"ကုိယ့္ စၾကာ၀ဠာ ..။"

ညအခ်ိန္မေတာ္ၾကီးမွ ..
ရုတ္တရက္ဆိုသလို ..
သက္တန္႕တစင္း ပြင့္လာေလရဲ႕ .. ။

အခ်ိန္ မဟုတ္ .. အခါ မဟုတ္လုိ႕ ဆိုေတာ့ ..
သက္တန္႕က ရယ္တယ္ ..။

"အခ်ိန္ .. အခါ .. ဆုိတာထက္ ..
အျဖစ္အပ်က္နဲ႕ ရႈျမင္သူ ..
ဒီႏွစ္ခု အၾကားက .. ႏွလံုးသား ေထာင့္ခ်ိဳးနဲ႕ ..
ပုိမို သက္ဆိုင္တယ္ကဲြ႕ .."
သက္တန္႕က ဆိုတယ္ ..။

ဟုတ္ေတာ့လည္း ဟုတ္သား ..
တေန၀င္ .. တေနထြက္မွာ ..
တရစပ္ ျဖစ္ပြားေနတဲ့ .. အရာေတြ အၾကား ..
ဘယ္တခုကိုမ်ား ကုိယ့္ႏွလံုးသားနဲ႕
ေထာင့္ခ်ိဳးတခု ေဖာ္ခဲ့မိပါလိမ့္ ..။

ဒီေတာ့ ..
သက္တန္႕က ေျပာျပန္တယ္ ..
ကိုယ္ကိုယ္တုိင္ .. စၾကာ၀ဠာတခု ျဖစ္ေအာင္ "ေစ" တဲ့ ..
အဲ့ဒီအခါ ..
ကုိယ္ဟာ .. အရာရာ ..
(တနည္းအားျဖင့္ ..)
အရာရာဟာ .. ကုိယ္ .. ။

ကုိယ္ဟာ ..
ေကာက္ယူ သိမ္းဆည္းထားလို႕ မရႏိုင္တဲ့ ..
သဲေသာင္ ကမ္းစပ္ဆီက ..
ျဖဴျဖဴ မြမြ .. လိႈင္းငယ္တေပြ႕ ..

ကုိယ္ဟာ ..
တေနမ၀င္ခင္ .. အခ်ိန္မွီ ေဆာင္းခုိႏိုင္ဖို႕ရာ ..
အေလာသံုးဆယ္ ျဖတ္သန္းသြားေနတဲ့ ..
ေကာင္းကင္ အစြန္းက ငွက္တအုပ္ ..

ကုိယ္ဟာ ..
ေႏြးေႏြးေထြးေထြး .. ေျမသားထုထဲ ..
နက္သထက္ နက္ေအာင္ ..
တုိးေ၀ွ႕ဆန္႕ထြက္ေနတဲ့ .. သစ္ျမစ္ငယ္ကေလး ..

ကုိယ္ဟာ ..
ေဆာင္းဦးမွာ .. ေၾကြက်လာမယ့္ ..
ေနာက္ဆံုးရဲ႕ ေနာက္ဆံုးေသာ .. 
သစ္ရြက္ေျခာက္ကေလး ..

ကုိယ္ဟာ ..
တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ .. သစ္ေတာအုပ္ထဲ ..
ေျမမႈန္အထပ္ထပ္ေတြ ေအာက္မွာ .. 
အိပ္ေမာက်ေနရစ္တဲ့ ..
ေက်ာက္စရစ္ခဲတံုးေလး ..

ကုိယ္ဟာ ..
ကုိယ့္သံစဥ္ ကုိယ္သီကံုးလို႕ ..
ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ သယ္ေဆာင္ ခရီးဆက္ေနတဲ့ ..
ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ .. စမ္းေခ်ာင္းငယ္ေလး ..

ကိုယ္ဟာ ..
ေဆာင္းမနက္ခင္း ေလေျပထဲမွာ စီးေျမာလာခဲ့တဲ့ ..
သင္းသင္းပ်႕ံပ်ံ႕ .. စံပါယ္ပန္း ရနံ႕ေလး ..

