Thursday, October 25, 2007

အလင္းကဲြခ်ိန္။

ဒီမနက္ .. အိပ္ယာက ႏုိးႏိုးခ်င္းပဲ ..
အခန္းအျပင္ကို ကမန္းကတန္း ထြက္ၾကည့္လိုက္မိတယ္ ..။
ဘာမွ အၾကီးအက်ယ္ ထူးဆန္းေနလို႕ မဟုတ္ပါဘူး ..။
ဒါေပမယ့္ .. အရင့္ အရင္ေန႕ေတြနဲ႕ မတူပဲ ..
နဲနဲေလးပဲ ကြာျခားေနတယ္ ..။
အဲဒါက .. ရာသီဥတု ..။
တေလွ်ာက္လံုး ပူလာခဲ့တဲ့ .. ရာသီဥတုက ..
ဒီမနက္ေတာ့ .. နဲနဲ မ်က္ႏွာသာေပးပံု ရတယ္ ..။
မပူမေအးနဲ႕ .. ေနရတာ အေတာ္ေလး
သက္ေတာင့္သက္သာ ျဖစ္ေနတယ္ ..။
ဒါနဲ႕ပဲ .. အျပင္ထြက္လုိက္ေတာ့ ..
ျမဴလႊာပါးပါးေလးေတြ ပတ္၀န္းက်င္တခုလုံးကို ရစ္သိုင္းလို႕ ..
မႈန္မႈန္မိႈင္းမိႈင္းနဲ႕ .. ျမင္ျမင္သမွ် .. မီးခိုးေရာင္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ ေရေဆးပန္းခ်ီကားတခုလိုပဲ ..။
အျမဲတမ္းလုိလို .. ပူပူေလာင္ေလာင္ .. ႏႈတ္ခြန္းဆက္တတ္တဲ့ ေနမင္းၾကီးေတာင္ ..
ခဲေရာင္အလႊာပါးပါးေတြ ေအာက္မွာ ထူးထူးဆန္းဆန္းကို .. ေအးခ်မ္းးးး..လုိ႕ ..။
သဘာ၀ ပန္းခီ်ကားမွာ ေငးေမာေနတုန္း .. ခံစားလိုက္ရတာက ..
ခပ္ေအးေအး .. ခပ္ျမျမ တိုက္ခတ္လာတဲ့ .. ေလႏုေအး ..
ဒီေလမိ်ဳးက .. အေရွ႕ေျမာက္အရပ္က လာတာမိ်ဳး ..
ဒီလုိေအးပံုမိ်ဳးက ..
ေရခဲေတာင္ေတြကို ျဖတ္သန္းလာတဲ့ ေလေၾကာင္းမိ်ဳး ..
အခုျဖစ္ေနတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္မိ်ဳးနဲ႕ ..
ဒီလို ေလမိ်ဳး .. တုိက္ခတ္ ျဖစ္ေပၚေစတာ .. ေဆာင္းရာသီမွာမွေလ ..။
ဒါဆို ..
ရုတ္ခနဲ သတိ၀င္လုိက္တာက ..
အခု .. ေဆာင္း၀င္ျပီေပါ့ ..။
ဖြင့္ထားတဲ့ ေရဒီယုိကလည္း .. ဒီေန႕ ..
သီတင္းကြ်တ္လျပည့္ေန႕လုိ႕ ေၾကညာေနတယ္ ..။
ေပ်ာ္စရာၾကီး ..
မိုးကုန္ျပီ .. ေဆာင္းေရာက္ျပီ ..။
သီတင္းလည္း ကြ်တ္ျပီ ..။
... ... ...
ေပ်ာ္ေနတာေလးက ခဏပါပဲ ..။
သီတင္းကြ်တ္ေတာ့ေရာ ဘာလုပ္ႏုိင္မွာမုိ႕လုိ႕လဲ ..။
ရန္ကုန္နဲ႕အေ၀းမွာ .. ျမန္မာျပည္နဲ႕အေ၀းမွာ ..
သီတင္းကြ်တ္ဆိုတာလည္း ..
ကိုယ့္အတြက္ေတာ့ အဓိပၸါယ္ ရွာမေတြ႕ႏိုင္ ..။
အရင္ကဆို .. ျမန္မာျပည္ထဲမွာ ..
ကိုယ္ေနထုိင္တဲ့ .. ရန္ကုန္ျမိဳ႕ထဲမွာ ..
ကိုယ္တို႕ မိသားစုေတြ တစုတစည္းတည္း ရွိတဲ့ ..
ပ်ဥ္ေထာင္အိမ္ က်ဥ္းက်ဥ္းစုပ္စုပ္ကေလးထဲမွာ ..
စုရံုး စုရံုးနဲ႕ .. ကြ်က္ကြ်က္ကို ညံလို႕ ..
သီတင္းကြ်တ္ကို ဘယ္လို ဆင္ႏႊဲၾကမလဲဆိုျပီး ၾကိဳတင္ ျပင္ဆင္ေနၾကရလုိ႕ေလ ..။
