေတြ အရည္မရ အဖတ္မရ ဆိုေျပာၾကတယ္ ..

ေမ့တတ္ၾကတဲ့ ရြာရုိးကုိးေပါက္လူေတြ ေမ့ၾကပါေစေတာ့ ..

ရြာရိုးကုိးေပါက္ လမ္းေတြေပၚမွာ ေစ်းအေပါဆံုး စားေသာက္ဆုိင္ေတြ ဖြင့္ထားၾကတယ္ ..

ေသာက္တလဲြ လဲြျပီးရင္းလဲြေနတဲ့ ရြာရိုးက တိုးမေပါက္ေတာ့ဘူးလား ..

ရြာရုိးကုိးေပါက္ အေကာင္းဆံုးကားစီးသူေတြက ေစ်းအေပါဆံုးဆုိင္ထဲ ၀င္စားၾကတယ္ ..

ရြာရုိးကုိးေပါက္ ျဖစ္တာမ်ား လာေျပာေနရေသး ..

ရြာရုိးကုိးေပါက္ လမ္းေလွ်ာက္သူေတြလည္း ေစ်းအေပါဆံုးဆိုင္ထဲ ထိုင္စားၾကတယ္ ..

ရြာရုိးကုိးေပါက္ တိုးေပါက္တယ္ဆိုတာ သိဖို႕ေကာင္းတယ္ ..။

ခင္ဗ်ားဘယ္က ျပန္လာသလဲ ရြာရုိးကုိးေပါက္ကပါ ..

ခင္ဗ်ားဘယ္ကိုသြားမွာလဲ ရြာရုိးကုိးေပါက္ဆီပါပဲ .

ရြာရိုးမွာ ကုိးေပါက္ရွိတာ ေလာင္းကစားသမားမဟုတ္လည္း သိတယ္ ..

ကုိးေပါက္စလံုး ရြာရိုးၾကီးပဲဆုိရင္ေတာ့ ရြာသူေနွာက္တာပဲ ..

ဒီလိုပါခင္ဗ်ာ .. ယပ္ေတာင္ေလးခပ္လို႕ ရြာရုိးေပါက္မ်ား ပြင့္မလား ..

ဒီလူ႕ႏွယ္ ရြာရုိးကုိးေပါက္ အကုန္ဖြင့္ထားသားပဲ .. ေတာ္ေတာ္ေျပာရခက္တဲ့လူ ..

ရြာရုိးသေဘာ ရြာရိုးေဆာင္တာ ကုိးေခါက္ေတာင္ မကေတာ့ဘူး ..

လာမေျပာနဲ႕၊ လာမေျပာနဲ႕ေတာ့၊ လာမေျပာနဲ႕ေတာ့ ..

ရြာရုိးကုိးေပါက္ ေရာက္သေလာက္ပဲ ေလွ်ာက္ျပစမ္းခ်င္တယ္ ..။

ဒီလိုပါ က်ေနာ္ ရြာရုိးကုိးေပါက္ ေလွ်ာက္သြားတယ္ ..

ရြာရုိးကုိးေပါက္ က်ေနာ္ဘာေၾကာင့္ ေလွ်ာက္သြားရသလဲဆိုတာ ..

ရြာရုိးကုိးေပါက္ က်ေနာ္ကုိယ္တုိင္က ေလွ်ာက္သြားလုိျခင္းျဖစ္တယ္ ..

ရြာရုိးကုိးေပါက္ ေလွ်ာက္ရျခင္းရဲ႕ အေၾကာင္းကလည္း ..

ရြာရုိးကုိးေပါက္ပဲ ျဖစ္တယ္ .. .. ..။

ေနထြန္းႏုိင္

ပိေတာက္ပြင့္သစ္

အမွတ္ (၂၄)၊ ေမလ၊ ၂၀၀၉။

ပံုျပင္ မဟုတ္တဲ့ ပံုျပင္ .။

မ်က္၀ါးထင္ထင္
ကုိယ့္အသက္ကို ကုိယ္ေမြးႏုိင္မွ ..။

ဒီေတာင္တက္ျပီးရင္ ဟုိျမစ္ကုိ ကူးရဦးမယ္ ..
တေကာင္လာလည္း အုိဗာစေတး (over stay) ဆုိတာခ်ညး္ပဲ ..။

ရြာက ႏြားတရွဥ္းနဲ႕ လယ္ကြက္ဖိုးေလး မရေသးဘူးဆုိလား ..
အိမ္ကို လြမ္းတယ္ဆိုလား ..
ေမာင္ၾကီး မျပန္ႏုိင္ဆိုလား ..
အဲ့ဒီေကာင္ .. အျမဲတမ္း တငူတငုိင္ငုိင္ ..
မီးေတြလင္းေနတဲ့ .. ဟုိဘက္ကမ္းမွာ ..
ေမွာင္ေနတဲ့ ဘ၀ေတြရွိသလုိ ..
ေမွာင္ေနတဲ့ မင္းအိပ္မက္မွာ ..
“တေန႕ေန႕ေတာ့” ဆုိတဲ့ .. အလင္းလည္း ရွိရမွာေပါ့ ..။

“ျပည့္စံုခ်ိန္ ျပန္ခဲ့မယ္တဲ့ ..
ငယ္ရြယ္စဥ္ ရွာေဖြစြန္႕ခဲ့ျပီ ..”
မ်က္ရည္စုိ႕ေနတဲ့ .. အဲ့ဒီ သီခ်င္းကုိ .. ပိတ္လိုက္ပါေတာ့ကြာ ..။

သူေဌးဆုိတဲ့ အသား၀ါေကာင္ေတြက ..
ေျခေထာက္နဲ႕တုိ႕ျပီး ခိုင္းတာကို .. ခံေနရတဲ့အခ်ိန္ ..
သားေလးက ႏုိင္ငံျခားမွာဆိုျပီး ..
ဂုဏ္မယူလိုက္ပါနဲ႕ ..
မစားရက္ .. မေသာက္ရက္ ..
ခ်စ္ျခဳပ္စုထားတဲ့ .. က်ေနာ့္ အသက္ကေလး ..
အေမ့ထံ လိုက္ပါတယ္ .. .. .. ။

ေခ်ာဘသစ္
ပိေတာက္ပြင့္သစ္
အမွတ္ (၂၄)၊ ေမလ၊ ၂၀၀၉။