(အျဖစ္ခ်င္ဆံုးေတာ့ ..)
ကုိယ္ဟာ ..
လူတကာရင္ထဲ ထိုးေဖာက္ေရာက္ရွိခ်င္တဲ့ ..
ႏူးႏူးညံ့ညံ့ အျပံဳးပန္းတပြင့္ ..

(ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ..)
ကုိယ္ဟာ ..
ခ်စ္သူႏွစ္ဦး ေမ့ေလ်ာ ့ထားရစ္ခဲ့ေလတဲ့ ..
ခပ္ႏြဲ႕ႏြဲ႕ ျမက္ခင္းစိမ္းေတြ ၾကားက ..
ေျမနီေရာင္ ဖုန္ထူထူေတြ ..
တနင့္တပိုး .. သယ္ပိုးထားေနရတဲ့ လမ္းသြယ္ေလး ..။

ေန႕ေန႕ .. ညညေတြကုိ ..
ဒီလမ္းသြယ္ေလးထဲကေန .. ေမွ်ာ္ၾကည့္ခံစား ..
ေကာင္းကင္ၾကီးဆီ ကုိယ့္လက္ေတြ လွမ္း ..
တိမ္ေတြကို နမ္းရႈိက္ရင္း ..
အရာရာဟာ .. ကုိယ္ ..
ကုိယ္ဟာ .. အရာရာအျဖစ္ ..
ေရြ႕ .. လ်ား .. .. .. ။

ဒီညေတာ့ ..
ဆန္းစ လေကြးေကြးေလးနားမွာ ..
လင္းတစ လက္တစ ..  အေရာင္ျပေနမယ့္ ..
ၾကယ္ပန္းပြင့္ေလး ျဖစ္ၾကည့္မယ္ ..။

အင္း ..
အျဖဴ အမည္း .. ေရာရွက္ေနတဲ့ ဘ၀ထဲမွာ ..
ႏွလံုးသားရဲ႕ ေထာင့္ခ်ိဳးေတြ ..
သိမ္ေမြ႕ ညင္သာလာတဲ့အခါ ..
အေရာင္အေသြး စံုတဲ့ ..
သက္တန္႕ အစင္းစင္း ..
အံု႕မုိး ေ၀ျဖာေနလိမ့္မယ္ ..

ဒီအခါ ..
ကုိယ္နဲ႕ ကုိယ့္စၾက၀ဠာေလးဟာ ..
ဥတုသံုးပါးအတြက္ .. အကူညီျဖစ္ေစမယ့္ ..
အေရာင္စံု .. ထီးေလးတလက္မွ်သာ ..။

-- 99 --
၇ ဒီဇင္ဘာ ၂၀၁၆။

"အိမ္ရဲ႕ အေ၀း ..။"

ညေနခင္းဟာ ..
ခန္႔ခန္႔ထည္ထည္ပဲ ..
ျဖတ္သန္း ပ်ံဝဲသြားခဲ့ ..
ေဟာ ..ငွက္ေတြေတာင္ "အိမ္" (ျပန္) ပ်ံကုန္ၾကၿပီ ..
ငါလည္း .. ပ်ံခ်င္ရဲ႕ ..
ဒါေပမယ့္ ..
"အိမ္" ကိုေတာ့မဟုတ္ ..
ငွက္တအုပ္ ေတာင္ပံျဖန္႔ရာ ..
ေဟာဟို .. ေဝဟင္ထဲကို .. ။

-- 99 --
၅ ဒီဇင္ဘာ ၂၀၁၆။

"တံု႕ျပန္မႈ ..။"