ကေလးေတြက .. လက္တြန္းမီးပံုးလွည္းေလးေတြ လုပ္ဖို႕ ..
ေရာင္စံုစကၠဴေတြ .. လုိအပ္တဲ့ ပစၥည္းေတြ ၀ယ္ၾက ..
လူၾကီးေတြကို သူတို႕အတြက္ ကူလုပ္ခုိင္းၾက .. ။
ေနာက္ဆံုး .. မေအာင္ျမင္ေတာ့လည္း .. ေရာင္းတန္းေလးေတြပဲ ၀ယ္လုိက္ၾကရ ..။
လူလတ္ပိုင္းေတြကလည္း ..
အိမ္မွာ ဆီမီးထြန္းဖို႕ ..
ရပ္ကြက္က ဆီမီးထြန္းပဲြေတြမွာ ကူညီဖို႕ ..
လူၾကီးမိဘေတြကို ကန္ေတာ့ဖို႕ ..
ဆရာသမားေတြကို ကန္ေတာ့ဖို႕ ..
ကိုးကြယ္ ဆည္းကပ္ရာ ဘုန္းၾကီးေတြကို ကန္ေတာ့ဖို႕ ..
ရပ္ကြက္ေတြ .. ျမိဳ႕နယ္ေတြက က်င္းပၾကတဲ့ ပဲြလမ္းေတြမွာ ဆင္ႏႊဲၾကဖို႕ ..
ေယာက္ယက္ခတ္ .. ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ၾကီး အလုပ္ေတြရႈပ္ၾကလို႕ ..။
(အေရးၾကီးတာ က်န္ေသးတယ္ ..)
လူပိ်ဳ .. အပိ်ဳေတြကလည္း မအားမလပ္ႏုိင္ၾကရွာဘူး..
ဒီအခ်ိန္က .. မဂၤလာအမႈျပဳသူေတြမ်ားတဲ့ အခ်ိန္မဟုတ္လား ..။
ေနရာတုိင္းမွာ .. လင္းလက္ ထိန္ေတာက္လို႕ ..
လူတိုင္း မ်က္ႏွာမွာလည္း .. အျပံဳးေတြ ေ၀ဆာလုိ႕ ..
ရက္ရက္ေရာေရာ ေပးကမ္းစြန္႕ၾကဲျခင္းေတြနဲ႕ .. ၾကည္ႏူးေအးခ်မ္းလို႕ ..။
အံု႕အံု႕မိႈင္းမိႈင္း .. စုိစုိစြတ္စြတ္ .. မိုးတြင္းကေန
လြတ္ေျမာက္လာလို႕လည္း ..
ရာသီဥတုေရာ .. လူေတြရဲ႕ စိတ္ဥတုေရာ ..
ေငြေရာင္အနားသတ္ေတြလို ၾကည္လင္ ရႊင္ပ်လုိ႕ ..။
... ... ...
တကယ္ေတာ့ .. သီတင္းကြ်တ္ရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြထဲက ..
အဓိက .. အႏွစ္သာရကေတာ့ ..
တာ၀တိ ံသာနတ္ျပည္မွာ .. ေမြးေက်းဇူးဆပ္တဲ့အေနနဲ႕ ..
မယ္ေတာ္မိနတ္သားကို တရားေရေအးတိုက္ေကြ်းျပီး ..
လူ႕ျပည္ ျပန္ႁကြလာတဲ့ ..
ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားကို ၾကိဳဆိုကန္ေတာ့တာပါပဲ ..။
လူသားေတြျဖစ္တဲ့ က်ေနာ္တို႕ေတြလည္း ..
မိမိတို႕ ရွင္သန္ၾကီးျပင္းခြင့္ေတြကို .. ေက်းဇူးဆပ္တဲ့ အေနနဲ႕တမိ်ဳး ..
စိတ္အလုိမက်တုိင္း .. ျဖစ္ခ်င္တာေတြ မျဖစ္ခဲ့တိုင္း ..
ျပႆနာရွာခဲ့မိတာေတြ .. ျပစ္မွားခဲ့မိတာေတြ ၀န္ခ်ေတာင္းပန္တဲ့ အေနနဲ႕တဖံု ..
ေဟာဒီ .. သီတင္းကြ်တ္ကာလမွာ ...
မိမိတို႕ရဲ႕ ေမြးမိခင္ .. ေကြ်းဖခင္ေတြကို ..
အတည့္အလင္း ၀န္ခ် ေတာင္းပန္ ကန္ေတာ့ၾကပါတယ္ ..။
ခဏပဲ မေက်မနပ္ ျဖစ္ျဖစ္ ..
အခ်ိန္အၾကာၾကီးပဲ ခြင့္မလႊတ္ႏုိင္ၾကျဖစ္ျဖစ္ ..
ဒီအခါသမယေလးမွာ .. အရာအားလံုး ျပန္လည္ သင့္ျမတ္ေပ်ာ္၀င္သြားႏုိင္ၾကပါတယ္ ..။
ဒါေလးကိုက ..