ေပးတုိင္းေတာ့ .. ျပန္မရနုိင္ဘူးေပါ့ ..
ျပန္မရနုိင္တိုင္းသာ .. မေပးျဖစ္ေတာ့ဘူးဆိုရင္ ..
ဒီကမၻာမွာ .. ခ်စ္ျခင္းဆိုတာ .. 
ဆိတ္သုဥ္းသြားလိမ့္မယ္ ထင္ပါရဲ႕ .. ။
နင့္ဆီက .. ငါ လိုခ်င္တာနဲ႕ ..
ငါ့အတြက္ .. နင္ ေပးနိုင္ခဲ့တာေတြ ..
ငါ့ဆီက .. နင္ ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့တာနဲ႕ ..
နင့္အတြက္ .. ငါ တကယ္ ေပးျဖစ္ခဲ့တာေတြ ..
ေသခ်ာ ေတြးၾကည့္ေတာ့ ..
ခုထိလည္း ..
ထပ္တူ မက်ႏုိင္ေသးပါဘူးကြယ္ .. ။
ဒါေပမယ့္ ..
နင့္ရဲ႕ ခ်စ္ျခင္း အပုိင္းအစတခုဟာ ..
ငါ ေနတတ္ဖုိ႕ ..
ငါ ေက်နပ္ဖို႕ ..
ငါ ေပ်ာ္ရႊင္ရာ ..
ငါ က်င္လည္ရာ ..
ငါ့ ႏွလံုးသား တည္ရာ .. အတြက္ 
ေဟာဒီ ကမၻာေပၚမွာ ..
အေကာင္းဆံုး အေၾကာင္းတခုေပါ့ .. ။
အက်ိဳးဆက္ ေကာင္းေတြကုိ .. 
မေမွ်ာ္လင့္သင့္ေတာ့ေပမယ့္ .. 
ငါ .. အတၱထူထူနဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ေနအံုးမယ္ ..။
ရိုးသားတဲ့ ရင္ခုန္သံေတြ .. 
တံု႕ျပန္မႈ ရွိပါေစေလ .. ။

-- 99 --
၂၈ နို၀င္ဘာ ၂၀၁၆

"ဆက္ရန္ ..။"

တိုးတိုးဖြဖြ အျပံဳးတစနဲ႕ ..
စကားေတြ ေဖာင္ဖဲြ႕ေနတဲ့
ခ်စ္သူရယ္ ..။
ေဖြးျမ ေတာက္ပ .. 
ၾကယ္တာရာေတြလို လွလွပပနဲ႕ ..
တဖြဖြ ေၾကြဆင္းလာေနတဲ့ ..
ႏွင္းပြင့္ေတြရယ္ ..။
အုိ .. .. ..
... 
..
ႏူးညံ့ ... ... ...
တိတ္ဆိတ္လိုက္တာကြယ္ ..။
ေဟာဒီ .. စၾကာ၀ဠာ တံတုိင္း ..
အတြင္းနဲ႕ အျပင္မွာ ..
လႈပ္ရွားမႈ အရာရာ .. ရပ္တန္႕ ..
ငိုသံေတြ ..  တိုးေဖ်ာ့ျငိမ္သက္လို႕ ..
ေသာကမီးလွ်ံေတြ အစား .. 
ျငိမ္းေအးျခင္း ပန္းေတြ .. ေနရာယူ ဖူးပြင့္ၾက ..
အခ်ိန္ နာရီတုိင္းမွာ ..
(အလံုးစံု ခ်စ္ျခင္းတခုေၾကာင့္ ..)
သိမ္ေမြ႕ ညင္သာတဲ့ .. 
ရင္ခုန္စည္းခ်က္ေတြပဲ ျဖန္႕ေ၀ေပးဆပ္ၾကရေအာင္ ..
...
..
.
အင္းး .. .. .. 
အိပ္မက္ဆိုရင္လည္း .. 
ဆက္ရန္ ... ရွိၾကမယ္ကြယ္ ..။ 

-- 99 --
၂၈ နုိ၀င္ဘာ ၂၀၁၆။

"ျဖစ္ပံု ..။"

ျဖစ္ခ်င္ခဲ့တာက ..
ခ်စ္သူရင္ခြင္ရိပ္မွာ ..
တယုတယ ေမွးစက္ခြင့္ရႏိုင္မယ့္ ..
ခ်စ္သူ အျမတ္တႏိုး ေပြ႕ဖက္ထားခ်င္တဲ့ ..
ပန္းျဖဴျဖဴေလး တပြင့္ ..။

ျဖစ္ေနခဲ့တာက ..
တည္ျငိမ္ေနခဲ့တဲ့ ..
ခ်စ္သူရဲ႕ ႏွလံုးသား ကန္ေရျပင္ေပၚကုိ ..
လိႈင္းထ ေဘာင္ခတ္ရံု ..
သံစဥ္ဖရုိဖရဲ .. က်ဆင္းသြားခဲ့ရတဲ့ ..
အေမ့ေလ်ာ ့ခံ ..
ခဲ တလံုးမွ်သာ ..။

--99--
၁၃ ႏုိ၀င္ဘာ ၂၀၁၆။

"သတိရလို႕ .. ေရးတဲ့စာ ..။"

ကိုယ္က ေျဖေလ်ာ့ခဲ့တာလား ..
သူက ျဖတ္ေတာက္ခဲ့တာလား ..
ဘယ္သူက .. ဘယ္သူ႕ကို .. ေျဖေလ်ာ့ခဲ့တာလဲ ..
ဘယ္သူက .. ဘယ္သူ႕ကုိ .. ျဖတ္ေတာက္ရစ္ခဲ့တာလဲ ..
ေသခ်ာတာကေတာ့ ..
ကုိယ္တို႕ .. ေျပေလ်ာ့ ေ၀းကြာခဲ့ၾကပါတယ္ ..။
ေမ့ေလ်ာ့ .. ျမဳပ္ႏွံထားနုိင္ခဲ့တယ္ ထင္ခဲ့တဲ့ ..
ေဘးထိုးတြန္းဖယ္ ထားနုိင္ခဲ့တယ္ ထင္ခဲ့တဲ့ ..
ဆယ္စုနွစ္ တခုစာ ..
သတိရ .. တမ္းတ .. လြမ္းဆြတ္ျခင္းေတြဟာ ..
အဲ့ဒီေန႕က ..
အဖ်ားခတ္ ေမႊေႏွာက္သြားခဲ့တဲ့ မုန္တိုင္းလုိ ..
အဲ့ဒီေန႕က ..
ျပိဳက်ရြာဆင္းခဲ့တဲ့ မိုးေရျဖဴျဖဴေတြလို ..
သိစိတ္ရဲ႕ အကာအရံ အဆီးအတားေတြကို ..
တြန္းတုိက္ တိုးဖယ္လို႕ ..
ကုိယ့္ရင္ထဲမွာ .. လိႈင္းထ ေျဗာင္းဆန္ေနခဲ့တယ္ ..။
ဟုတ္တယ္ ..! မုန္တိုင္းက ကုိယ့္ႏွလံုးသားကုိမွ ဗဟုိျပဳေနတယ္ ..
ကာလမ်ားစြာ တိမ္ဖုန္းေနခဲ့တဲ့ .. သတိရျခင္းေတြကို
အကာကြယ္ မဲ့ေစခဲ့တယ္ ..
ကုိယ္မငိုပါဘူး ကေလးရယ္ .. ဒါေပမယ့္ ..
ႏွလံုးသား တခုလံုး .. စုိရႊဲ ဆို႕နင့္ေနခဲ့တာ အမွန္ပဲ ..။
ကိုယ့္ေခါင္းေပၚကုိ တယုတယ အုပ္မုိးေပးတတ္တဲ့ .. 
မင္းလက္ဖ၀ါးေလးကုိ သတိရတယ္ ..
မင္းလည္တုိင္ေပၚမွာ ခပ္ေကြးေကြးေလး အိပ္ေပ်ာ္ေနမယ့္ .. 
ဆံပင္ေဗြစိမ္းစိမ္းေလးကို သတိရတယ္ ..
မင္းကုိယ္တုိင္ သတိမထားမိတဲ့ .. 
ရုိးရုိးစင္းစင္း ကုိယ္သင္းနံ႕ေလးကို .. သတိတရ ရွိတယ္ ..
အျငင္းပြား ေခ်ာ့ျမဴ ခြင့္ရခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ကာလ တခုကို .. သတိရတယ္ ..
ဖဲြ႕ဖဲြ႕ႏြဲ႕ႏြဲ႕ မရွိခဲ့တဲ့ .. ရုိးရုိးသားသား စကားသံေတြကုိ .. သတိရတယ္ ..
ေျပေလ်ာ့ ျပတ္ေတာက္လို႕ .. ေ၀းကြာရတဲ့ အခါ ..
သတိမမူမိခဲ့သမွ် အရာရာဟာ ..
ခ်စ္စရာ .. လြမ္းစရာ .. 
သတိတရနဲ႕ .. တမ္းတစရာေတြသာ ျဖစ္လို႕ ..။
ႏွလံုးသားရဲ႕ အတြင္းပုိင္း အနက္ရိႈင္းဆံုးကေန ..
ေဟာဒီမုန္တုိင္း .. ရုတ္တရက္ လႈပ္ အႏႈိးမွာမွ ..
ကုိယ့္အလြမ္းေတြရဲ႕ ဇာတ္ေၾကာင္းကို .. 
စူးစူးရွရွ ခံစား ၾကားနာခြင့္ ရခဲ့တယ္ ..။
*ကုိယ့္ထုိက္နဲ႕ကုိယ့္ကံ သြားရမယ့္ .. ဘ၀ထဲမွာ ..
*ေနာက္ျပန္လွည့္ၾကည့္ခြင့္ မရွိေတာ့မွန္း သိေပမယ့္ ..
ေႏြးေထြးမႈေတြ ေပးခဲ့ဖူးတဲ့ .. လက္တစံုအတြက္ ..
တုိက္ဆိုင္ဖူးခဲ့တဲ့ ရင္ခုန္သံေတြနဲ႕ .. ႏွလံုးသားတစံုအတြက္ ..
ေက်းဇူးပါကြယ္ ..။
 