ခ်စ္စရာ .. တန္ဖိုးထားစရာ .. အားက် အတုယူစရာ .. ျဖစ္ေနေလေတာ့

လူမိ်ဳးျခားေတြအေနနဲ႕ ..
က်ေနာ္တို႕လုိ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြရဲ႕ သီတင္းကြ်တ္မီးထြန္းပဲြနဲ႕ ..
၀ပ္တြား မာန္ေလ်ာ့ ကန္ေတာ့ၾကတဲ့ပဲြကို ..
အံ့အားသင့္စရာလုိ႕ ထင္ျမင္ယူဆၾကတာ ၾကံဳခဲ့ရဘူးပါတယ္ ..။
ဘာပဲေျပာေျပာ ..
အႏွစ္သာရျပည့္၀တဲ့ ပဲြေတာ္ေတြရွိတာ ..
ေငြေၾကးဓနေတြ ျပည့္စံုေပါမ်ားတဲ့ .. ကမၻာေပၚက ဘယ္ႏုိင္ငံမွာမွ မေတြ႕ႏုိင္တဲ့ ရိုးရာဓေလ့ေတြ ပိုင္ဆုိင္ထားတာ ..
ခဲြျခမ္းစိတ္ျဖာျပီး .. ျဖန္႕က်က္ေတြးေခၚႏုိင္တဲ့ .. အလယ္အလတ္လမ္းစဥ္ကို ေလ့လာခြင့္ .. ကိုးကြယ္ယံုၾကည္ခြင့္ရတာ ..
က်ေနာ္တို႕ရဲ႕ ျမန္မာႏုိင္ငံေပါ့ ..။
ဒီႏုိင္ငံမွာ လူျဖစ္ရတာ ဘယ္ေလာက္ဂုဏ္ယူစရာေကာင္းလိုက္လဲ ..။
သို႕ေသာ္လည္းတဲ့ .. ေပါ့ေလ ...။
... ... ...
“ဒီသီတင္းကြ်တ္မွာ ဘာပဲြေတာ္မွ ျပဳလုပ္ခြင့္မရွိဘူး” .. လုိ႕
စစ္အစိုးရ သတင္းထုတ္ထားေၾကာင္း ..
“ပုိက္ဆံမရွိေတာ့ .. ကန္ေတာ့တာေတြ ဘာေတြလည္း ..
အရင္လုိ လုပ္ႏုိင္ေတာ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး” .. လို႕
ရန္ကုန္ျမိဳ႕မွာ ေနထုိင္သူတေယာက္က ေျပာဆိုသြားေၾကာင္း ..
သတင္းေၾကညာသြားသူရဲ႕ အသံကို ..
ဖြင့္ထားတဲ့ ေရဒီယုိအုိေလးက ဆက္လက္လႊင့္ထုတ္ေနဆဲ ..။
သီတင္းကြ်တ္ဆိုတာ ..
ျမန္မာျပည္ျပင္ပမွာ ေရာက္ေနတဲ့ .. က်ေနာ္တေယာက္တည္းအတြက္ အဓိပၸါယ္မရွိတာမဟုတ္ေတာ့ ..
အက်ဥ္းက်ေနရွာတဲ့ .. ျမန္မာတျပည္လံုးနဲ႕လည္း အတိအလင္း မသက္ဆိုင္ေတာ့ပါလား ..။
... ...
မ်က္ေစ့ေရွ႕က .. မႈန္ပ်ပ် ျမင္ကြင္းေရ ..
ခဏတာ ျမင္ကြင္းအျဖစ္သာ .. ေကာင္းမယ္ထင္ပါရဲ႕ ..။
က်ေနာ္တုိ႕တုိင္းျပည္ကိုေတာ့ ..
ဒီလုိ မသဲမကဲြ .. မႈန္မႈန္မႈုိင္းမႈိင္းဘ၀ထဲမွာ .. ဆက္ျပီး မျမဳပ္ႏွံ ထားပါရေစနဲ႕ေတာ့ ..။
ဓေလ့ ရိုးရာေတြ ဆက္လက္ရွင္သန္ခြင့္ရဖုိ႕အတြက္ ..
အလင္းကဲြခ်ိန္ကို အျမန္ေရာက္ရွိႏုိင္ပါေစ ..။
ဒီဆုေတာင္းက ..
ဒီလျပည့္ညမွာမ်ား .. ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရား ဆင္းသက္လာခဲ့လွ်င္ဟု” ရည္စူးပါသည္ ..။

Thursday, October 11, 2007

ၾကယ္ေတြ ေျခြတဲ့ အရာ ...။

“တစံုတရာဟာ …

ၾကယ္ေတြေႂကြေအာင္ …

ျပဳလုပ္ေပးေနတယ္ …”

ကိုငွက္ၾကီးရဲ႕ သီခ်င္းစာသား တပုိင္းတစေလးပါ ..။

ဒီစာသားကို အခုမွ တုိက္တုိက္ဆုိင္ဆိုင္ဘာလို႕ လာရြတ္မိေနပါလိမ့္ ..။

ရင္ထဲမွာ ပိုျပီးလြမ္းလြမ္းေဆြးေဆြး ခံစားမိလုိက္တယ္ ..။

ေႂကြသြားတဲ့ ၾကယ္ေတြအတြက္ပါ ..။

က်ေနာ့္ၾကယ္ေတြနဲ႕.. ကိုငွက္ၾကယ္ေတြ..