-- 99 --
၂၄ ေအာက္တုိဘာ ၂၀၁၆။
*Big Bag - ေ၀းသြားလည္း .. စာသားတခ်ိဳ႕ ခံစားအသံုးျပဳထားပါသည္။

"ဆိတ္ျငိမ္တဲ့အခါ ..။"

တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ မနက္ခင္းထဲ ..
ခိုတေကာင္ ေတာင္ပံခတ္သံ ..
လိႈင္းထ လြင့္ပ်ံေနခဲ့ .. ။
က်ယ္ျပန္႕ၾကီးမားတဲ့ ေၾကကဲြမႈဆိုတာ ..
တိုးညင္းဆိတ္ျငိမ္တဲ့ စာနာမႈေတြကို ..
ျဖန္႕က်က္ ေပါက္ဖြားေစႏိုင္ရဲ႕ .. ။

အဲ့ဒီျငိမ္သက္ျခင္းေတြ ..
ပိုျပီး နက္ရိႈင္းလာတဲ့ အခါ ..
ပုိျပီး ရွည္ၾကာတည္တံ့လာတဲ့ အခါ ..
လိပ္ျပာတေကာင္ရဲ႕ ေတာင္ပံခတ္သံကုိေတာင္ ..
ႏွလံုးသားရဲ႕ နားတစံုနဲ႕ ..
ၾကည္ၾကည္လင္လင္ ..
နာၾကားခြင့္ ရလာႏိုင္ေတာ့မွာ .. ။

အင္းး .. .. ..
"ပန္းေခတ္" .. ဆိုတာ
ဆိတ္ျငိမ္မႈကို
တန္ဖိုးၾကီးၾကီးထား .. ခံစားတတ္သူေတြ
မွ်ေ၀ေနထုိင္တတ္တဲ့ .. ကာလတခု ျဖစ္မယ္ ..
အဲ့ဒီေခတ္မွာ ..
တိုးညင္းဆိတ္ျငိမ္တဲ့ စာနာမႈထဲကေန ..
အဖန္မလပ္ ေပါက္ဖြားရွင္သန္ေနမွာက ..
"လြတ္လပ္ေသာ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း" မ်ားသာ ျဖစ္လိမ့္မယ္ ..။

-- 99 --
 ၁၄ ေအာက္တုိဘာ ၂၀၁၆။

"လက္ေဆာင္ ..။"

ငါမပါ၀င္နုိင္ေတာ့တဲ့ .. နင့္ဘ၀ထဲ .. 
အရာရာ ပံုမွန္အတိုင္း .. 
လည္ပတ္ၾကည္လင္ .. 
ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ ..။
နင္ မပါ၀င္ခ်င္ေတာ့တဲ့ .. ငါ့ဘ၀ထဲ ..
[နင္ လိုအပ္ေတာင္းဆိုေနတဲ့ ..
လက္ေဆာင္ ေပးခြင့္ရတဲ့အတြက္ ..]
ငါလည္း ေပ်ာ္ရႊင္ေနပါ့မယ္ ..
"လမ္းခဲြ"ဟာ နင္အလိုခ်င္ဆံုး 
လက္ေဆာင္ျဖစ္ေနခဲ့သည့္တိုင္ ..
ခၽြင္းခ်က္မရွိ ..
ငါ ေက်နပ္ .. ေနတတ္ခဲ့ပါတယ္ ..။
-- 99 --
5/ April/ 2016

"အကြာအေ၀း ..။"

ေကာင္းကင္ၾကီးကို ..
သတိတရနဲ႕ ေမာ့ၾကည့္မိေတာ့ .. 