တူခ်င္လည္း တူမယ္ ..

မတူခ်င္လညး္ မတူဘူး ..

ေသခ်ာတာကေတာ့ ၾကယ္ေတြတိုင္းမွာ ..

ေတာက္ပလင္းလက္တဲ့ အလင္းတန္းေတြ ပိုင္ဆုိင္ၾကတယ္ ..။

ျပီးေတာ့ ဒီအလင္းေတြကိုလည္း ..

နည္းမိ်ဳးစံုနဲ႕ အစြမ္းကုန္ ျဖာလင္းတတ္ၾကတယ္ ..။

တည္ရွိေနတုန္းမွာလည္း လင္းလက္ေပးၾကသလို ..

ေႂကြလြင့္ ပ်က္စီးသြားတဲ့အခါလည္း ..

က်န္ရွိသမွ် အလင္းအားနဲ႕ ..

က်န္ရစ္သူေတြကို ႏႈတ္ဆက္သြားတတ္စျမဲပဲ မဟုတ္လား..။

ဒါေၾကာင့္ .. ၾကယ္ေတြေႂကြသြားတာကို ျမင္သိႏုိင္တာေပါ့..။

အခုလည္း ..

အေရာင္စံုတဲ့ ၾကယ္ေတြကို က်ေနာ္ ျမင္ေနရတယ္ ..။

အ၀ါေရာင္ ..

အျဖဴေရာင္ ..

အစိမ္းေရာင္ ..

အျပာေရာင္ ..

.

.

.

အဆံုးသတ္မွာ .. အနီေရာင္ ..

နီနီရဲရဲ .. အရြယ္စံုတဲ့ .. ၾကယ္ေတြ ..

လက္တကမ္းေလးမွာတင္ပဲ ..

လင္းကနဲ .. လက္ခနဲ ..

အေရွ႕ဘက္ မိုးကုပ္စက္၀ိုင္းဆီကို ..

အေနာက္ဘက္ ခပ္အုပ္အုပ္ေတာတန္းေတြအဆံုးကို ..

အရပ္မ်က္ႏွာအႏွံက တိမ္တိုက္မဲမဲေတြေအာက္ကို ..

အဆံုးအစမဲ့တဲ့ .. ဟင္းလင္းျပင္ အေမွာင္တြင္းေတြထဲကို ..

ေႂကြလြင့္ သက္ဆင္းသြားၾကတယ္..။

က်ေနာ္အပါအ၀င္ ရပ္ၾကည့္ေနသူေတြဆီကို ..

အနီရင့္ရင့္ အလင္းတန္းေတြ ..

ပက္ျဖန္းေပးသြားခဲ့တယ္ ..။

“ခဏေလာက္ ေစာင့္ေပးၾကပါအံုး ..”

“မသြားၾကပါနဲ႕ ..”

… … …

… … …

ႏွလံုးသားမွာ ေျဗာင္းဆန္လို႕ ..

ဦးေႏွာက္မွာလည္း ေဆာက္တည္ရာ မရႏုိင္ေတာ့ ..။

က်ေနာ္ဆိုတာ ..

မေႂကြခင္ကလည္း ေစာင့္ၾကည့္ ၾကည္ႏူးေနရံု ..

ေႂကြလြင့္သြားၾကေတာ့လည္း ..

ေမွ်ာ္ၾကည့္ ေၾကကြဲေနရံု ..

ကာကြယ္ထိန္းသိမ္းခြင့္ေတြ မတတ္သာခဲ့ .. မတတ္ႏုိင္ခဲ့ ..။

စာနာ နားလည္ျခင္းေတြနဲ႕သာ ..

အံတင္းတင္းၾကိတ္လို႕ ..။

… … …

… … …

အနက္ရင့္ရင့္ပဲေတြ ၾကီးစုိးတဲ့ …

အရုိင္းအစုိင္း အရပ္ေဒသတခုမွာ …

အလင္းေတြ .. အလင္းေတြ ..

ျပန္လည္ လင္းရွင္း အသက္၀င္လာဖို႕တဲ့ …

က်ေနာ့္ ၾကယ္ေတြ … အဲဒီမွာ

ေတာင္ပံုယာပံု ပံုလုိ႕ …။


ဒီလုိပဲေတာ့ ေပ်ာက္ကြယ္ မသြားႏုိင္ေကာင္းပါဘူး ..။

က်ေနာ့္ ၾကယ္ေလးေတြ ဦးခုိက္သြားတဲ့ ..

က်ေနာ့္ ၾကယ္ေလးေတြ ယံုၾကည္သြားတဲ့ ..

က်ေနာ့္ ၾကယ္ေလးေတြ တံတားခင္းေပးသြားတဲ့ ..

က်ေနာ့္ ၾကယ္ေလးေတြကို မေႂကြ ေႂကြေအာင္ .. ေျခြေနတဲ့ ..

အဲဒီ … တစံုတရာ ဆိုတာ … … …

“အမွန္တရား” .. တခု။

ဒီအမွန္တရားကို ..

“လြတ္လပ္ျခင္း ..

တရားမွ်တျခင္းေတြနဲ႕ ..

ထံုမႊန္းထားသတဲ့ဗ်ာ .. ။

… … …

ၾကယ္ေတြ ...

အရွိန္ျပင္းျပင္းနဲ႕ ..

ေႂကြေနၾကတုန္း …

ဟုိးးးးးးးးးး … … …

အနက္ရင့္ရင့္ေတြပဲ ၾကီးစုိးတဲ့ …

အရုိင္းအစုိင္း အရပ္ေဒသတခုမွာေလ …။

Monday, October 8, 2007

တရားမွ်တ လြတ္လပ္ပါေစ .. အမိျပည္။

ဓာတ္ေလွကားထဲကအထြက္ တုိက္နံရံေပၚက နာရီၾကီးကို လွမ္းၾကည့္လုိက္ေတာ့ .. မနက္ ရ နာရီေတာင္ထိုးေနျပီ .. ။
“ေနာက္က်ေတာ့မွာပဲ .. ျမန္ျမန္သြားမွ” ဆိုတဲ့အေတြးက လူကိုတြန္းပို႕ေနတယ္ ..။
ဒီေန႕ စေနေန႕ ..။
ရံုးပိတ္ရက္ဆုိေတာ့ .. ပတ္၀န္းက်င္တခုလံုးက ျငိမ္သက္လုိ႕ ..။
အရင္ေန႕ေတြဆို ဒီအခ်ိန္မွာ ရံုးသြားေက်ာင္းသြားသူေတြနဲ႕ သက္၀င္လႈပ္ရွားေနျပီ ..။
က်ေနာ္ေနတာက ကားမွတ္တိုင္နဲ႕ အေတာ္ေ၀းတဲ့ လမ္းက်ိဳလမ္းၾကားထဲမွာ ..။
ဟုိနားတစု ဒီနားတစုျဖစ္ေနတတ္တဲ့ ..
ဆိုင္ကယ္စီးဖုိ႕ ေစာင့္ေနသူေတြလည္းမရွိ ..

ဆိုင္ကယ္ေမာင္းပို႕သူေတြကိုလည္း မေတြ႕ရ ..။
က်ေနာ့္မ်က္ေစ့တဆံုးမွာ လူသူအသြားအလာ ကင္းရွင္းေနတဲ့ လမ္းသြယ္ေလးက .. ျငိမ္သက္ ေအးခ်မ္းလို႕ ..။
လမ္းဆက္ေလွ်ာက္ဖို႕ ကြန္ကရစ္ခင္းထားတဲ့ လမ္းေလးေပၚကို ေျခခ်မိတယ္ဆိုရင္ပဲ ..
ခပ္ေသာ့ေသာ့ ေျပး၀င္လာတဲ့ေလရူးတခ်က္ ..
က်ေနာ့္ ဆံပင္တုိတုိေတြ ရႈပ္ပြကုန္တဲ့အထိ ႏႈတ္ခြန္းဆက္သြားခဲ့တယ္။
က်ေနာ့္ ေျခလွမ္းေတြရဲ႕ ဦးတည္ရာက ..
ဒီေန႕ျပဳလုပ္မယ့္ .. ေအာက္ေမ့ သတိရျခင္း ဂုဏ္ျပဳပဲြ အထိမ္းအမွတ္တခု ရွိရာကို ..။
အခု က်ေနာ္ေနထိုင္ေနတဲ့ .. ထုိင္းႏုိင္ငံမွာလည္း
လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၃၀ ရဲ႕ ဒီေန႕မိ်ဳးမွာပဲ ..

ဒီမုိကေရစီတုိက္ပဲြတခု ျဖစ္ပြားခဲ့ဖူးတယ္တဲ့ ..။
လက္နက္မဲ့ ျပည္သူေတြနဲ႕ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေပါင္း ေျမာက္မ်ားစြာက ..
အာဏာရွင္စစ္အစိုးရဆီကေန အမွန္တရားကို ..
အသက္ေပးေတာင္းဆို သြားခဲ့တာတဲ့ ..။