ကုိယ္ဟာ .. ျဖတ္သြားျဖတ္လာ ..
တိမ္မွ်င္တစ္စသာသာ ..။ 

မိုးကုပ္စက္၀ုိင္းရဲ႕ အေ၀း .. 
ဟုိးးးး .. ေကာင္းကင္ ရွိရာအရပ္ဆီ .. 
ခရီးဆန္႕ .. ျဖန္႕ထြက္ခဲ့ေပမယ့္လည္း ..
ေကာင္းကင္ဟာ .. 
ေနျမဲ .. .. .. ။ 

တိမ္တစ္စရဲ႕ ..
ေရြ႕လ်ား လြင့္ေျမာျခင္းမွာေတာ့ ..
ျခားနားျခင္း အလႊာေတြက ..
ကုေဋကဋါလည္း မကနုိင္တယ္ ..။  

--99--

၄ ၾသဂုတ္ ၂၀၁၅။ 

"ခ်စ္ျခင္း ညေန ..။"

ပန္းပြင့္ျဖဴျဖဴေလးေတြ ..

ေဖြးသန္႕ေအာင္ .. ေ၀ေနတတ္တဲ့  

စိမ္းေမွာင္ေမွာင္ .. စၾကၤာပန္းရံုေလး ..

သူ႕အရိပ္ေအာက္မွာ .. မလႈပ္မရွက္နဲ႕ ..
အိပ္ေမာက်ေနမယ့္ ..
သစ္သားခံုတန္းအုိေလး ..။

ဒီလို ခပ္၀ါး၀ါး .. ပိတ္ကား ေနာက္ခံထဲက ..

ပုစြန္ဆီေရာင္ ညေနခင္းတုိင္းမွာ ..

ရင္ခုန္ဖက္ကုိ မေျပာျပျဖစ္ခဲ့တဲ့ ..  

ရွိန္းျမသင္းျပေသာ ခ်စ္ျခင္းေတြ ..

ဒီ .. ပန္းရံုေလးထက္မွာ .. 

သင္းရနံ႕ေတြလို .. 

ေ၀ .. ခဲ့ ..  

ေ၀ .. ဆဲ ..

ေ၀ .. ျမဲ ..။

စၾကၤာပန္းေလးေတြနဲ႕ .. 

လင္းေဖြးေနမယ့္ .. ညေနခင္းေလး ..

ပန္းဆီေရာင္ တိမ္သားထုေတြေအာက္မွာ ..

ခ်စ္ျခင္းတခုကို အလွဆင္ေနမယ့္ .. ညေနခင္းေလး ..

ခံုတန္းေလး တိတ္ဆိတ္ ႏႈတ္ပိတ္ေနလို႕ ..

အိပ္ေမာက်ေနရွာမယ့္ .. ညေနခင္းေလး ..

မက္မက္ေမာေမာ .. 

လြမ္းမိပါရဲ႕ ..။

တေန၀င္ .. 

တေနထြက္နဲ႕ ..

တုိက္စားသြားေနၾကတဲ့ အရာေတြထဲ ..

ပန္းေတြ .. ေဖြးပါေစ ..

အလြမ္းေတြ .. ေမႊးပါေစ ..

ေႏြးေထြးတဲ့ .. ခ်စ္ျခင္းေတြ ..

သက္လံု ေကာင္းပါေစ ..။

-- 99 --

၂၄ ဇူလိုင္ ၂၀၁၅

"လမ္းလဲြ ..။ "

အ၀ါေရာင္ .. ငုပြင့္ေတြ ..

တလႈပ္လႈပ္ ေ၀ .. 

တျဖဳတ္ျဖဳတ္ ေၾကြေနတဲ့ .. 

ခုလို ရာသီ အကူးအေျပာင္းမွာ ..

သူနဲ႕ က်ေနာ္ .. 