credit - ထံုခ်ိဳင္း ၀ိနိခ်ကူလ္
ေအာက္တိုဘာ ၆၊ ၁၉၇၆။

ထမာဆတ္ တကၠသိုလ္၀င္းအတြင္း၊ ဘန္ေကာက္ျမိဳ႕၊ ထုိင္းႏုိင္ငံ။
အဆက္မျပတ္ ပစ္ခတ္လိုက္တဲ့ ေသနတ္သံေတြ နားထဲျပန္ၾကားမိတယ္ ..။
CNN ကျပသြားတဲ့ ရန္ကုန္ျမိဳ႕လယ္ေကာင္မွာ အခုတေလာေလးကမွ ျဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ ပစ္ခတ္မႈေတြ ..။
အခ်ိန္တုိတိုအတြင္းမွာ .. စစ္ေျမျပင္လုိ ေျပာင္းလဲသြားခဲ့ရတဲ့ .. ျမိဳ႕ေတာ္ရန္ကုန္ ..။
အကာအကြယ္အတြက္ ဦးတည္ရာမဲ့ အသက္လု ေျပးေနတဲ့ လူအုပ္ၾကီး ..။
အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာေတြမွာ ျမင္ခဲ့ရတဲ့ ဘုန္းၾကီးအေလာင္းေတြ ..။
က်ည္ဆန္ထိမွန္ ေသဆံုးသြားတဲ့ ..
ပထမဆံုးေသာ ႏုိင္ငံျခားသား ဂ်ပန္သတင္းေထာက္ရဲ႕ ဆို႕နင့္ဖြယ္ရာ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္..။
ဖ်က္စီး လုယက္ခံလိုက္ရတဲ့ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းေတြ ..။
ေပၚေပၚထင္ထင္တမိ်ဳး .. တိတ္တဆိတ္တမိ်ဳးနဲ႕ ..
အဖမ္းဆီးခံရျပီး .. ေသမွန္း ရွင္မွန္း သတင္းမရႏုိင္တဲ့ ျပည္လူေတြ .. ဘုန္းၾကီးေတြ ..။
ျမင္သမွ် .. ၾကားသမွ် ..
ေၾကကြဲစရာ .. စက္ဆုပ္စရာ ..
ေဒါသျဖစ္စရာ .. ယူၾကံဳးမရႏုိင္စရာ ..
မခံမရပ္ႏုိင္စရာ .. မယံုႏုိင္စရာ .. ။
ရက္စက္ၾကပါတယ္ဆိုတဲ့ ကမၻာေပၚက စစ္အာဏာရွင္ အစိုးရအဆက္ဆက္ေတြေတာင္ လုိက္မမွီႏုိင္တဲ့ .. ရက္စက္မႈနည္းလမ္းမိ်ဳးစံု .. ေကာက္က်စ္မႈပံုစံ အဖံုဖံုကို ဖြင့္ခ်ျပသခဲ့တဲ့ ..
ျမန္မာျပည္က ကမ္းကုန္ေအာင္ မိုက္တြင္းနက္ေနတဲ့ ..
အာဏာရွင္တစုနဲ႕ အာဏာရွင္ေနာက္လုိက္တသိုက္ ..
အခုထိလည္း .. အစိုးရအမည္ခံနဲ႕
ျပည္သူေတြကို ေပၚေပၚထင္ထင္ပဲ ဓားျပတုိက္ေနေလရဲ႕ ..။


ကုလသမဂၢၾကီးမွဴးတဲ့ ႏုိင္ငံတကာအသိုင္းအ၀ိုင္းကေရာ ..
ျမန္မာျပည္နဲ႕ ျမန္မာျပည္သူျပည္သားေတြအတြက္ ..
ဘာေတြမ်ား အေရးတၾကီး ထိထိေရာက္ေရာက္ လုပ္ေပးႏုိင္ခဲ့သလဲ ..။
အခုထက္ထိေတာ့ “အေသအခ်ာ .. အနီးကပ္ ေစာင့္ၾကည့္ေနတယ္” ဆိုတဲ့ စကားကိုပဲ ..တြင္တြင္ေျပာေနၾကတုန္း ..။
ျမန္မာျပည္သူျပည္သားေတြမွာေတာ့ စကၠန္႕တုိင္း မိနစ္တိုင္းမွာ သူတို႕အသက္ေတြနဲ႕ရင္းျပီး ..
အမွန္တရားနဲ႕ လူပီသစြာ လြတ္လပ္ေနထိုင္ခြင့္အတြက္ တုိက္ပဲြ၀င္ေနၾကတုန္း ..။
၈၈ တုန္းက သတင္းအေထာက္အထားေတြ မလံုေလာက္လို႕ ..
ႏုိင္ငံတကာက သတင္းေတြမရလုိ႕ ..
အေရးမယူႏုိင္ခဲ့ဘူးလုိ႕ ေျပာၾကတယ္ ..။

ဒါဆို အခုက်ေတာ့ေရာ ..
နည္းပညာနဲ႕ တာ၀န္သိ ႏုိင္ငံသား သတင္းေထာက္ေတြရဲ႕ ၾကိဳးပမ္းအားထုတ္မႈေတြေၾကာင့္
သတင္းဓာတ္ပံု အေထာက္အထားေတြ အမ်ားၾကီး ..
ျမင္ေတြ႕ .. သက္ေသျပႏုိင္ခဲ့ျပီပဲ ..။
လူေျပာသူေျပာေတြကုိ ျပန္ေရးထားတဲ့သတင္းေတြ ဆိုရင္ေတာင္ ..
သတင္းစစ္မွန္မႈရာႏႈန္းမျပည့္လို႕ ဆိုျပီး ယံုဖို႕ ခက္ေနၾကအံုးမယ္ ..။
အခုေတာ့ ျဖစ္ပ်က္ေနတုန္း အမိအရ ယူထားလုိက္ႏိုင္တဲ့ သတင္းဓာတ္ပံုေတြ ..
လႈပ္ရွားမႈ ပံုရိပ္ေတြေၾကာင့္ .. အျဖစ္အပ်က္ရဲ႕ စစ္မွန္မႈရာႏႈန္းဟာ ..
ျပည့္၀တယ္ဆုိတာထက္ေတာင္ ေက်ာ္လြန္ေနခဲ့ပါျပီ ..။
ဒါေတာင္မွ .. ဘာေတြ ေစာင့္ေနၾကေသးတာလဲ ..။
ေနာက္ထပ္ အေထာက္အထားေတြ .. ေပးဆပ္မႈေတြ ..
ဘယ္ေလာက္မ်ားေအာင္ ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကဦးမွာလဲ ..။

ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္း ပစ္ခတ္လို႕ က်ဆံုးသြားသူေတြ ..
ရိုက္သတ္လို႕ အသက္ေပးသြားရသူေတြ ..
လူသူမသိ ဖမ္းဆီး ႏွိပ္စက္ခံရျပီး ေသဆံုးသြားခဲ့သူေတြ ..
အက်ဥ္းေထာင္ေတြထဲမွာ ဆက္လက္ ႏွိပ္စက္ခံေနရသူေတြ ..
ေသဆံုးသြားသူေတြနဲ႕ အက်ဥ္းက်ခံသူေတြရဲ႕ မိဘအသိုင္းအ၀ိုင္းေတြ ေတာင္ေလာင္ေနရတဲ့ အပူမီးေတြ ..။
လူလူခ်င္းေတြရဲ႕ အသက္ေတြ .. ဘ၀ေတြ .. ေသာကဗ်ာပါဒေတြ ..
လူလူခ်င္းေတြေၾကာင့္.. ဒီထက္ပိုျပီး မေပးဆပ္တန္ရာပါဘူးေလ ..။
... ... ...
အိမ္နီးခ်င္းေတြေတာ့ ရွိပါရဲ႕ .. အိမ္နီးခ်င္းေကာင္းေတြ မဟုတ္ ..။
ေပၚေပၚထင္ထင္ လူသတ္ေနတာကို ျမင္ၾကားေနရက္နဲ႕ ..
“ငါနဲ႕မဆိုင္” ဆိုျပီး ေန ေနသူေတြလည္း ရွိေနေလရဲ႕ ..။
ျငိမ္းခ်မ္းေရးကို မထိခိုက္လို႕ ၀င္ျပီး ဟန္႕တားစရာမလိုဘူးလို႕ ..
ဇြတ္တင္းခံေနသူေတြကုိလည္း အခုမွ ထင္ထင္ရွားရွား ျမင္လိုက္ရရဲ႕ ..။
မျဖစ္လြန္းလို႕သာ ေျပာလုိက္ရတယ္ ..
အကိ်ဳးစီးပြားေတြကို အထိခိုက္မခံႏိုင္တဲ့ အတၱသမားေတြရဲ႕ ရုပ္လံုးေတြလည္း အပီအျပင္ ေပၚလြင္လာေလရဲ႕ ..။
“ျငိမ္းခ်မ္းေရး” လိုလားပါတယ္ ..
“လူ႕အခြင့္အေရး” ကုိ အေလးထားပါတယ္လို႕ ..
အေမာဆို႕ေအာင္ ေျပာေနသူေတြ ..
ခ်က္ခ်င္းလက္ငင္း သက္ေသျပရမယ့္ အခ်ိန္မွာမွ ေတြေ၀ေနၾကတာ ..
အံ့အားသင့္စရာ ..။
ဓမၼ နဲ႕ အဓမၼ တိုက္ပဲြမွာ ..
အမွန္တရားဘက္က ျပတ္ျပတ္သားသား ရပ္တည္ေပးဖို႕ ၀န္ေလးေနၾကသူေတြက ..
ဘယ္လို ျငိမ္းခ်မ္းေရးမိ်ဳးကို အဓြန္႕ရွည္ေစမွာလဲ ..
ဘယ္လို လူ႕အခြင့္အေရးမိ်ဳးကို ကာကြယ္တည္တံ့ေစမွာလဲ ..
သူတုိ႕ေျပာေျပာေနတဲ့ ..
ျငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုတာ ..
လူ႕အခြင့္အေရးဆိုတာ ..
စာရြက္ေတြေပၚမွာပဲ ေျခခ်ဳပ္မိေနၾကရွာတာကိုး ..။
... ... ...
ကုလသမဂၢ .. လူ႕အခြင့္အေရးေကာ္မရွင္ရံုး ..
လံုျခံဳေရးေကာင္စီ .. ဥေရာပႏုိင္ငံမ်ား အစည္းအရံုး ..
အာစီယမ္ .. အေမရိကန္ ..
တရုတ္ .. ရုရွ .. အိႏၵိယ .. ဆိုတဲ့ အေကာင္ၾကီးၾကီး အျမီးရွည္ရွည္ေတြ ..
“ကူညီမယ္” .. “မကူညီဘူး” ..
“၀င္ေရာက္ စြက္ဖက္ေရး” .. “မစြက္ဖက္ေရး” ..
“စီးပြားေရး ပိတ္ဆို႕မယ္” .. “ပိတ္ဆို႕ဖို႕ သေဘာမတူဘူး” ..
“ႏုိင္ငံတကာ ျငိမ္းခ်မ္းေရးကို မထိပါးဘူး” .. “လူ႕အခြင့္အေရးေလးပဲ ခိ်ဳးေဖာက္တာ” ..
ေကာ္ဖီေသာက္ရင္း .. ျငင္းခံုေနၾကတုန္း ..
သေဘာထားေတြ ကဲြလြဲလို႕ေကာင္းေနတုန္း ..။