"လမ္းကဲြ" ခဲ့တယ္ ..

[အျပံဳးတစနဲ႕ လြမ္းမိတုန္းပါပဲ ..]

အျဖဴေရာင္ တိမ္အုပ္အုပ္ေတြ ..

ခပ္သုတ္သုတ္ ေျပးထြက္သြားေနတဲ့ 

ခုလို ညေနခင္းမ်ိဳးမွာ ..

သူ႕လက္ဖ၀ါးေလး 

အမိအရ .. ဖမ္း .. ဆုတ္ .. ခဲ့ .. မိ .. ရင္ ..

[ခုထိလည္း .. ေ၀၀ါးေနဆဲ ..]

ေအးေလ ..

"လမ္းလဲြ" ေတြမ်ားတဲ့ .. ဒီလုိ ဘ၀ထဲ ..

"လမး္ကဲြ" သြားခဲ့ရတာဟာ ..

"လမ္းခဲြ" ခဲ့ရတာထက္ေတာ့ ..

[မေက်နပ္ေပမယ့္လည္း ..]

ေျဖသာခ်င္စရာေပါ့ ..

ၾကယ္ေရာင္ေတာက္ေတာက္ေတြ ေအာက္မွာ ..

အတူတူ ျဖတ္ေလွ်ာက္ခဲ့ဖူးတဲ့ .. 

လမ္းေမွာင္ေမွာင္ေလး .. 

ခုလို .. ခပ္ေ၀းေ၀းက ျပန္ၾကည့္ေတာ့မွ ..

ျငိမ္သက္ ႏူးညံ့ေနဆဲ .. 

ပ်ိဳျမစ္ ခန္႕ထည္ေနဆဲ .. 

မရုိးအီနိုင္တဲ့ .. ပန္းခ်ီကားတခ်ပ္လိုပါပဲ ..။

[ေဟာ .. .. .. 

ပန္းခ်ီကားရဲ႕ ေထာင့္တေနရာမွာ ..

၀ုိးတ၀ါး အရိပ္တစ္စံု ..
တစ္ေယာက္လက္ .. တစ္ေယာက္တဲြလို႕ ..  ]

-- 99 --

၁၇ ဇူလုိင္ ၂၀၁၅။

“အနႏ ၱဆံုမွတ္ ..။”

ရိုးသား အရိုင္းဆန္မႈေတြနဲ႕ ..
သူဟာ ..

က်ေနာ့္အတြက္ေတာ့ ..

(အျမဲတမ္း) သုိးငယ္ေလးပါပဲ ..။

ကံတရားက .. 

မေျပာမဆုိနဲ႕ ကန္႕လန္႕ကာဖြင့္တယ္ ..

ရင္ခတ္လိႈင္းေတြကို .. က်ီစယ္ရံုလား ..

ေပးဆပ္ဖုိ႕ေတြ က်န္ေနေသးလုိ႕လား ..

ဆုေပးခံရရိုး မရွိခဲ့တာမို႕ ..

ဒဏ္ေပး ဆုိတဲ့ဇာတ္မ်ိဳးပဲ ..

နာနာၾကင္ၾကင္ လွမ္းျမင္ေနမိသလိုလို ..။

ထူထဲ နက္ရိႈင္းျပီးသား.. ေနသားတက် ရွိမႈေတြကုိ

ထိခတ္ လႈပ္ႏႈိးေနဖုိ႕ ..

ျဖစ္မွ မျဖစ္သင့္ေတာ့တာ ..

သူ႕အတိုင္းတုိင္း .. 

ထားလိုက္ပါေတာ့လားကြယ္ ..။

“သူ႕ဆံႏြယ္ေလးေတြ .. 

 ထိတုိ႕ကစားခြင့္ ..

 သူ႕ကုိယ္သင္းနံ႕ေလး .. 

 တရင္းတႏွီး နမ္းရိႈက္ အမွတ္ရခြင့္ ..

 သူ႕လက္ဖ၀ါးေလး .. 

 တင္းတင္း ခုိင္ခုိင္ ဆုပ္ကိုင္ႏိုင္ခြင့္ ..

 သူ႕အသံ တုိးဖြဖြေလး .. 

 ကိုယ့္ႏွလံုးအိမ္ဆီ .. ပ်ံ႕လြင့္ေရြ႕လ်ားလာခြင့္ .. ..” 