ျမန္မာျပည္ထဲမွာေတာ့ ..

ငတ္ျပတ္ေနသူေတြ တုိးပြားလာတယ္ ..။
အဖမ္းဆီးခံေနရတဲ့ ကိန္းဂဏန္းေတြ .. ပိုမ်ားလာတယ္ ..။
ဘယ္သူမွ မသိလုိက္ပဲ .. ျပီးဆံုးသြားတဲ့ ဘ၀ေတြ .. မေရတြက္ႏုိင္ေအာင္ ျဖစ္လာတယ္ ..။
အလင္းေရာင္ထဲမွာေတာင္ လံုျခံဳမႈ လံုးလံုးကင္းမဲ့လာတယ္ ..။
ဟူးးးးးးးးးးးးးးးးးး ... ... ...
ဘယ္သူ႕ကိုမ်ား တုိင္တည္ရပါ့ ..။
... ... ...
အားမလုိ အားမရစိတ္ေတြပဲ ၾကီးစိုးေနတယ္ ..။
ဘာမွမလုပ္ေပးႏုိင္တဲ့ ကိုယ့္ကိုလည္း ေဒါသေတြထြက္ ..။
ျမင္သမွ် ၾကားသမွ်ေတြမွာလည္း .. ေကာင္းကြက္ေတြ ရွာမေတြ႕ႏုိင္ ..။
အားအင္ေတြပဲခ်ည့္နဲ႕လာသလုိလုိ ..
ယံုၾကည္မႈေတြပဲ အားနည္းလာသလုိလုိ ..။
ကဲ .. ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ...
အမွန္တရားဆိုတာ တေန႕ေအာင္ျမင္မွာ က်ိန္းေသပဲ ..။
ဒါကိုပဲ ခုိင္ခုိင္မာမာ ယံုၾကည္ထားလုိက္ ..
အမွန္တရားကို အသက္စြန္႕ေတာင္းဆိုေပးသြားခဲ့တဲ့ ..
ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသား.. ရဟန္းရွင္လူ ျပည္သူေတြရဲ႕ ၀ိညာဥ္ေတြ ..
က်ေနာ္တို႕နဲ႕အတူ ရွိေနေသးတယ္ ..။
ဆက္လက္ တုိက္ပဲြ၀င္ေနသူေတြလည္း .. ၀င္ေနၾကတုန္း ..။ ဒီေတာ့ ..
မနီးေသးေသာ ... (ဒါမွမဟုတ္)
မေ၀းေတာ့ေသာ ... တေန႕ ..။
ဒီအမွန္တရားရဲ႕ လင္းလက္မႈေတြ ..
အေသအခ်ာ ျဖန္႕က်ဲခ်လိုက္မွာပါ ..။
တာ၀န္ေက်တဲ့ .. တာ၀န္သိတဲ့ ..
ျမင့္ျမတ္တဲ့ .. ေနာင္လာေနာက္သားေတြအေပၚ အေျမာ္အျမင္ၾကီးတဲ့ ..
က်ေနာ္တို႕ႏုိင္ငံနဲ႕ .. က်ေနာ္တို႕ ႏုိင္ငံသားတုိင္းေပၚကိုေလ ..။
... ... ...
အင္း .. ေအာက္ေမ့ဂုဏ္ျပဳပဲြက်ရင္ေတာ့ ..
“မတရားျခင္းေတြ ဆံုးခန္းတိုင္ျပီး ..
တရားမွ်တျခင္းေတြ လႊမ္းမိုးလို႕ ..
အျမန္ဆံုး လြတ္လပ္ပါေစ .. အမိျပည္” လုိ႕ ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ ဆုေတာင္းလုိက္အံုးမယ္ ..။
[ဓာတ္ပံုမ်ားကို ကိုထိုက္ဘေလာ့မွ ကူးယူေဖာ္ျပထားပါသည္။]