ရယ္ခ်င္တယ္ .. 

ငိုလည္း .. ငိုခ်င္တယ္ ..

ဒါ .. ေလာကဓံ တရပ္ရဲ႕

ျပည့္စံု လွပမႈပဲေလ ..။

ေတြ႕ဆံုျခင္းက .. 

မ်ဥ္းျပိဳင္ႏွစ္ေၾကာင္းလိုမို႕ .. 

ေမွ်ာ္လင့္ႏိုင္ခြင့္ ရအံုးမယ္ဆုိရင္ ..

သံသရာ အနႏ ၱ(Infinity) မွာ ..

“ဆံုမွတ္” တခု ..

ျဖတ္ခြင့္ျပဳပါ ..။ 

--99--

၁၇ ဇြန္ ၂၀၁၅

"ဆႏၵ ..။"

"ေစာင့္ေနမယ္" လို႕.. မေျပာလိုက္ဘူး .. 

ဒါေပမဲ့ ... 
ေစာင့္ေနမိခဲ့တယ္ ..။

စစ္မွန္တဲ့ ခ်စ္ျခင္း ..

လြတ္လပ္ျခင္းေတြနဲ႕မို႕ ..

တြဲလက္ေတြ ျမဲပါရေစလို႕ ..

မေတာင္းဆိုရက္ခဲ့ဘူး ..။

ျမတ္ႏိုးတဲ့ ခ်စ္ျခင္း ..

ေႏွာင္ၾကိဳးကင္းသမို႕ ..

ေနရစ္ပါလို႕ ဆြဲမထားရက္ခဲ့ဘူး ..။

ဒီကမၻာမွာ ..

ငါ အကာကြယ္ခ်င္ဆုံး အရာ ..

မင္းရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေပါ့ ..။

အေဝးကို ေျပးထြက္သြားခဲ့တဲ့

မင္း ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ ဆုေျခြေတာင္းရင္း ..

က်န္ေနရစ္သူ ငါႏွလုံးသားမွာ

သိပ္သည္းတဲ့ ခ်စ္ျခင္းေတြ

ႏွင္းလိုေဝ .. .. ။

ကလူက်ီစယ္ ..

ျဖတ္ေျပးသြားတဲ့ ေလျပည္ထဲက ..

မင္း ရနံ႕ေလးေတြ ..

ခုန္ေပါက္ျမဴးထူး..

ေဟာဒီ မိုးစက္ေတြထဲမွာ ..

မင္း ရယ္သံေလးေတြ ..

တရိပ္ရိပ္ ေျပးလႊား ..

ေဟာဟို တိမ္သားထုထဲမွာ ..

မင္း ပုံရိပ္ေလးေတြ ..

မင္း .. .. ..

မင္းဟာ သဘာဝတရား ..

ငါ့ဘဝကို ျခံရံထား ..။

အေဝးမွာ ..

နာက်င္မႈကင္းတဲ့ ေန႕ရက္ေတြသာ

ပိုင္ဆိုင္ပါကြယ္။

အေဝးမွာ ..

သာယာတဲ့ မနက္ခင္းမ်ားနဲ႕သာ

ႏိုးထပါကြယ္။

အေဝးမွာ ..

ေႏြးေထြးေသာ ညခင္းမ်ားနဲ႕သာ

အိပ္စက္ အနားယူပါကြယ္။

တခါတရံ ..

နက္ေမွာင္တဲ့ ေကာင္းကင္ၾကီးထဲ .. 
ၾကယ္ေရာင္ေတြကို ျမင္တဲ့အခါ ..

တခါတရံ ..

ဝင္းပေနတဲ့ လမင္းၾကီးကို ..

အမွတ္တမဲ့ ေမာ့ၾကည့္မိတဲ့အခါ ..

အဲ့ဒီ .. တခါတရံေလာက္ ျဖစ္ျဖစ္ ..

ငါ့ကို .. သတိရေပးပါလုိ႕ .. ။

"ေစာင့္ေနမယ္" လို႕ .. မေျပာလိုက္မိဘူး ..

ဒါေပမဲ့ ...

ေစာင့္ေနမိတုန္းပဲ။

... 99 ...

11 Nov 2014